برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار حواشیسلبریتی جهان

جرمی ادواردز، بازیگر بریتانیایی: دیوید والیامز روی صحنه «تحقیرم کرد»؛ موج رسوایی در صنعت سرگرمی بریتانیا بزرگ‌تر می‌شود

پیامدهای خبرهای هفته گذشته درباره دیوید والیامز و راسل برند همچنان ادامه دارد. حالا یک بازیگر بریتانیایی می‌گوید والیامز، یکی از خالقان مجموعه کمدی «Little Britain»، او را روی صحنه «از نظر جنسی تحقیر کرده است».

جرمی ادواردز، بازیگر سریال‌های «Hollyoaks» و «Holby City»، در گفت‌وگو با روزنامه دیلی میل (The Daily Mail) ماجرایی مربوط به ۲۰ سال پیش را تعریف کرده است. به گفته او، والیامز در جریان فیلم‌برداری اجرای زنده «Comic Relief Does Little Britain Live» برای انتشار روی دی‌وی‌دی، شلوار و لباس زیر او را پایین کشیده است.

ادواردز برای بینندگان تلویزیون بریتانیا چهره آشنایی است. او در نیمه دوم دهه ۱۹۹۰ با نقش کرت بنسن در «Hollyoaks» به شهرت رسید. این سریال روزانه که از سال ۱۹۹۵ روی آنتن رفته، زندگی جوانان یک شهر خیالی در حومه چستر را روایت می‌کند. ادواردز پس از آن در «Holby City»، سریال پزشکی بی‌بی‌سی (BBC)، نقش دنی شاونسی را بازی کرد.

کمیک ریلیف (Comic Relief) یکی از شناخته‌شده‌ترین موسسه‌های خیریه بریتانیاست. این موسسه در سال ۱۹۸۵ به همت ریچارد کرتیس، فیلمنامه‌نویس، و لنی هنری، کمدین، راه‌اندازی شد. برنامه‌های تلویزیونی آن، به‌ویژه «روز دماغ قرمز» (Red Nose Day)، هر سال با حضور ستاره‌های کمدی برای کمک به نیازمندان پول جمع می‌کنند. اجرای ویژه «Little Britain» هم در همین چارچوب و با حضور مهمانان مشهور روی صحنه رفت.

دیلی میل تصاویری از این اجرا منتشر کرده است. در این تصاویر، والیامز در لباس یکی از شخصیت‌های «Little Britain» شلوار و لباس زیر ادواردز را پایین می‌کشد و بعد روی او غلت می‌زند. راسل برند هم تقریباً در همان دوره در یک اجرای خیریه مشابه «Little Britain» حضور داشت.

«Little Britain» را دیوید والیامز و مت لوکاس ساختند. این مجموعه ابتدا در سال ۲۰۰۱ از رادیوی بی‌بی‌سی پخش شد و از ۲۰۰۳ به تلویزیون رسید. سریال با شخصیت‌های اغراق‌شده و طنز بی‌پروایش به یکی از پرطرفدارترین کمدی‌های بریتانیا در دهه ۲۰۰۰ تبدیل شد. بخش بزرگی از این طنز بر گریم‌های سنگین، تغییر جنسیت شخصیت‌ها و شوخی‌های جسمانی و جنسی تکیه داشت. همین ویژگی‌ها در سال‌های بعد بارها هدف انتقاد قرار گرفت. سریال در سال ۲۰۲۰ هم به دلیل استفاده از «بلک‌فیس»، یعنی سیاه کردن چهره بازیگران سفیدپوست برای ایفای نقش سیاه‌پوستان، از چند پلتفرم پخش کنار گذاشته شد.

ادواردز به دیلی میل گفت: «تحقیر جنسی شدم. کلی هم خنده گرفت.» او ادامه داد: «حرف ما اینجا سر رضایته و من رضایت نداده بودم. اگه می‌دونستم قراره اندام تناسلیم جلوی اون همه آدم دیده بشه، بعد بره روی دی‌وی‌دی‌ای که میلیون‌ها نسخه فروخته و حالا هم تا آخر عمرم توی اینترنت بمونه، محال بود قبول کنم؛ حتی تو یه میلیون سال.»

جمله «کلی هم خنده گرفت» تلخ‌ترین بخش روایت ادواردز است. در کمدی صحنه‌ای، خنده تماشاگر معمولاً نشانه موفقیت اجراست. ادواردز اما می‌گوید همان لحظه‌ای که برای سالن تفریح بود، برای او به خاطره‌ای آزاردهنده تبدیل شد.

ادواردز معتقد است نسخه‌هایی از این دی‌وی‌دی هنوز در دسترس است. او می‌گوید این اتفاق سال‌ها «آزارش داده» و والیامز هرگز از او عذرخواهی نکرده است. همه فصل‌های «Little Britain» هفته گذشته از سرویس آی‌پلیر (BBC iPlayer) حذف شد. آی‌پلیر سرویس پخش آنلاین بی‌بی‌سی است.

