نقش کوتاه اما کلیدی بتی وایت در «Bones»؛ دانشمندی که به خلق انجلترون کمک کرد
بتی وایت تنها در دو قسمت از سریال جنایی «Bones» ظاهر شد، اما شخصیت دکتر بث مایر نقشی مهم در شکلگیری فناوری مشهور آزمایشگاه جفرسونین داشت
حضور کوتاه یک بازیگر مهمان همیشه به معنای نقشی کماهمیت نیست. بتی وایت، کمدین و بازیگر محبوب آمریکایی، تنها در دو قسمت از سریال «Bones» مقابل دوربین رفت؛ بااینحال، شخصیت او به یکی از مهمترین ابزارهای داستانی این مجموعه پیوند خورده بود: انجلترون، شبیهساز گرافیکی پیشرفتهای که در حل بسیاری از پروندههای قتل به اعضای گروه کمک میکرد.
وایت در نقش دکتر بث مایر، انسانشناسی قضایی با تجربه و البته زبانی شوخ و بیپروا، در دو فصل پایانی سریال ظاهر شد. این شخصیت علاوه بر افزودن طنز به فضای تحقیقات جنایی، سابقهای داشت که او را به بخشی از تاریخ علمی آزمایشگاه جفرسونین تبدیل میکرد.
نخستین حضور بتی وایت در «Bones»
بتی وایت نخستینبار در قسمت چهارم فصل یازدهم «Bones» با عنوان «The Carpals in the Coy-Wolves» ظاهر شد. دکتر بث مایر، انسانشناس قضایی برجستهای بود که برای کمک به گروه مشترک جفرسونین و افبیآی در حل یک پرونده تازه به مجموعه میپیوست.
تمپرنس برنان، مشهور به بونز، با بازی امیلی دشانل، هنگام معرفی مایر به آنجلا مونتهنگرو با بازی میکلا کانلین توضیح میداد که او برنامه مورد استفاده انجلترون را ساخته است. این معرفی بلافاصله با واکنش آنجلا روبهرو میشد؛ زیرا او نسبت به سامانهای که نامش را یدک میکشید حساسیت ویژهای داشت.
آنجلا یادآوری میکرد که براساس اطلاعاتش، پلتفرم انجلترون را فردی به نام دکتر برینکلی توسعه داده است. مایر نیز راز این تفاوت نام را با لحنی کاملاً متناسب با شخصیت بتی وایت توضیح میداد: برینکلی نام خانوادگی یکی از شش همسر سابق او بوده است.
مایر اضافه میکرد که آن ازدواج چندان دوام نیاورده، هرچند خاطره خوبی از تواناییهای عاشقانه همسر سابقش داشته است! همین شوخی کوتاه نمونهای از طنز جسورانهای بود که وایت طی دههها فعالیت هنری به آن شهرت داشت.
انجلترون چه اهمیتی در داستان «Bones» داشت؟
انجلترون و نمونه قدیمیتر آن، انجلتور، از پرکاربردترین ابزارهای داستانی «Bones» بودند. این سامانههای شبیهسازی میتوانستند اطلاعات پزشکی قانونی را به تصاویر سهبعدی و بازسازیهای لحظهای تبدیل کنند. آنجلا با استفاده از آنها چهره قربانیان، نحوه وقوع جراحت، مسیر حرکت اجسام و حتی سناریوهای احتمالی قتل را بازسازی میکرد.
تواناییهای این فناوری بسیار فراتر از برنامههای واقعی پزشکی قانونی بود. انجلترون تقریباً برای هر مسئله پیچیدهای راهحلی پیدا میکرد و گاهی درست در حساسترین لحظه، سرنخ موردنیاز گروه را ارائه میداد. به همین دلیل، میتوان آن را یکی از ابزارهای علمیتخیلی سریالی دانست که در ظاهر ساختاری جنایی و علمی داشت.
آشکارشدن نقش دکتر بث مایر در توسعه پلتفرم این دستگاه، شخصیت بتی وایت را مستقیماً به اسطورهشناسی داخلی «Bones» متصل کرد. او صرفاً دانشمندی نبود که برای حل یک پرونده آمده باشد؛ بخشی از فناوریای را ساخته بود که سالها پیش از حضورش در سریال، به یکی از پایههای تحقیقات جفرسونین تبدیل شده بود.
نخستین دیدار بتی وایت و دیوید بوریناز
شوخطبعی جسورانه دکتر بث مایر ظاهراً با رفتار خود بتی وایت در پشت صحنه فاصله زیادی نداشت. دیوید بوریناز، بازیگر نقش مأمور ویژه افبیآی سیلی بوث، در سال ۲۰۲۵ و طی پنلی به مناسبت بیستمین سالگرد «Bones» در جشنواره تلورس، خاطرهای جالب از نخستین دیدار وایت با بازیگران تعریف کرد.
به گفته بوریناز، وایت ابتدا به امیلی دشانل نزدیک شد و از مهربانی و زیبایی او تعریف کرد. سپس رو به بوریناز کرد و با بیانی بسیار صریح و بزرگسالانه، علاقهاش به او را ابراز کرد؛ جملهای غیرمنتظره که باعث شد این بازیگر بلافاصله خندهاش بگیرد.
