«نقشه خانوادگی ۲»؛ سفر پرهزینه به اروپا با اکشنی بی‌رمق و کمدی خانوادگی تاریخ‌گذشته

فیلم «The Family Plan 2» (نقشه خانوادگی ۲) تازه‌ترین تلاش اپل تی‌وی برای ادامه‌ی یک اکشن-کمدی خانوادگی است که اولین بار در سال ۲۰۲۳ معرفی شد. این بار، خانواده مورگان به جای لاس‌وگاس، راهی اروپا می‌شود. با بودجه‌ای بیشتر، لوکیشن‌های پرزرق‌وبرق لندن و پاریس، و اضافه شدن چهره‌های جدیدی مانند کیت هرینگتون، فیلم تلاش می‌کند تا فرمول قسمت اول را ارتقاء دهد. اما نتیجه، چیزی بین یک نمایش خانوادگی آبکی و اکشن بی‌هیجان است که بیش‌تر از آن‌که دنباله‌ای پیشرفت‌کرده باشد، یادآور همان ضعف‌های نسخه پیشین است.

دن مورگان (مارک والبرگ)، قاتل مخفی و بازنشسته که حالا با خانواده‌اش زندگی آرامی دارد و رئیس یک شرکت امنیتی شده است، این‌بار همه چیز را روی میز گذاشته است: همسرش جسیکا (میشل موناگان) و سه فرزندش، حالا از گذشته خشونت‌بار او باخبرند و حتی از آن لذت می‌برند! دختر بزرگ، نینا (زویی کولتی)، که در لندن در دانشگاه درس می‌خواند، تصمیم می‌گیرد تعطیلات کریسمس را در آن‌جا بگذراند و همین باعث می‌شود خانواده سفری به انگلستان داشته باشند.

دن این سفر را با یک قرارداد کاری ترکیب می‌کند: بررسی سیستم امنیتی یک بانک برای مشتری جدیدش فین (کیت هرینگتون). اما خیلی زود معلوم می‌شود فین نه تنها یک کارمند بانک نیست، بلکه با گذشته‌ دن رابطه‌ای شخصی دارد و در حال اجرای نقشه‌ای مجرمانه است. این آشکارسازی، خانواده مورگان را درگیر مسیری پرخطر می‌کند که آن‌ها را از لندن به پاریس و از خیابان‌های کریسمس‌زده تا پشت‌بام‌های تاریخی می‌کشاند.

با حذف عنصر پنهان‌کاری قسمت اول – جایی که خانواده از گذشته دن خبر نداشت – بخش زیادی از پویایی داستان از بین رفته است. حالا که همه می‌دانند دن یک مأمور سابق است، شوخی‌ها و موقعیت‌های کمدی مبتنی بر این راز از دست رفته‌اند. بنابراین، فیلم مجبور است برای ایجاد شور، به کلیشه‌های کمدی خانوادگی قدیمی (مثل پدر بیش‌ازحد محافظت‌کننده از دختر و دوست‌پسرش) و صحنه‌های اکشن پر سر و صدا که به سختی هیجان‌انگیز می‌شوند، تکیه کند.

این بخش دوم همچنین سعی دارد تا خانواده را فعالانه‌تر وارد مبارزه‌ها کند. جسیکا حالا در مبارزات شرکت می‌کند، از ساختمان‌ها می‌پرد و با مبارزانی مسلح روبه‌رو می‌شود. فرزندان، هر کدام با یک ویژگی ساده – مثل کار با کامپیوتر یا فقط «خیلی کوچک بودن» – در ماموریت‌ها نقش می‌گیرند. اما این ویژگی‌ها به سطحی‌ترین شکل ممکن استفاده می‌شوند و عمق شخصیتی ندارند.

بودجه بیشتر، امکان فیلم‌برداری یا بازسازی دقیق مکان‌های معروف لندن و پاریس را فراهم کرده است:

• نبرد روی طبقه دوم یک اتوبوس دوطبقه در حال عبور از رودخانه تیمز.
• تعقیب خودرو در پله‌های مشهور کلیسای سَکرِه‌کُر (آشنا برای کسانی که «جان ویک ۴» را دیده‌اند).
• صحنه‌های پارکور روی سقف‌های پاریس.

