مستند الیزابت هولمز خبرساز شد؛ نیتن فیلدر از قطع ارتباط با خانواده او گفت

الیزابت هولمز خودش پیشنهاد ساخت مستندی درباره زندگی‌اش را مطرح کرد، اما پروژه‌ای که با دسترسی نزدیک به خانواده او آغاز شد، در نهایت به تیرگی رابطه با سازندگان انجامید. نیتن فیلدر و لنس اوپنهایم، کارگردانان «You Can See Everything»، در اکران لس‌آنجلس از پشت‌صحنه فیلمی گفتند که قرار بود واپسین روزهای آزادی هولمز را ثبت کند و به روایتی سه‌ساله و پرپیچ‌وخم تبدیل شد.

این مستند پس از نمایش غافلگیرکننده در جشنواره تلوراید و حضور در جشنواره فیلم نیویورک در هفته گذشته، سه‌شنبه‌شب در موزه آکادمی لس‌آنجلس روی پرده رفت. سالن پر بود و چهره‌هایی چون زک کرگر، استیون ین، الیزابت اولسن، هانا آینبایندر، مگ استالتر، پاتریک بال، عزیز انصاری و حسن پایکر، در کنار لوسی داکوس و جولین بیکر از گروه بوی‌جینیوس، در میان تماشاگران دیده می‌شدند.

داستان فیلم از یک ماه پیش از رفتن هولمز به زندان آغاز می‌شود؛ زمانی که این مدیر بدنام حوزه فناوری به گروه مستندساز اجازه می‌دهد زندگی روزمره او، همسرش بیلی ایوانز و فرزندانشان را از نزدیک دنبال کنند. پس از نمایش، بیل هیدر اجرای جلسه پرسش‌وپاسخ با دو کارگردان را بر عهده گرفت و با ناباوری پرسید: «یعنی خودشان از شما خواستند این کار را بکنید؟»

پاسخ مثبت بود. هولمز برای ساخت مستندی درباره خودش به ای۲۴ مراجعه کرده بود و پس از چند جلسه، فیلدر و اوپنهایم که از سال ۲۰۲۱ با یکدیگر دوست بودند، به پروژه پیوستند. با این حال، به گفته آن‌ها، هولمز و ایوانز شناخت چندانی از کارهای قبلی‌شان نداشتند. اوپنهایم تعریف کرد که ایوانز چند دقیقه نخست مستند سال ۲۰۲۰ او، «Some Kind of Heaven»، را دیده و گفته بود: «شروعش خیلی کشش ندارد.» آشنایی هولمز با طنز فیلدر نیز ظاهراً به تماشای یک کلیپ یوتیوب از «Nathan for You» محدود می‌شد.

فیلدر گفت هیچ‌وقت توضیح قانع‌کننده‌ای درباره چرایی این انتخاب دریافت نکرده است. هیدر میان حرفش آمد: «اینکه چرا این آدم باید داستان ما را تعریف کند؟» فیلدر ادامه داد: «یا اینکه چرا بخواهی آخرین ماه آزادی‌ات در یک دهه را با این آدم بگذرانی؟ چرا؟ حتی بدون دوربین هم می‌گویم. در مجموع خودم را آدم خوبی می‌دانم، ولی باز هم خودم را انتخاب نمی‌کردم.»

اما رابطه‌ای که با چنین دعوتی شروع شده بود، در مرحله تکمیل فیلم دشوار شد. اوپنهایم اعلام کرد که نه هولمز و نه ایوانز مستند را ندیده‌اند. هولمز همچنان زندانی است و رابطه ایوانز با گروه نیز تیره شده است.

فیلدر درباره علت این فاصله توضیح داد: «وقتی داشتیم فیلم را تمام می‌کردیم، بیلی شروع کرد به تلاش برای اعمال سطحی از کنترل بر روند کار که تعامل با او را خیلی سخت می‌کرد. این وضعیت برای ما، ای۲۴ و همه ناخوشایند بود. فکر می‌کنم عملاً ارتباط قطع شد و مدتی است در همین وضعیت مانده‌ایم. از این نظر تجربه سختی بوده است.»

حضور خود فیلدر مقابل دوربین هم از ابتدا بخشی از طرح نبود. به گفته اوپنهایم، هولمز و ایوانز مدام او را وارد موقعیت‌ها می‌کردند، تا جایی که سازندگان احساس کردند تنها راه پیش‌بردن فیلم، حضور کسی است که با برخی تصورات غیرواقع‌بینانه آن‌ها روبه‌رو شود.

اقامت گروه در خانه مهمانِ ملک اجاره‌ای این زوج در سن‌دیگو نیز به تجربه‌ای پرتنش تبدیل شد. سازندگان گفتند نگران شده بودند که محل اقامتشان شنود شود و حتی دستگاهی برای یافتن تجهیزات شنود سفارش دادند، اما تلاششان به نتیجه نرسید. آن‌ها مدرکی دال بر وجود چنین تجهیزاتی مطرح نکردند. اوپنهایم فضای آن روزها را این‌طور توصیف کرد: «انگار در تریلر توطئه خودمان گیر افتاده بودیم؛ همه‌مان بدگمان شده بودیم.»

فیلدر نیز گفت هنوز نمی‌داند دقیقاً چه تجربه‌ای را پشت سر گذاشته است: «یکی از دلایلی که برای اکران و دیده‌شدن فیلم هیجان دارم همین است. مدت زیادی فقط یک گروه کوچک درگیرش بودیم. شاید وقتی فیلم بیرون بیاید، بقیه بتوانند کمک کنند کمی بهتر بفهمم چه بر من گذشت؛ یا چه بر همه ما گذشت.»

«You Can See Everything» از ۱۶ اکتبر اکران می‌شود. آنچه از صحبت‌های سازندگان برمی‌آید، این است که فیلم فقط ثبت روزهای پیش از زندان هولمز نیست؛ رابطه میان سوژه و دوربین، و کشمکش بر سر اختیار روایت، نیز به بخشی از داستان تبدیل شده است. دعوت به دیدن «همه‌چیز» ظاهراً به معنای توافق بر سر آنچه در نهایت دیده می‌شود، نبوده است.