امیلی دشانل که در همان پنل حضور داشت، گفت شنیدن چنین جملهای را به خاطر نمیآورد، اما احتمال وقوع آن را نیز رد نکرد:
«نمیگویم چنین اتفاقی نیفتاده؛ فقط خودم آن را نشنیدم. بااینحال، فوقالعاده است.»
تامارا تیلور، بازیگر نقش دکتر کمیل سارویان، نیز تأیید کرد که بتی وایت به استفاده بیپرده از کلمات و شوخیهای بزرگسالانه شهرت داشت. این خاطره تصویری آشنا از کمدینی ارائه میدهد که حتی در سالهای پایانی زندگی نیز انرژی، جسارت و حس شوخطبعی خود را حفظ کرده بود.
بازگشت دکتر بث مایر در فصل پایانی
بتی وایت در فصل دوازدهم «Bones» بار دیگر نقش دکتر بث مایر را بازی کرد. دومین حضور او در قسمتی با عنوان «The Radioactive Panthers in the Party» رقم خورد.
مایر در این قسمت توضیح میداد که فعالیت در حوزه پزشکی قانونی را کنار گذاشته، اما بازنشسته نشده است. او به بخش جانورشناسی جفرسونین پیوسته بود و روی سگهای دشتی مطالعه میکرد. این تغییر مسیر نشان میداد که علاقه او به پژوهش همچنان پابرجاست، حتی اگر دیگر قصد نداشته باشد درگیر بررسی استخوانها و پروندههای قتل شود.
مهمترین لحظه حضور دوم مایر، گفتوگوی صمیمانه او با برنان بود. او درباره حفظ اشتیاق نسبت به کار و توانایی تشخیص زمان مناسب برای عقبنشینی صحبت میکرد. این توصیه فقط برای شخصیتهای داستان معنا نداشت؛ با نزدیکشدن پایان «Bones»، سخنان مایر به تفسیری فرامتنی درباره خداحافظی با کاری طولانی و محبوب تبدیل شده بود.
انتخاب بتی وایت برای بیان چنین حرفهایی نیز هوشمندانه به نظر میرسید. او هنگام پخش این قسمت، بازیگری ۹۵ساله با سابقهای چند دههای بود که همچنان کار میکرد و بازنشستگی را به معنای پایان کنجکاوی یا خلاقیت نمیدانست.
«Bones» آخرین نقش بتی وایت نبود
دومین قسمت بتی وایت در «Bones» روز ۱۴ مارس ۲۰۱۷ پخش شد؛ زمانی که او ۹۵ سال داشت. با وجود سن بالا، این مجموعه آخرین عنوان کارنامه هنریاش نبود.
وایت در همان سال در دو قسمت از کمدی تلویزیونی «Young & Hungry» ظاهر شد و نقش خانم ویلسون، همسایه عجیبوغریب گابی دایموند با بازی امیلی آزمنت، را بر عهده گرفت. او در سال ۲۰۱۹ نیز در انیمیشن «Toy Story 4» صداپیشه بایتی وایت، حلقه دندانگیر نوزادی به شکل ببر، بود. نام این شخصیت بازی بامزهای با نام خانوادگی خود او محسوب میشد.
ادامه فعالیت وایت تا سالهای پایانی عمر، نشاندهنده پشتکار کمنظیر او بود. بازیگری برایش صرفاً حرفهای قدیمی نبود، بلکه راهی برای حفظ ارتباط با مخاطبان و ادامهدادن همان حس شادی و طنزی بود که نسلهای مختلف با آن بزرگ شده بودند.
درگذشت بتی وایت در آستانه صدسالگی
بتی وایت ۳۱ دسامبر ۲۰۲۱، تنها حدود دو هفته و نیم پیش از تولد صدسالگیاش، در ۹۹سالگی درگذشت. خبر مرگ او با واکنش گسترده طرفداران و هنرمندان همراه شد؛ کسانی که حضور طولانی و پرانرژیاش در تلویزیون آمریکا را تقریباً همیشگی تصور میکردند.
جف ویتجاس، مدیر برنامه و دوست نزدیک او، پس از درگذشت این بازیگر گفت:
«با اینکه بتی در آستانه صدسالگی بود، فکر میکردم برای همیشه زنده میماند. تصور نمیکنم او هرگز از مرگ ترسیده باشد، زیرا همیشه میخواست دوباره در کنار همسر محبوبش، آلن لادن، باشد. او باور داشت بار دیگر او را خواهد دید.»
بتی وایت زمان زیادی در «Bones» نداشت، اما همان دو حضور برای برجایگذاشتن اثری ماندگار کافی بود. دکتر بث مایر هم به گذشته انجلترون معنا بخشید، هم گوشهای از طنز مخصوص وایت را وارد فضای سریال کرد و هم در واپسین فصل، حرفی بهیادماندنی درباره اشتیاق و خداحافظی زد. برای بازیگری با چنین کارنامه طولانیای، شاید همین بهترین توصیف باشد: گاهی برای فراموشنشدنیشدن، به چیزی بیشتر از دو قسمت نیاز نیست.
