فلورنس پیو واکنش‌ها به «East of Eden» را نمی‌خواند: بیش از حد از خودم در آن گذاشته‌ام
با استقبال گسترده از مینی‌سریال تازه نتفلیکس، پیو از اضطراب انتشار شخصی‌ترین تجربه‌های کاری‌اش و اشتیاق بیشتر برای ادامه تهیه‌کنندگی می‌گوید.
موفقیت «East of Eden» در نتفلیکس برای فلورنس پیو با آسودگی همراه نبوده است. این مینی‌سریال از زمان انتشار در ماه گذشته به یکی از آثار پرمخاطب پلتفرم تبدیل شده، اما پیو هنوز ترجیح می‌دهد سراغ واکنش‌ها نرود؛ نه از بی‌علاقگی، بلکه چون بخش بزرگی از زندگی و انرژی خلاقه‌اش را صرف ساخت آن کرده است.
پیو روز جمعه در رویداد معرفی سریال به رای‌دهندگان جوایز، به هالیوود ریپورتر گفت: «نمی‌توانم نگاهشان کنم، نمی‌توانم. این یکی برایم خیلی سنگین بود. فرایند ساختش خیلی طولانی شد و رد دستم در همه‌جایش بود. برای انتشارش خیلی اضطراب داشتم، چون اگر مردم درکش نمی‌کردند یا دوستش نداشتند، واقعاً غصه می‌خوردم.»
او که علاوه بر بازی، تهیه‌کنندگی اجرایی سریال را هم بر عهده داشته، توضیح داد: «آن‌قدر از زندگی‌ام و از خودم به‌عنوان بازیگر در این کار گذاشته بودم که نمی‌خواستم واکنش‌ها را ببینم. خوشحالم که ندیدم، ولی ظاهراً مردم دوستش دارند!»
«East of Eden» اقتباسی از رمان منتشرشده جان استاین‌بک در سال ۱۹۵۲ است. کریستوفر ابوت و مایک فایست در کنار پیو بازی می‌کنند و زویی کازان، نویسنده سریال، یکی از دو شورانر آن نیز هست.
کازان هم استقبال از این اقتباس را تجربه‌ای توصیف کرد که هضم ابعادش آسان نیست. او با یادآوری سرگذشت رمان گفت: «منتقدان حسابی کتاب را کوبیدند، اما بین مردم مخاطبان بسیار زیادی پیدا کرد. برای همین بخشی از وجودم باور داشت و می‌دانست که این داستان مخاطب دارد.»
با وجود این اطمینان نسبی، ویژگی‌های پروژه برای کازان مایه نگرانی بود: اثری تاریخی، با حال‌وهوایی مشخص و متکی بر یک منبع ادبی پررنگ. او گفت: «خیلی احساس خوش‌شانسی و قدردانی می‌کنم و خیالم راحت شده که آدم‌هایی که چنین اثری می‌خواهند، دارند پیدایش می‌کنند.»
برای پیو، تجربه ساخت سریال تصمیمی فراتر از نقش بعدی‌اش به همراه داشته است: ادامه تهیه‌کنندگی و حضور در پروژه‌ها از نخستین مراحل شکل‌گیری. او گفت: «می‌خواهم تهیه‌کنندگی را ادامه بدهم. می‌خواهم از همان اول بخشی از پروژه‌ها باشم. واقعاً حس می‌کنم رضایتی که در نهایت به دست می‌آوری، خیلی عمیق‌تر و معنادارتر است.»
پیو این مشارکت را به سپردن تکه‌ای از دی‌ان‌ای خود به اثر تشبیه کرد؛ اینکه ساخت یک پروژه را قدم‌به‌قدم ببینی و شاهد عملی شدن ایده‌هایی باشی که زمانی فقط در ذهن داشته‌ای. به گفته او، جذابیت تهیه‌کنندگی تنها در تاثیر گذاشتن بر نتیجه نهایی نیست، بلکه در شکل دادن به محیط کار هم معنا پیدا می‌کند: «هیچ حسی بهتر از این نیست که ببینی شیوه‌ای که دوست داری کار کنی و احساسی که می‌خواهی آدم‌ها داشته باشند، واقعاً در صحنه‌ای که به شکل‌گیری‌اش کمک کرده‌ای دیده می‌شود.»
استقبال از «East of Eden» برای کازان نشانه رسیدن داستان به مخاطبانش است و برای پیو، انگیزه‌ای برای پذیرفتن نقش پررنگ‌تر پشت دوربین. تناقض ظریف تجربه پیو هم همین‌جاست: همان مشارکتی که رضایت ساختن را عمیق‌تر کرده، روبه‌رو شدن با قضاوت دیگران را دشوارتر ساخته است. فعلاً او ترجیح می‌دهد به‌جای خواندن نظرها، این تجربه را با خود به پروژه بعدی ببرد.
