آیا خرید وارنر برادرز دیسکاوری توسط پارامونت، دنبالهای پرهزینه از یک شکست آشناست؟
خط داستانی به طرز عجیبی آشناست. قهرمانی به نام دیوید برای نجات وارنر برادرز—استودیویی محبوب اما گرفتار—از راه میرسد. شرکتِ بهظاهر کوچکتر، موفق میشود مالک بسیار بزرگترِ آن استودیو را ببلعد؛ شرکتی که بهدلیل افول شبکههای تلویزیونی خطی و سرمایهگذاریهای پرهزینه در استریمینگ، به هدف تصاحب تبدیل شده است.
این روایت، همزمان دو معامله بزرگ هالیوود را توصیف میکند:
۱) خرید مورد انتظار وارنر برادرز دیسکاوری (Warner Bros. Discovery) توسط پارامونت–اسکایدنس (Paramount Skydance) به رهبری دیوید الیسون
۲) خرید وارنرمدیا (WarnerMedia) توسط دیسکاوری (Discovery Communications) در سال ۲۰۲۲ به رهبری دیوید زاسلاو
شباهتها آنقدر پررنگاند که با کنار رفتن نتفلیکس از رقابت—پس از ماهها کشمکش—سوال اصلی دوباره سر زبانها افتاده است: آیا این مگامعامله، دنبالهای پرخرج و بدفرجام از همان داستان قبلی است؟
لوران یون، تحلیلگر برنستین ریسرچ (Bernstein Research)، در یادداشتی به مشتریان نوشت:
«این عملاً همان موقعیتی است که WBD از ۲۰۲۲ (پس از ادغام) تا ۲۰۲۵ در آن قرار داشت؛ دورهای که با وجود استودیوها و داراییهای خلاقانه باکیفیت، رشد را محدود کرد.»
او یادآوری میکند که «ماهعسل» زاسلاو پس از پایان مدیریت ناموفق AT&T خیلی زود به پایان رسید؛ زمانی که روشن شد نسبت بدهی به سود شرکت به ۵ برابر رسیده—تقریباً دو برابر بسیاری از رقبا—و مزایای وعدهدادهشده، دیرتر از انتظار خود را نشان میدهد.
در عمل، تصمیمهای مدیریتی زاسلاو خشم جامعه خلاق را برانگیخت: حذف فیلمهای تکمیلشدهای مثل «Batgirl» برای بهرهبردن از معافیتهای مالیاتی، یا تلاش برای تضعیف Turner Classic Movies که با اعتراض فیلمسازان طراز اول متوقف شد. در سال ۲۰۲۳، همزمان با اعتصابات نویسندگان و بازیگران، تصویر عمومی بدتر هم شد.
در بازار سرمایه نیز سهام WBD به حدود یکسوم ارزش زمان بستهشدن معامله ۲۰۲۲ سقوط کرد و برای بیش از دو سال عمدتاً در بازه ۱۲ تا ۱۵ دلار ماند. با افت به زیر ۸ دلار در بهار گذشته، زمزمههای فروش و برنامههای زیرمجموعه «Discovery Global» سهام را جان تازهای بخشید. امروز قیمت بالای ۲۸ دلار است و زاسلاو موفق شده پیشنهادی ۳۱ دلاری به ازای هر سهم—بهعلاوه مشوقهای متعدد—از پارامونت بگیرد؛ در حالی که پیشنهاد اولیه ۱۹ دلار بود. ورود کامکست و نتفلیکس به میدان در پاییز گذشته نیز به این جهش کمک کرد.
با وجود این پیروزیها، پژواک تاریخ نگرانکننده است. یون برآورد میکند شرکت ترکیبی پارامونت–WBD نزدیک به ۱۰۰ میلیارد دلار بدهی خواهد داشت و نسبت اهرمی بالاتر از ۶ برابر را تجربه میکند.
«پرداخت بیش از حد برای WBD شاید بهتر از مسیر مستقلِ متوسط باشد… دستکم شانسِ بزرگی میدهد. اما انتظار نداریم با تمام قوا حمله کنند. پیش از سرمایهگذاری برای رشد، ناچارند عمیق و سریع هزینهها را کاهش دهند و بخش عمده جریان نقد آزاد را صرف بهره بدهی و کاهش اهرم کنند.»
این یعنی میلیاردها دلار کاهش هزینه و بهاحتمال زیاد هزاران تعدیل نیرو.
در بیانیه مشترک تد ساراندوس و گرگ پیترز، مدیران عامل نتفلیکس، که دلیل خروجشان از معامله را توضیح میداد، یک «نکته» هم دیده میشد:
«کسبوکار نتفلیکس سالم و رو به رشد است… امسال حدود ۲۰ میلیارد دلار در فیلمها و سریالهای باکیفیت سرمایهگذاری میکنیم.»
این رقم—برای یک پلتفرم واحد—استانداردی است که رقبا باید همزمان شبکههای پخش و کابلی و استریم را تغذیه کنند. در مورد پارامونت، آژانسهای رتبهبندی بهتازگی آن را تنزل رتبه دادهاند و به وابستگی به داراییهای رو به زوال تلویزیون خطی اشاره کردهاند. پرسش کلیدی این است: پارامونت–اسکایدنس چگونه میان بازپرداخت بدهی، خرید حقوق ورزشی و جاهطلبیهای استریمینگ توازن برقرار میکند؟
رابرت فیشمن، تحلیلگر مافتناتنسن (MoffettNathanson)، نوشت:
«بزرگترین چالش پس از ادغام، توازن میان سرمایهگذاری محتوایی لازم برای اهداف راهبردی و مدیریت اهرم بدهی است. آیا کاهش اهرم طبیعی برای بازگشت به رتبه سرمایهگذاری را انتخاب میکنند، یا بازسرمایهسازی برای شتاب دادن؟»
در جلسه داخلی روز جمعه، زاسلاو تلاش کرد به کارکنان بفهماند «بزرگتر شدن» بهتر است؛ اما گفتوگوها با کارکنان نگران و دلسرد، از ترس کاهشها حکایت دارد. اگر معامله بسته شود، داراییهای وارنر در کمتر از یک دهه، به چهارمین مالک شرکتی منتقل میشوند.
در این میان، جملهای از گرگ پیترز در پاییز گذشته—وقتی شایعات ورود نتفلیکس داغ بود—امروز معنای تازهای پیدا کرده است:
«ما سازندهایم، نه خریدار… و باید نسبت به ادغامهای بزرگ رسانهای، بدبینِ معقول بود. سابقه درخشانی ندارند.»
پارامونت با تصاحب WBD، فرصتِ عظیمی برای همافزایی استودیوها، خبر، ورزش و توزیع جهانی بهدست میآورد. اما بهای این فرصت، بدهی سنگین، کاهشهای دردناک و فشار زمان است. تاریخ نزدیک هالیوود میگوید «ادغامهای بزرگ» الزاماً به «پیروزیهای بزرگ» ختم نمیشوند. این بار هم پرسش همان است: آیا دیوید میتواند بدون تکرار اشتباهات گذشته، جالوت را واقعاً نجات دهد؟
