پل شریدر: وقتی بازیگران سیاهپوست نپذیرفتند، به سراغ بازیگران هوش مصنوعی رفتم
فیلمساز کهنهکار آمریکایی میگوید فیلم نوآر «Three Guns At Dawn» را با شخصیتهای کاملاً تولیدشده بهوسیله هوش مصنوعی میسازد؛ تصمیمی که پس از اعتراض بازیگران سیاهپوست به کلیشهسازی فیلمنامه گرفته شده است.
پل شریدر، نویسنده و کارگردان آمریکایی، توضیح تازهای درباره تصمیم جنجالی خود برای ساخت فیلم «Three Guns At Dawn» با بازیگران کاملاً هوش مصنوعی ارائه کرده است؛ توضیحی که خودِ پروژه را وارد بحثی پیچیدهتر درباره کلیشههای نژادی، حق انتخاب بازیگران و آینده اشتغال در سینما میکند.
شریدر که پس از نمایش فیلم «The Basics of Philosophy» در جشنواره ونیز با رسانهها گفتوگو میکرد، اظهار داشت نسخه اولیه «Three Guns At Dawn» درباره سه برادر سیاهپوست در جنوب مرکزی لسآنجلس نوشته شده بود: یک پلیس فاسد، یک قاچاقچی مواد مخدر و فردی با پرونده جرایم جنسی. به گفته او، هر سه شخصیت درگیر تلاش برای کشتن یکدیگر بودند و آنتوان فوکوآ نیز قرار بود تهیهکنندگی فیلم را بر عهده بگیرد.
اما وقتی فیلمنامه برای بازیگران ارسال شد، پروژه به بنبست رسید. شریدر گفت: «هیچ بازیگر سیاهپوستی نمیخواست در فیلمی حضور داشته باشد که هیچ شخصیت سیاهپوست مثبتی در آن نیست. پروژه عملاً متوقف شد؛ اما بعد هوش مصنوعی آمد و دیگر به بازیگران سیاهپوست نیاز نداشتم.»
او در پاسخ به این پرسش که آیا قرار است شخصیتها را شخصاً خلق کند، با صراحت گفت: «داریم آنها را میسازیم.» شریدر همچنین تأیید کرد که استفاده از هوش مصنوعی در این پروژه به چند جلوه بصری یا سکانس محدود نخواهد بود؛ بلکه همهچیز، از شخصیتهای انسانی تا دیگر عناصر فیلم، با این فناوری تولید میشود.
این کارگردان پیشتر نیز گفته بود که قصد ندارد از چهرههای شناختهشده استفاده کند و به جای آن، سراغ «نمونههای انسانی تولیدشده با هوش مصنوعی» میرود. او در واکنش به مقاومت گسترده هالیوود در برابر هوش مصنوعی مولد گفته بود: «هرقدر هم فریاد بزنید “هوش مصنوعی را متوقف کنید”، نمیتوانید جلویش را بگیرید.»
شریدر در گفتوگوی تازهاش نیز نگرانی هنرمندان را قابل درک دانست، اما آن را مانعی برای گسترش این فناوری نمیبیند. او معتقد است نخست موسیقیدانان و سپس بازیگران بیش از دیگران با پیامدهای این تحول روبهرو خواهند شد. شریدر وضعیت امروز را با دوران اختراع عکاسی مقایسه کرد؛ زمانی که نقاشان پرتره بیم داشتند عکاسی جای کارشان را بگیرد. از نگاه او، پاسخ واقعگرایانه به آن نگرانی این است که برخی شغلها واقعاً از میان میروند.
با این حال، بخش بحثبرانگیز ماجرا فقط حذف بازیگران انسانی نیست. بر اساس روایت خود شریدر، بازیگران سیاهپوست به این دلیل از حضور در فیلم سر باز زدند که تمام شخصیتهای اصلی سیاهپوست داستان، مجرم و فاقد هرگونه پیچیدگی یا نمایندگی مثبت بودند. منتقدان احتمالاً خواهند پرسید چرا پاسخ فیلمساز به این اعتراض، بازنگری در شخصیتپردازی و جهان داستانی نبوده و در عوض، حذف بازیگران واقعی از معادله را انتخاب کرده است.
«Three Guns At Dawn» حالا بیش از آنکه صرفاً یک تجربه فنی در سینما باشد، به آزمونی برای مرزهای اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی تبدیل شده است. شریدر این فناوری را راهی برای ساخت فیلمی میداند که میخواهد بسازد؛ اما برای بسیاری، این تصمیم میتواند معنایی نگرانکننده داشته باشد: فناوریای که به جای شنیدن اعتراض بازیگران به تصویری کلیشهای از جامعهشان، امکان ادامه پروژه بدون حضور و رضایت آنها را فراهم میکند.
