اعتراض مارک دیویس به فیلم «Madden»: تصویر پدرم کاملا ناعادلانه است
مالک لاسوگاس ریدرز، فیلم زندگینامهای دیوید او. راسل را به تحریف میراث ال دیویس متهم کرد؛ مهمترین اعتراض او به صحنهای مربوط میشود که رفتار پدرش با یک بازیکن آسیبدیده را به تصویر میکشد.

فیلم «Madden» قرار است مسیر زندگی جان مدن، چهره شناختهشده فوتبال آمریکایی، را روایت کند؛ اما تصویر همکار و دوست دیرینه او، ال دیویس، خشم پسرش را برانگیخته است. مارک دیویس میگوید فیلم دیوید او. راسل نهفقط از پدرش تصویری «کاملا ناعادلانه» ساخته، بلکه یکی از مهمترین ویژگیهای او، یعنی رسیدگی به بازیکنان نیازمند کمک، را نیز وارونه نشان داده است.
مارک دیویس، مالک باشگاه لاسوگاس ریدرز، در گفتوگو با یواسای تودی انتقادهای تندی را متوجه این فیلم کرد. پدر او، ال دیویس، در سال ۱۹۶۷ جان مدن را برای پیوستن به کادر مربیگری ریدرز به خدمت گرفت؛ تیمی که آن زمان در اوکلند مستقر بود. کریستین بیل در «Madden» نقش ال دیویس را بازی میکند؛ چهرهای که در سال ۲۰۱۱، در ۸۲سالگی درگذشت.
دیویس برای توصیف نارضایتیاش، کنایهای به «ترداکن» زد؛ غذای شکمپر چندپرندهای ویژه روز شکرگزاری که مدن به محبوبیتش کمک کرده بود. او گفت فیلم «پر از ترداکن بود» و سپس با لحنی جدیتر توضیح داد: «تصویری که از پدرم ساختهاند، واقعا آزارم میدهد. من تمام تلاشم را کردم که از او محافظت کنم. واقعا در حق آدمهایی که از دنیا رفتهاند ظلم میشود؛ میتوانند ناعادلانه نشانشان بدهند، در حالی که خودشان نیستند از میراثشان دفاع کنند. راستش اصلا نمیدانم هدف این فیلم چه بود.»
او همچنین گفت پدرش آن آدم «قوادمانندی» نبوده که به اعتقاد او در بازی بیل دیده میشود. با این حال، بازیگران را مسئول این تصویر ندانست: «کریستین بیل را سرزنش نمیکنم. نیکلاس کیج را هم سرزنش نمیکنم. آنها فقط کاری را کردهاند که کارگردان و نویسندهها ازشان خواستهاند.»
دیویس که فیلم را دو هفته پیش از اکران دیده بود، بیش از همه از صحنهای درباره آسیبدیدگی دریل استینگلی ناراحت شده است. استینگلی، بازیکن دریافتکننده نیوانگلند پتریوتس، در یکی از مسابقات پیشفصل سال ۱۹۷۸ دچار آسیبی شد که به فلج شدن او انجامید. به گفته دیویس، فیلم صحنهای دارد که در آن ال دیویس تلاش میکند جان مدن، با بازی نیکلاس کیج، را از رفتن به بیمارستان و عیادت از این بازیکن منصرف کند.
مارک دیویس این صحنه را در تضاد با منش پدرش میداند. او گفت: «یکی از مهمترین چیزهایی که از پدرم به یاد مانده، مراقبتش از آدمهاست؛ چه در ریدرز بودند، چه در تیمهای دیگر. آدمهایی که بیمار بودند یا به کمک احتیاج داشتند. به تعداد زیادی از بازیکنان تیمهای دیگر کمک کرد و این کار را هم بیسروصدا انجام میداد.»
او توضیح داد که اعتراضش صرفا به یک جزئیات داستانی نیست، بلکه به تصویری برمیگردد که فیلم از شخصیت پدرش در ذهن تماشاگر میسازد: «اینکه در ماجرای دریل استینگلی نشان بدهند پدرم میخواسته جان را از عیادت منصرف کند، برای من شخصا خیلی دردناک بود. میراث پدرم همین رفتارش با آدمهاست. فرقی نمیکرد عضو ریدرز باشند یا نه؛ برایش اهمیت داشتند. این یکی از ویژگیهای ارزشمند او در تمام زندگیاش بود.»
دیویس میان شوخی با خودش و آنچه تحریف شخصیت پدرش میخواند، تفاوت قائل شد. به گفته او، اشارههای فیلم به مدل موهایش آزاردهنده نیست، حتی اگر ارتباطشان با داستان را درک نکند. اما درباره پدرش گفت: «این کار را با کسی میکنند که از دنیا رفته و نمیتواند از خودش دفاع کند. این کاملا ناعادلانه است. مطمئنم هزاران نفر هستند که میتوانند تصویری را که آن صحنه از پدرم نشان میدهد، رد کنند.»
انتقادهای او به شخصیت ال دیویس محدود نماند. مارک، تصویر مادرش کارول دیویس با بازی سیهنا میلر و ویرجینیا مدن، همسر جان مدن با بازی کاترین هان، را نیز عمدتا ساختگی دانست؛ هرچند پذیرفت که «بخشهایی از شخصیت واقعی آنها» در فیلم وجود دارد، اما به گفته او «نه چندان زیاد».
«Madden» با فیلمنامه مشترک دیوید او. راسل و کمبرون کلارک، مسیر حرفهای جان مدن را از مربیگری ریدرز تا گزارشگری تلویزیونی و تبدیل شدن نامش به برند مجموعه بازیهای ویدیویی «Madden NFL» دنبال میکند. اعتراض مارک دیویس، در کنار این روایت ورزشی، پرسشی آشنا را درباره سینمای زندگینامهای پیش میکشد: آزادی دراماتیک تا کجا میتواند پیش برود، وقتی یک صحنه نهفقط رویدادی تاریخی، بلکه قضاوت مخاطب درباره منش یک فرد درگذشته را شکل میدهد؟ در این اختلاف، آنچه برای دیویس اهمیت دارد دفاع از تصویری بینقص از پدرش نیست؛ او میگوید فیلم دقیقا همان ویژگیای را مخدوش کرده که بیش از همه شایسته به یاد ماندن بوده است.





