نیکلاس کیج در «The Brand» رهبر یک باند زندان می‌شود

نیکلاس کیج بار دیگر به فضای پرتنش زندان بازمی‌گردد؛ این‌بار در نقش رهبر باندي که تلاش برای متلاشی‌کردنش، ناخواسته به گسترش امپراتوری جنایی آن کمک می‌کند. او همراه با الکساندر لودویگ، گابریل باسو و ماریا باکالووا در «The Brand» بازی خواهد کرد؛ پروژه‌ای جنایی با ریشه‌های واقعی که پس از بیش از یک دهه توسعه در قالب‌های سینمایی و تلویزیونی، اکنون با ترکیب بازیگران تازه‌اش گام مهمی به سوی تولید برداشته است.

این فیلم از گزارش تحقیقی دیوید گرن در نیویورکر اقتباس می‌شود. نوشته‌های این روزنامه‌نگار و نویسنده پرفروش پیش‌تر مبنای آثاری چون «Killers of the Flower Moon»، فیلم «The Lost City of Z» به کارگردانی جیمز گری و «The Old Man & the Gun» ساخته دیوید لاوری بوده‌اند. حالا یکی دیگر از روایت‌های او، این‌بار درباره رشد جرایم سازمان‌یافته در نظام زندان‌های آمریکا، راهی سینما می‌شود.

وینسنت گراشاو، کارگردان «Gangland» که در کارنامه‌اش به سراغ باندهای تبهکار، جرم و زندان رفته، هدایت پروژه را بر عهده دارد. فیلم‌نامه را آلساندرو کامون نوشته است؛ نویسنده‌ای که «The Messenger» و «The Listener» با بازی تسا تامپسون از جمله آثار او هستند.

لودویگ، بازیگر مجموعه «Bad Boys»، نقش تیلور هارتمن را بازی می‌کند؛ جوانی محکوم به حبس ابد که زیر بال‌وپر کارتر بریگز با بازی کیج قرار می‌گیرد. بریگز رهبر هراس‌انگیز باند مسلط زندانیان سفیدپوست در زندان سن‌کوئنتین است. مقام‌ها برای ازهم‌پاشیدن این تشکیلات، اعضای آن را به زندان‌های سراسر آمریکا منتقل می‌کنند، اما این تصمیم نتیجه‌ای معکوس دارد: شبکه جنایی باند گسترده‌تر می‌شود و نفوذش از دیوارهای زندان فراتر می‌رود.

با بالارفتن جایگاه تیلور در این سازمان، او امکاناتی برای ساختن آینده‌ای مشترک با زن محبوبش، لیلی، پیدا می‌کند؛ شخصیتی که باکالووا، بازیگر نامزد اسکار و از چهره‌های «The Apprentice»، آن را به تصویر می‌کشد. بااین‌حال، وفاداری به کارتر او را در برابر این آینده قرار می‌دهد. هم‌زمان با شدت‌گرفتن خشونت، تیلور باید تصمیم بگیرد آیا جسارت نابودکردن امپراتوری‌ای را دارد که خودش در ساختنش سهم داشته است یا نه. نقش گابریل باسو، بازیگر «The Night Agent»، هنوز اعلام نشده است.

برای کیج، برنده اسکار و بازیگر «Longlegs»، این فیلم بازگشت به فضایی است که پیش‌تر در آثاری مانند «Face/Off» و «The Rock» تجربه کرده بود. این‌بار، با توجه به داستان اعلام‌شده، رابطه قدرت و وابستگی میان یک رهبر بانفوذ و زندانی جوان در مرکز درام قرار می‌گیرد؛ رابطه‌ای که می‌تواند به اندازه خشونت محیط زندان، سرنوشت شخصیت‌ها را تعیین کند.

فورتی‌تیود اینترنشنال حقوق فروش بین‌المللی فیلم را در اختیار گرفته و قرار است آن را در دوره پیش‌روی بازار فیلم آمریکا، ای‌اف‌ام، به خریداران عرضه کند. دبلیوام‌ای ایندیپندنت نیز نمایندگی حقوق بازار آمریکا را بر عهده دارد. آغاز پیش‌تولید برای اوایل سال آینده برنامه‌ریزی شده، اما هنوز تاریخی برای فیلم‌برداری یا اکران اعلام نشده است.

«The Brand» محصول آیدنتیتی مدیا با همکاری گرامرسی پارک مدیا خواهد بود. آنتونی ماسترومائورو، تهیه‌کننده «The Old Man & the Gun»، در کنار نیتن کلینگر و فورد کوربت از گرامرسی پارک مدیا، نیکلاس کیج از ساترن فیلمز و آلساندرو کامون، تهیه‌کنندگان پروژه هستند. اش آویلدسن، دنیل پلند، جاشوا هریس، مارک فاسانو و جیب پولهموس نیز به‌عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی حضور دارند.

ماسترومائورو فیلم را «یک داستان گانگستری حماسی» توصیف کرده که شکل‌گیری باندهای زندان را در دوران حبس گسترده در آمریکا دنبال می‌کند و هم‌زمان، سفر شخصی مردی به دل جهنم و بازگشت از آن را روایت می‌کند. او با اشاره به همکاری دوباره در اقتباس از نوشته‌های گرن، از فیلم‌نامه کامون، نگاه گراشاو و ترکیب بازیگران به‌عنوان پشتوانه‌های اصلی پروژه نام برده است.

کلینگر نیز که در «The Surfer» با کیج همکاری داشته، از فرصت همکاری دوباره با او استقبال کرده و اقتباس کامون را «قدرتمند و بی‌ملاحظه» خوانده است. به گفته او، این فیلم نمونه‌ای از آثار جسورانه و متکی بر نگاه فیلم‌ساز است که گرامرسی پارک مدیا به دنبال حمایت از آن‌هاست.

گراشاو در توضیح رویکردش گفته است: «چیزی که برایم جذاب است، فرصت پرداختن به یک داستان زندان از زاویه‌ای تازه است؛ روایتی که به شخصیت‌ها و واقعیت این دنیا وفادار بماند، اما چنان انرژی پیش‌برنده‌ای داشته باشد که ظهور این سازمان، به همان اندازه که نگران‌کننده است، تماشایی هم باشد.» او همچنین تاکید کرده که روند تکمیل گروه بازیگران ادامه دارد.

کشمکش اصلی «The Brand» تنها میان یک زندانی و رهبر باندش نیست؛ داستان بر تناقضی بزرگ‌تر بنا شده است: اقدامی برای مهار جرم که به گسترش آن می‌انجامد. اگر فیلم بتواند این سازوکار را با انتخاب‌های شخصی تیلور پیوند بزند، ظرفیت آن را دارد که فراتر از یک روایت صعود و سقوط گانگستری، به تصویری از چرخه قدرت و خشونت در نظام زندان تبدیل شود.