نیک استال در «One Night In Purgatory»؛ فرشته‌ای سرکش در جست‌وجوی وکیل
فیلم‌برداری نخستین ساخته بلند رابرت هاستد در کلگری به پایان رسید؛ اثری ترسناک با موسیقی گروه تنجرین دریم و رویکردی متکی بر جلوه‌های ویژه عملی.
یک فرشته مقرب سرکش، وکیلی گرفتار عذاب وجدان و باری چرک‌گرفته با حال‌وهوای پانک‌راک؛ «One Night In Purgatory» برای رسیدگی به پرونده‌ای علیه ماورایی، چنین نقطه شروعی را انتخاب کرده است. این فیلم ترسناک مستقل، نخستین تجربه بلند رابرت هاستد در مقام نویسنده و کارگردان است و فیلم‌برداری آن به‌تازگی در کلگری کانادا به پایان رسیده است.
نیک استال، بازیگر «Sin City»، نقش فرشته سرکش را بازی می‌کند و الخاندرو ادا، بازیگر «Ha-Chan, Shake Your Booty!»، در نقش وکیل ظاهر می‌شود. گریس داو، بازیگر «The Revenant»، و میشل مایلت، بازیگر «Letterkenny»، نیز در فیلم حضور دارند، اما جزئیات نقش‌های آن‌ها هنوز اعلام نشده است.
در داستان رسمی فیلم، فرشته‌ای مقرب تنها یک شب فرصت دارد تا روی زمین، وکیلی عذاب‌وجدان‌زده را متقاعد کند که در محاکمه‌ای نماینده حقوقی او باشد. وکیل در یک بار پانک‌راک به‌دنبال رستگاری می‌گردد، اما پیش از آنکه این دو بتوانند به دادگاه فکر کنند، باید از خطرهای شب جان سالم به در ببرند.
هاستد در بیانیه معرفی فیلم، رویکرد خود را این‌طور توضیح داده است: «این فیلم بازگشتی است به دوران جلوه‌های ویژه عملیِ هولناک و داستان‌هایی که مرز میان آدم‌خوب‌ها و آدم‌بدها را محو می‌کردند.» این توصیف، در کنار ایده فرشته‌ای که به وکیل نیاز دارد، نشان می‌دهد ابهام اخلاقی قرار است بخشی از هویت اثر باشد، نه صرفا پس‌زمینه‌ای برای صحنه‌های ترسناک.
موسیقی «One Night In Purgatory» را گروه موسیقی الکترونیک تنجرین دریم ساخته است؛ انتخابی که در کنار فضای زمخت بار و تاکید کارگردان بر جلوه‌های عملی، ترکیب قابل‌توجهی برای شکل‌دادن به حال‌وهوای فیلم به نظر می‌رسد.
کریس لوروسو، مایک هتن از شرکت تن آو هتس، استوارت دیویس و همچنین کایل کوپر و جیمز هاوسلر از بورگارد پیکچرز، تهیه‌کنندگان فیلم هستند. الخاندرو ادا و نیک استال نیز در کنار مایکل واکر و جیسون وان‌لیم از پلی‌اسکوپ پیکچرز، تهیه‌کنندگی اجرایی پروژه را بر عهده دارند. هنوز تاریخ اکران یا جزئیات پخش فیلم اعلام نشده است.
جذابیت اولیه «One Night In Purgatory» در کنار هم گذاشتن دو مقیاس کاملا متفاوت است: دعوایی متفاوت، در فضایی کوچک، فرسوده و زمینی. محدودیت یک‌شب نیز به این موقعیت فشار زمانی می‌دهد. حالا پرسش این است که نخستین فیلم بلند هاستد تا چه اندازه می‌تواند از این ایده نامتعارف، وحشتی بسازد که هم ملموس باشد و هم مرز میان گناه، رستگاری و شر را به چالش بکشد.
