برادران گالاگر به نشست خبری ونیز نرفتند؛ مستند بازگشت اوئیسیس رونمایی شد

نوئل و لیام گالاگر، دو چهره اصلی گروه اوئیسیس، در نشست خبری جشنواره فیلم ونیز برای مستند تازه‌شان «Oasis: Don’t Look Back in Anger» حاضر نشدند؛ اتفاقی که با توجه به سابقه پرتنش این دو برادر، چندان هم غافلگیرکننده نبود. آن‌ها در فوتوکال فیلم مقابل دوربین‌ها رفتند، اما ادامه معرفی پروژه را به استیون نایت، خالق مستند، و دیلن ساترن و ویل لاولیس، کارگردانان آن، سپردند.

این مستند مسیر اوئیسیس را در ۱۲ کنسرت از تور «Live ’۲۵» در سه قاره دنبال می‌کند؛ نخستین اجراهای زنده گروه پس از جدایی جنجالی نوئل و لیام در سال ۲۰۰۹. تور بازگشت اوئیسیس با استقبال بسیار بزرگی روبه‌رو شد و بیش از ۴۰۰ میلیون دلار فروش گیشه داشت؛ موفقیتی که نشان داد مخاطبان گروه فقط به نسلی که دهه ۹۰ با ترانه‌هایشان بزرگ شده‌اند محدود نمی‌شوند.

استیون نایت، خالق «Peaky Blinders»، که برای نخستین‌بار سراغ ساخت مستند رفته، گفت گفت‌وگوی اولیه‌اش با نوئل گالاگر او را به پرسشی مهم رسانده است: چرا موسیقی اوئیسیس، علاوه بر هواداران قدیمی، برای نسل‌های بعدی نیز چنین ارتباط عاطفی عمیقی ایجاد کرده؟ به گفته نایت، میزان تقاضا برای بلیت‌های تور از همان ابتدا نشان می‌داد نسل جوان نیز این گروه منچستری را از آن خود می‌داند.

«Oasis: Don’t Look Back in Anger» علاوه بر تصاویر اجراها، شامل ویدئوهایی دیده‌نشده از پشت‌صحنه، تمرین‌ها و نخستین گفت‌وگوهای مشترک نوئل و لیام در بیش از دو دهه اخیر است. دیلن ساترن و ویل لاولیس پیش‌تر با مستندهای موسیقایی «Shut Up and Play the Hits» درباره ال‌سی‌دی ساوندسیستم و «No Distance Left to Run» درباره بلر شناخته شده‌اند.

لاولیس درباره روند ساخت فیلم گفت گروه سازنده عملاً شاهد نزدیک‌شدن دوباره رابطه دو برادر بوده است: «همه می‌خواستند بدانند پس از ۱۵ سال جدایی، آیا این بازگشت جواب می‌دهد و شکل رابطه‌شان چه خواهد بود. دیدن اینکه در تمرین‌ها و در طول تور به هم نزدیک‌تر شدند، برای ما امتیازی ویژه بود.»

ساترن نیز تأکید کرد که فیلمسازان تلاش کرده‌اند واقعیتی را ثبت کنند که بدون طراحی و ساختگی‌بودن، پیش رویشان در جریان بوده است: «شور و شوق جمعیت بخشی اساسی از بازگشت آن‌ها بود. موسیقی دوباره کنار هم قرارشان داد؛ آن‌ها روی صحنه دوباره متحد شدند.»

نایت با اشاره به نخستین روز تمرین‌ها یادآوری کرد که هیچ‌کس نمی‌دانست پس از ۱۵ سال سکوت میان دو برادر چه اتفاقی خواهد افتاد. او گفت لیام هنگام ورود به اتاق تمرین، بدون تشریفات و احساسات نمایشی، فقط گفته است: «خب، شروع کنیم؟» و سپس گروه با شمارش «یک، دو، سه، چهار» نواختن را آغاز کرده است. به گفته نایت، رابطه آن‌ها به‌تدریج در طول تور شکل تازه‌ای پیدا کرد؛ تا جایی که فرزندانشان با هم دوست شدند و حس یک خانواده دوباره جان گرفت.

به باور نایت، مستند از ابتدا قرار بود درباره آشتی، رستگاری و بخشش باشد و اتفاق‌های واقعی تور این فرصت را در اختیار سازندگان گذاشت. او گفت برادران گالاگر فیلم را دیده‌اند و از آن بسیار راضی بوده‌اند؛ هرچند انتظار نمی‌رود درباره احساسات شخصی‌شان پس از تماشای فیلم، توضیحات مفصلی ارائه کنند.

کارگردانان در کنار تصاویر آرشیوی دوران اوج اوئیسیس در دهه ۹۰، توجه ویژه‌ای به هواداران دوآتشه گروه در نقاط مختلف جهان داشته‌اند. لاولیس گفت هدف فیلم این بوده که نشان دهد موسیقی‌ای که در منچستر متولد شد، چطور می‌تواند برای جوانانی در کره جنوبی ــ که هنگام انتشار آثار اوئیسیس حتی به دنیا نیامده بودند ــ معنایی شخصی و عمیق داشته باشد.

لاولیس درباره احتمال تکرار جدایی میان نوئل و لیام گالاگر نیز با احتیاط خوش‌بین بود و گفت در حال حاضر نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود و به نظر می‌رسد آن‌ها رابطه خوبی با یکدیگر دارند. شاید این پیش‌بینی درباره مشهورترین برادران پرحاشیه بریتانیا کمی جسورانه باشد، اما مستند تازه دست‌کم نشان می‌دهد موسیقی اوئیسیس هنوز قدرتی دارد که فاصله‌های طولانی را به صحنه‌ای مشترک تبدیل کند.

پس از نمایش در ونیز، دیزنی فیلم «Oasis: Don’t Look Back in Anger» را از ۱۱ سپتامبر به‌صورت محدود در سالن‌های منتخب آمریکا و پرده‌های آی‌مکس اکران می‌کند. این مستند سپس اواخر سال در آمریکا از هولو و در بازارهای بین‌المللی به‌طور انحصاری از دیزنی‌پلاس پخش خواهد شد.