این تصاویر چشم‌نواز، بیش‌تر از آن‌که هیجان سینمایی تولید کنند، حس برنامه‌های سفر در تلویزیون را به همراه دارند. انرژی صحنه‌های اکشن – از مبارزه تا تعقیب – کم است، ضرب‌آهنگ کات‌ها بی‌هدف و پایان‌بندی صحنه‌ها ناگهانی و بدون اوج است. حتی در یک سکانس تعقیب، خودِ والبرگ در نقش دن وسط ماجرا به خواب می‌رود (پس از آن‌که شخصیتش بیهوش شده)، که به شکلی ناخواسته وضعیت بی‌رمق اکشن‌ها را منعکس می‌کند.

مارک والبرگ با همان کاریزمای کم‌انرژی همیشگی‌اش، خطوط کمدی و جدی را با یک حالت ثابت اجرا می‌کند. میشل موناگان تلاش می‌کند نقش جسیکا را زنده‌تر و فعال‌تر نشان دهد و در لحظات کمدی و اکشن بهترین عملکرد فیلم را دارد.

کیت هرینگتون به عنوان ضدقهرمان، حضوری پرانرژی دارد و به طور آشکار سعی می‌کند داستان را جدی‌تر کند، هرچند کلیشه‌های شخصیت منفی او به‌شدت قابل پیش‌بینی‌اند.

در میان روابط فرعی، جرقه‌ای از شیمی واقعی بین دن و عمر (رضا الازوار)، دوست‌پسر جدید نینا، دیده می‌شود که لحظات طنزی بداهه مانند شوخی‌های «پدر و دوست‌پسر دختر» را کمی نجات می‌دهد. حضور کوتاه سیسه بابد کنوسن به عنوان جاسوس روس نیز از معدود لحظات قابل‌توجه فیلم است.

نقاط قوت

1. بهره‌گیری از لوکیشن‌های واقعی لندن و پاریس، با حال‌وهوای کریسمسی.
2. مشارکت فعال‌تر خانواده در مسیر داستان و اکشن.
3. تلاش برخی بازیگران (موناگان، هرینگتون) برای بالا بردن کیفیت لحظات کمدی و درام.
4. چند لحظه طنز بداهه که به‌طور محدود کار می‌کنند.

نقاط ضعف

1. حذف عنصر رازآلود قسمت اول، که بخش زیادی از تنش و کمدی را از بین برده است.
2. اکشن کم‌انرژی و صحنه‌هایی که بدون اوج یا ضربه نهایی به پایان می‌رسند.
3. شخصیت‌پردازی سطحی اعضای خانواده؛ هر شخصیت فقط یک ویژگی ساده دارد.
4. فیلمنامه کلیشه‌ای با شوخی‌های تاریخ‌گذشته و دیالوگ‌های «توضیح‌محور» برای یادآوری خط داستان به مخاطب.
5. وابستگی بیش‌ازحد به تصاویر کارت‌پستالی شهرهای اروپایی، به جای ساختن اکشن یا کمدی موثر.

«نقشه خانوادگی ۲» تلاش می‌کند با بودجه بیشتر، لوکیشن‌های بین‌المللی و حضور فعال‌تر خانواده مورگان، فرمول قسمت اول را ارتقاء دهد. ولی بدون عنصر پنهان‌کاری، تنش کاهش یافته و فیلم عمدتاً بر کلیشه‌های تکراری کمدی خانوادگی و اکشنی بی‌هیجان تکیه دارد. هرچند جلوه‌های بصری شهرهای لندن و پاریس تماشایی‌اند و لحظات پراکنده‌ای از طنز بداهه وجود دارد، اما در مجموع این دنباله نمی‌تواند توجیهی قانع‌کننده برای بازگشت به این داستان ارائه دهد.

برای کسانی که قسمت اول را دوست داشته‌اند، این فیلم شاید یک سرگرمی سبک تعطیلات باشد؛ اما برای سایرین، بیش‌تر شبیه یک سفر پرهزینه و طولانی به مقصدی است که جذابیتش پیش از رسیدن تمام شده است.