برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سریال خارجی

لمسی کوتاه، اندوهی عمیق؛ سایو مالین از لحظه صمیمی جوکاستا و مورتا در «Outlander: Blood of My Blood» می‌گوید

هشدار: این مطلب داستان قسمت نهم فصل دوم «Outlander: Blood of My Blood» را فاش می‌کند.

قسمت نهم فصل دوم «Outlander: Blood of My Blood» پر از اتفاق‌های مرگبار و سرنوشت‌ساز است، اما میان تمام این آشوب‌ها، لحظه‌ای کوتاه بین جوکاستا و مورتا بار عاطفی ویژه‌ای دارد؛ لحظه‌ای که سایو مالین، بازیگر جوکاستا، آن را «زیبا و بسیار صمیمی» توصیف می‌کند.

این صحنه پس از مرگ جان کامرون، با بازی الستر مک‌کنزی، اتفاق می‌افتد. مورتا، با بازی روری الکساندر، جلوی تجاوز جان به گریس، با بازی روبی فوبارا، را می‌گیرد و درگیری آن‌ها به مرگ جان منتهی می‌شود. جوکاستا می‌داند مورتا عاشق گریس است، اما این آگاهی از احساس خودش به او کم نمی‌کند. وقتی آن دو در انبار خرمن‌کوبی گفت‌وگویی کوتاه و عاطفی دارند، مورتا دست جوکاستا را می‌گیرد؛ تماسی که دلبستگی متقابلشان را آشکار می‌کند.

در مجموعه‌ای که به صحنه‌های عاشقانه‌اش شهرت دارد، این تماس بسیار عفیفانه است، اما انگار تمام حرف‌های ناگفته دو فصل گذشته را در خود جا داده است. مالین در گفت‌وگو با تی‌وی‌لاین، با لبخندی بزرگ از تماشای دوباره آن گفت: «وای خدای من، بله! این بار که خودم دیدمش، قلبم تندتر زد. چون هر کدامشان در آن لحظه از نظر شخصی در جای کاملا متفاوتی هستند. در واقع خیلی از هم فاصله دارند.»

او این تماس را به نخستین برخورد شخصیت‌ها در فصل اول پیوند می‌دهد؛ صحنه‌ای که در آن یک دستمال نقش مهمی داشت: «لحظه‌ای هست که دست‌هایشان به هم می‌خورد. فکر می‌کنم حالا این به یک اتفاق تکرارشونده تبدیل شده؛ چیزی که به نظرم خیلی زیبا و صمیمی است، در دنیایی که تماس جسمی میان آدم‌هایی که با هم ازدواج نکرده‌اند، بسیار کم است. فکر می‌کنم واقعا به چشم می‌آید.»

تا پیش از این، مهم‌ترین صحنه مشترک جوکاستا و مورتا در قسمت «Needfire» از فصل اول رقم خورده بود؛ جایی که مورتای مست و دل‌شکسته، آن بار به‌خاطر الن، در جشن بلتین با جوکاستا لحظه‌ای خاص را تجربه می‌کند. آن برخورد پایان خوشی نداشت و صحنه تازه نیز برای مالین به همان اندازه تاثیرگذار، اما دردناک‌تر بوده است.

او توضیح داد: «وقتی دوباره تماشایش کردم، گفت‌وگوی انبار برای من هم خیلی برجسته بود، چون فکر می‌کنم می‌شود دید آن لحظه چقدر برای جوکاستا دردناک است. در اولین برخوردشان در فصل اول و بعد در بلتین، به شکلی به هم وصل‌اند. اما اینجا همه‌چیز خیلی دلخراش‌تر به نظر می‌رسد، چون برای هر کدامشان معنای بسیار متفاوتی دارد. می‌بینید که قلبش انگار هم خرد می‌شود و هم آب می‌شود.»

همچنین بخوانید...
فصل سوم «Outlander: Blood of My Blood»؛ آنچه از تمدید، بازیگران و زمان احتمالی پخش می‌دانیم

جوکاستا در همین گفت‌وگو می‌گوید زمانی می‌خواست کسی خواهانش باشد، اما حالا فهمیده بهتر است انتخاب شود. این بار، با هدایت شرایط پس از مرگ جان به سود خودش، تصمیم می‌گیرد خودش را انتخاب کند. این موضع او را به نسخه مسن‌تر شخصیت، با بازی ماریا دویل کندی در «Outlander»، نزدیک‌تر می‌کند؛ زنی مقتدر و باشکوه که اجازه نمی‌دهد دیگران به حاشیه برانندش.

مالین گفت: «جالب است؛ وقتی صحنه‌ای را بازی می‌کنی، به این فکر نمی‌کنی که این قرار است بقیه زندگی من باشد. اما هفته گذشته که برای آماده‌شدن برای این گفت‌وگو قسمت را دیدم، یکی از یادداشت‌هایم همین بود: واقعا می‌شود دید که جوکاستای نرم‌خو دارد کم‌کم سخت‌تر می‌شود.»

جوکاستا به‌تازگی باردار هم شده و در تلاش است بفهمد زندگی‌اش پس از مرگ همسرش چه شکلی خواهد داشت. در همین حال، هیو کامرون، برادر شوهرش با بازی برایان دیک، تهدید می‌کند که از قاضی بخواهد درباره مرگ جان تحقیق کند.

مالین درباره وضعیت پیچیده او گفت: «چیزی که در آن روزهای فیلم‌برداری خیلی با خودم به صحنه می‌آوردم، حس دل‌شکستگی بود، اما از نوعی نامعمول. اینکه برای کسی عزاداری کنی که دوستش نداری؛ با این احساس چه می‌کنی؟ بعد هم پیچیدگی این ماجرا که کسی که دوستش داری، عاشق فرد دیگری است، اما همسرت را هم کشته. همه‌چیز در ذهنش آن‌قدر گیج‌کننده، سنگین و آشفته است که با خودم گفتم: او در وضعیت بقاست.»

ایمر کونروی، کارگردان قسمت، به مالین کمک کرد زاویه دیگری هم برای این وضعیت پیدا کند. او با برداشت بازیگر موافق بود، اما پیشنهاد کرد جوکاستا به کمک زیرکی‌اش، در دل این آشفتگی «راهی برای خروج» ببیند.

مالین توضیح داد: «میان تمام این آشوب، دری هم کاملا باز است که شبیه آزادی و راه فرار از این زندگی خفه‌کننده و گرفتار به نظر می‌رسد. فکر می‌کنم دل‌شکستگی بعدتر سراغش می‌آید، اما در این لحظه، مسئله زنده‌ماندن است.»

او اضافه کرد: «میان تمام وحشت، سوگ و ناامیدی، روزنه‌ای هست که شبیه آزادی است. چطور خودم را به آن برسانم؟»


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا