«عشق ممکن» نماینده کرهجنوبی در اسکار شد
کرهجنوبی فیلم تازه لی چانگ-دونگ را به «امید» نا هونگ-جین ترجیح داد؛ اثری با حمایت نتفلیکس که پس از بیش از هشت سال، بازگشت یکی از مهمترین فیلمسازان سینمای کره را رقم میزند.
کرهجنوبی فیلم «عشق ممکن» (Possible Love) به کارگردانی لی چانگ-دونگ را بهعنوان نماینده خود در بخش بهترین فیلم بینالمللی نودونهمین دوره جوایز اسکار انتخاب کرد. این فیلم در رقابت داخلی، از «امید» (Hope) ساخته نا هونگ-جین پیشی گرفت؛ انتخابی که از همین حالا نگاهها را به یکی از موردانتظارترین فیلمهای فصل جشنوارهها معطوف کرده است.
«عشق ممکن» نخستین فیلم بلند لی چانگ-دونگ پس از «سوزاندن» (Burning) است؛ فیلمی که در سال ۲۰۱۸ در جشنواره کن به نمایش درآمد و جایگاه این کارگردان را بهعنوان یکی از استادان سینمای واقعگرای تلخ و تأملبرانگیز کرهجنوبی تثبیت کرد. فاصله بیش از هشتساله میان دو فیلم، انتظار برای پروژه تازه او را دوچندان کرده؛ بهویژه آنکه اثر جدیدش با زمان ۲ ساعت و ۴۴ دقیقه، پروژهای بلندپروازانه به نظر میرسد.
داستان فیلم درباره دو زوج با سبک زندگی کاملاً متفاوت است که مسیرشان به شکلی غیرمنتظره با هم تلاقی میکند. این برخورد، نظم ظاهراً باثبات زندگی آنها را بر هم میزند و زمینهساز بحرانهایی میشود که در توصیف کوتاه فیلم، جزئیات بیشتری از آنها ارائه نشده است. همین موقعیت، با توجه به کارنامه لی، نوید روایتی چندلایه از روابط انسانی، طبقه، میل، تنهایی و شکست ارتباط را میدهد.
این پروژه بخشی از برنامه «دکالوگ» تهیهکننده، ماتسئی موشیاو، معرفی شده؛ مجموعهای الهامگرفته از جهان اخلاقی و روایی کریشتوف کیشلوفسکی. «عشق ممکن» در کنار «داستانهای موازی» (Parallel Tales) ساخته اصغر فرهادی قرار میگیرد، هرچند هنوز مشخص نشده فیلم لی چانگ-دونگ با کدامیک از فصلها یا مضامین دهگانه موردنظر این پروژه ارتباط دارد.
مسیر اکران فیلم نیز نشان میدهد سازندگان برای حضوری جدی در فصل جوایز برنامهریزی کردهاند. «عشق ممکن» ابتدا در جشنواره ونیز رونمایی میشود و سپس در جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو و جشنواره فیلم نیویورک نمایش خواهد داشت. حمایت نتفلیکس نیز میتواند در رساندن فیلم به مخاطبان گستردهتر و پیشبرد کارزار اسکاری آن نقش مهمی ایفا کند. این اثر از ۲۳ اکتبر اکران سینمایی خواهد داشت و ۶ نوامبر به نتفلیکس میرسد.
لی چانگ-دونگ پیشتر با آثاری چون «شعر» (Poetry)، «آفتاب پنهان» (Secret Sunshine)، «آبنبات نعنایی» (Peppermint Candy) و «سوزاندن» تصویری دقیق و بیرحمانه، اما عمیقاً انسانی از جامعه و روابط فردی ترسیم کرده است. فیلمهای او معمولاً به جای پاسخهای ساده، مخاطب را با ابهامهای اخلاقی و زخمهای پنهان شخصیتها تنها میگذارند؛ ویژگیای که «عشق ممکن» را به یکی از استثناهای جذاب فهرست فیلمهای پاییزی تبدیل کرده است.
در رقابت اسکار بهترین فیلم بینالمللی، نامهایی چون «All of a Sudden» از ریوسوکه هاماگوچی، «Fjord» از کریستیان مونجیو، «Minotaur» از آندری زویاگینتسف، «La Bola Negra» از لوس خاویس، «Coward» از لوکاس دونت و «Fatherland» از پاول پاولیکوفسکی نیز مطرح شدهاند. با این حال، هنوز بخش مهمی از معادله در ونیز و دیگر جشنوارههای پاییزی روشن خواهد شد.
انتخاب «عشق ممکن» بیش از آنکه صرفاً معرفی نماینده یک کشور باشد، نشانه بازگشت فیلمسازی است که هر اثر تازهاش به یک رویداد سینمایی بدل میشود. اگر فیلم بتواند میان اعتبار نام لی چانگ-دونگ، حمایت نتفلیکس و واکنش مثبت جشنوارهها تعادل ایجاد کند، کرهجنوبی اینبار فقط یک نماینده برای اسکار نفرستاده؛ بلکه یکی از مدعیان بالقوه فصل جوایز را وارد میدان کرده است.
