مونیکا بلوچی در «Ketticè» با چاقو و دمپایی؛ نقشی متفاوت در جشنواره لوکارنو
مونیکا بلوچی با فیلم «کتیچه» (Ketticè) به کارگردانی جووانی تورتوریچی در جشنواره فیلم لوکارنو حاضر شد؛ درامی که بازیگر ایتالیایی را در نقشی تلخ، عصبی و گاه کمیک نشان میدهد. بلوچی میگوید این شخصیت با تمام نقشهایی که پیشتر بازی کرده، تفاوت دارد و فرصتی تازه برای نمایش سویهای کمتر دیدهشده از تواناییهای او بوده است.
«کتیچه» در پالرمو سال ۲۰۱۲ میگذرد و داستان جولیو، نوجوانی سردرگم، را دنبال میکند که حتی پس از آشنایی با دختری پرشور به نام کتی نیز راهی برای بیرون آمدن از بحرانهایش پیدا نمیکند. مادر او نیز درگیر آشفتگیها و نارضایتیهای شخصی خود است؛ نقشی که مونیکا بلوچی ایفا میکند.
بلوچی درباره نخستین تجربهاش از این فضای بازیگری گفت: «هیچوقت کاری شبیه این انجام نداده بودم. سر صحنه با لباس خواب، چاقو در دست و دمپایی به پا بودم. این زن زنانگیاش را رها کرده است.»
او شخصیتش را زنی معرفی کرد که پشت ظاهر بینقص طبقه مرفه و رو به زوال، اضطراب و خشم بسیاری را پنهان کرده است: «بازی کردن نقش این همسر و مادر جالب بود؛ زنی که نماینده اضطراب و سرخوردگی پشت کمال ظاهری یک جامعه اشرافی در حال افول است. او زنی ناراضی و تلخ است، نوعی خشم دارد، اما راهی برای بیرون ریختن آن پیدا نمیکند.»
رابطه مادر و پسر در «کتیچه» پر از تنش است و بلوچی میگوید شخصیت او ناکامیهایش را به شکلهایی عجیب و گاه خندهدار تخلیه میکند: «او سعی میکند این سرخوردگی را با خوردن شیرینیهای کوچک و فریاد زدن دائمی جبران کند. بعضی وقتها موقعیت تقریباً کمیک میشود. میان این دو واقعاً نوعی ناتوانی در درک نسل دیگر وجود دارد.»
مونیکا بلوچی در کارنامهاش بیشتر با نقشهای دراماتیک و تاریک شناخته میشود؛ از «Malèna» و «Irréversible» تا «The Passion of the Christ». او البته در ژانرهای مختلف، از فیلمهای جیمز باند تا «Brotherhood of the Wolf» و «Matrix»، حضور داشته و توانایی کمدیاش را نیز در «Call My Agent!» و «Asterix & Obelix: Mission Cleopatra» نشان داده است. با این همه، نقش او در «کتیچه» به گفته خودش حالوهوایی تراژیکمدی دارد.
او گفت: «با چاقو شوهرش را تهدید میکند، اما هیچکس از او نمیترسد. فریاد میزند و پرخاشگر است، اما همه میدانند که هیچجا نمیرود. جرئت تغییر زندگیاش را ندارد. در نهایت، برده آنهاست.»
جووانی تورتوریچی پیشتر بازی بلوچی را «بسیار هوشمندانه و واقعگرایانه» توصیف کرده بود؛ حتی اگر شخصیت فیلم تا حدی نامتعارف باشد. او گفته بود کسانی که با فضای اشرافی تصویرشده در فیلم آشنایی دارند، حقیقت زیادی در اجرای بلوچی دیدهاند.
بلوچی نیز در پاسخ، از تورتوریچی و بازیگران جوان فیلم، سالواتوره گالینا و راکله تستاگروسا، تمجید کرد. او گفت: «جووانی جوان است، اما کاملاً بر صحنه مسلط بود. او فیلمی شخصی و منحصربهفرد ساخت.» بلوچی درباره همبازیهای جوانش نیز افزود: «آنها این شخصیتها را کاملاً باورپذیر زنده کردند. وقتی جوانها اینطور کار میکنند، یعنی کارگردان بااستعداد است.»
او با خنده درباره کارگردان فیلم گفت: «جووانی خیلی آرام و شیرین به نظر میرسد، اما سر صحنه یک ببر بود؛ البته به معنای خوبش. میدانست به کجا میرود.»
بلوچی امسال با فیلمسازان جوان متعددی همکاری کرده است؛ از ماریا سوله تونیاتزی تا لئا میسیوس در فیلم «The Birthday Party» که نخستین نمایش آن در جشنواره کن برگزار شد، و عادل العربی و بلال فلاح در «Seven Dogs». او این همکاریها را نوعی تبادل ارزشمند میداند: «آنها با جهان، نگاه و هیجان خودشان میآیند و من با تجربهام.»
او درباره همکاری با لئا میسیوس گفت این کارگردان فرصتی در اختیارش گذاشته تا نقشی کاملاً ناآشنا را تجربه کند: «او به من فرصت داد نقش زیبایی بازی کنم که هیچ شباهتی به کارهای قبلیام ندارد؛ شخصیتی دور از خلقوخوی مدیترانهای من. او میخواهد در انزوا زندگی کند، درست برخلاف خود من در زندگی واقعی.»
مونیکا بلوچی تأکید کرد که همچنان نقشهایش را بر اساس غریزه انتخاب میکند. او با اشاره به حضور کوتاهش در «Twin Peaks» به کارگردانی دیوید لینچ گفت: «وقتی با دیوید لینچ کار کردم، فقط یک صحنه داشتم؛ اما گاهی واقعاً مهم نیست نقش کوچکتر باشد. من فقط دوست دارم آزاد باشم.»
به گفته بلوچی، جذابیت بازیگری برای او همچنان در عنصر غافلگیری است: «دوست دارم کارگردانها با ایدههایی سراغم بیایند که خودم به آنها فکر نکردهام، با وجود اینکه سالهای زیادی است در این حرفه حضور دارم. هنوز هم برای کارم هیجان و اشتیاق دارم.»
این بازیگر همچنین درباره تغییر نگاه سینما به زنان در سنین بالاتر گفت: «بدن ما، البته، تغییر میکند؛ اما میتوانیم جنبههایی از زندگی را بیان کنیم که پیشتر قادر به بیانشان نبودیم. من هرگز نمیتوانستم در ۳۰ یا ۴۰ سالگی «The Birthday Party» را بازی کنم. برای به تصویر کشیدن این نوع احساسات، به تجربه بیشتری نیاز داشتم.»
او ادامه داد: «امروز ما بازیگران زن بسیار خوششانس هستیم که حتی در بزرگسالی هم فرصت ادامه کار داریم. در گذشته، داشتن حرفهای پس از ۴۰ سالگی غیرممکن بود. روند تغییر آهسته است، اما اوضاع در حال تغییر است.»
با این حال، بلوچی زندگی را فراتر از سینما میداند و در پایان گفت: «کاری را که انجام میدهم دوست دارم و بسیار سپاسگزارم که هنوز فرصت انجام کارهای جالب را دارم. اما زندگی مهمتر است. زندگی از هنر قدرتمندتر است.»