روزنامه‌های آخر هفته بریتانیا پر از روایت‌هایی مثل روایت ادواردز بود. در کنار آن‌ها، یادداشت‌های تحلیلی بسیاری هم درباره هفته‌ای منتشر شد که بسیاری آن را «هفته تسویه‌حساب» صنعت سرگرمی بریتانیا می‌دانند. این هفته با انتشار گزارش‌ها درباره والیامز آغاز شد و با زندانی شدن راسل برند ادامه پیدا کرد. برنامه «Married at First Sight UK» هم پس از طرح ادعاهای تجاوز جنسی متوقف شد. این برنامه واقع‌نما از شبکه‌های گروه چنل فور (Channel 4) پخش می‌شد. در آن، دو غریبه که کارشناسان برای هم انتخاب کرده‌اند، نخستین بار در روز مراسم ازدواج با هم روبه‌رو می‌شوند و زندگی مشترکشان جلوی دوربین ادامه پیدا می‌کند.

پلیس اکنون درباره ادعاهایی مربوط به «جرایم جنسی جدی غیرمعاصر» از والیامز تحقیق می‌کند. پلیس بریتانیا از تعبیر «غیرمعاصر» (Non-recent) برای جرم‌هایی استفاده می‌کند که سال‌ها پیش رخ داده‌اند و اکنون گزارش یا پیگیری می‌شوند. این ادعاها با ادعاهایی که در گزارش‌های تحقیقی روزنامه گاردین (The Guardian) و آی‌تی‌وی نیوز (ITV News) آمده، متفاوت است. آن گزارش‌ها به رفتارهای سوءاستفاده‌گرانه جنسی این چهره ۵۵ ساله با زنان جوان و نوجوانان پرداخته بودند.

اهمیت این پرونده برای مخاطب بریتانیایی فقط به «Little Britain» محدود نمی‌شود. والیامز در سال‌های اخیر بیشتر با کتاب‌های کودکانش شناخته می‌شد؛ کتاب‌هایی که ده‌ها میلیون نسخه فروخته‌اند و او را به یکی از پرفروش‌ترین نویسندگان کودک بریتانیا تبدیل کرده‌اند. او همچنین سال‌ها داور مسابقه استعدادیابی «Britain’s Got Talent» بود. همین تصویر خانوادگی و محبوب، ادعاهای تازه را برای افکار عمومی تکان‌دهنده‌تر کرده است.

ددلاین (Deadline)، رسانه تخصصی اخبار صنعت سرگرمی، برای دریافت واکنش درباره ادعاهای گاردین و آی‌تی‌وی نیوز با وکلای والیامز تماس گرفته است. والیامز در بیانیه‌ای به آی‌تی‌وی نیوز همه ادعاها را رد کرده است. وکلای او در تلاش برای جلوگیری از انتشار گزارش‌ها فاش کرده بودند که والیامز به دلیل این ادعاها دو بار اقدام به خودکشی کرده است.

والیامز گفته است: «من شکارچی جنسی نیستم… قانون رو زیر پا نذاشتم. از اینکه بعضی از زن‌هایی که ده تا بیست سال پیش باهاشون آشنا شدم، حالا از من احساس رنجش یا خشم دارن، به‌شدت درهم شکسته‌ام.»

تعبیر «شکارچی جنسی» (Sexual Predator) در زبان انگلیسی برای کسی به کار می‌رود که آگاهانه و به شکل الگومند، افراد آسیب‌پذیر را برای سوءاستفاده جنسی هدف می‌گیرد. والیامز با رد این عنوان، منکر هرگونه رفتار هدفمند و مجرمانه شده است. با این حال، او در بخش دوم صحبت‌هایش می‌پذیرد که برخی زنان از رفتار او آزرده‌اند.

روایت جرمی ادواردز پرسشی را پیش می‌کشد که از یک ادعای فردی فراتر می‌رود. صحنه‌ای که دو دهه پیش در یک برنامه خیریه، جلوی هزاران تماشاگر و با خنده‌های بلند اجرا شد و بعد میلیون‌ها نسخه از آن فروش رفت، امروز با معیار «رضایت» سنجیده می‌شود. در آن سال‌ها، شوخی‌های جسمانی و جنسی بخش جداافتاده‌ای از کمدی بریتانیا نبود و «Little Britain» هم از همین فضا جان می‌گرفت. حالا همان فضا زیر ذره‌بین رفته است. تفاوت ماجرای ادواردز با بسیاری از ادعاهای دیگر در این است که مدرک آن سال‌ها روی دی‌وی‌دی و در اینترنت در دسترس بوده است.

با این حال، موضوعی که تازه به آن پرداخته می‌شود، خود تصویر نیست؛ پرسش این است که آیا کسی که در آن تصویر دیده می‌شود، به آن رضایت داده بود یا نه. هم‌زمانی پرونده والیامز، زندانی شدن راسل برند و توقف «Married at First Sight UK» نشان می‌دهد صنعت سرگرمی بریتانیا وارد دوره‌ای از بازنگری در گذشته خود شده است. تحقیقات پلیس هنوز ادامه دارد و هیچ حکمی درباره والیامز صادر نشده است. اما همین حالا روشن است که مرز میان «شوخی» و «تحقیر»، مرزی که سال‌ها نادیده گرفته می‌شد، دیگر به سادگی گذشته نیست.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا