۵ فیلم شبیه «Love of Your Life»؛ روایت‌هایی از عشق، سوگ و بازگشت به زندگی

عنوان «Love of Your Life» شاید نوید یک عاشقانه تمام‌عیار را بدهد، اما فیلم ریچل موریسون مسیر دیگری را دنبال می‌کند: زندگی زنی که پس از مرگ همسرش، نمی‌داند چگونه با آنچه باقی مانده روبه‌رو شود. این درام با بازی مارگارت کوالی، که در پرایم ویدئو با استقبال روبه‌رو شده، بیش از آنکه درباره یافتن عشق باشد، درباره پذیرفتن فقدان و دوباره ارزش قائل شدن برای زندگی است.

کوالی نقش مایا، پرستاری در بوستون، را بازی می‌کند که همسرش را در جریان همه‌گیری سال ۲۰۲۰ از دست می‌دهد. او به‌جای مواجهه با اندوه، از زندگی پیشین خود فاصله می‌گیرد؛ بوستون را ترک می‌کند و در کشورهای مختلف، زندگی پنهانی و دور از آشنایان را پیش می‌برد. دیدار دوباره با یک دوست قدیمی و بازگشت به خانه مادر همسر درگذشته‌اش، روث با بازی کاترین کینر، سرانجام او را به سمت پذیرش فقدان می‌برد.

روث به مایا می‌گوید:

«همین حالا که زندگی‌ات در جریان است، عاشقش بمان.»

با این جمله، عنوان فیلم معنای تازه‌ای پیدا می‌کند: نه توصیف یک رابطه عاشقانه، بلکه دعوتی برای دوست داشتن زندگی، حتی پس از دگرگون شدن آن. اگر همین جنبه از «Love of Your Life» برایتان تأثیرگذار بوده، پنج فیلم زیر هرکدام از زاویه‌ای متفاوت به عشق، اندوه و امکان ادامه دادن می‌پردازند.

در معرفی‌های زیر، به خطوط اصلی داستان فیلم‌ها اشاره می‌شود.

۱. «All of Us Strangers»؛ عشق در میان خاطرات حل‌نشده

در میان فیلم‌های این فهرست، «All of Us Strangers» یکی از عمیق‌ترین تجربه‌های عاطفی را پیش روی تماشاگر می‌گذارد. اندرو هیگ، نویسنده و کارگردان بریتانیایی، با اقتباسی آزاد از رمان «Strangers» نوشته تایچی یامادا، داستان مردی را روایت می‌کند که سال‌ها با فقدان و انزوا زندگی کرده است.

اندرو اسکات در نقش آدام ظاهر می‌شود؛ مردی ساکن یک برج مسکونی در لندن که پدر و مادرش را در کودکی از دست داده و از دیگران فاصله گرفته است. آشنایی او با هری، با بازی پل مسکال، امکان شکل‌گیری رابطه‌ای را فراهم می‌کند که هم شادی را به زندگی‌اش بازمی‌گرداند و هم او را به مواجهه با احساسات سرکوب‌شده نزدیک می‌کند.

شباهت آدام و مایا در این است که هر دو، به شکلی متفاوت، پشت دیوارهای تنهایی پناه گرفته‌اند. ورود یک ارتباط انسانی تازه، آن‌ها را وادار می‌کند به چیزی نگاه کنند که مدت‌ها از آن گریخته‌اند.

قدرت «All of Us Strangers» در باورپذیری عاطفی رابطه‌هاست. بازی اسکات و مسکال و ظرافت فیلم‌نامه، حتی در دل فضای غیرواقع‌گرایانه داستان، احساسات شخصیت‌ها را ملموس نگه می‌دارد. این فیلم انتخاب مناسبی برای کسی است که پس از «Love of Your Life»، اثری پیچیده‌تر و تکان‌دهنده‌تر درباره تنهایی و فقدان می‌خواهد؛ البته نباید انتظار تجربه‌ای آرام و تسلی‌بخش داشت.

۲. «Sleepless in Seattle»؛ فرصتی دوباره برای دوست داشتن

اگر پس از «Love of Your Life» به فیلمی نیاز دارید که همان موضوعات را با گرما و امید بیشتری دنبال کند، «Sleepless in Seattle» انتخابی دلپذیر است. این کمدی‌درام عاشقانه، بدون کنار گذاشتن اندوه شخصیت اصلی، به امکان شروع دوباره فکر می‌کند.

تام هنکس نقش سم بالدوین را بازی می‌کند؛ معماری که همسرش را از دست داده و همراه پسرش زندگی می‌کند. در سوی دیگر، آنی رید، خبرنگار روزنامه بالتیمور سان با بازی مگ رایان، صدای سم را در یک برنامه رادیویی می‌شنود و تحت‌تأثیر صداقت و آرامش او قرار می‌گیرد.

تفاوت اصلی فیلم با «Love of Your Life» در جایگاهی است که به عشق تازه می‌دهد. در داستان مایا، پذیرفتن زندگی لزوماً به معنای آغاز یک رابطه نیست؛ اما «Sleepless in Seattle» رابطه عاشقانه را به فرصتی برای دوباره دل بستن تبدیل می‌کند.

فیلم نه عشق گذشته را بی‌ارزش جلوه می‌دهد و نه از شخصیت سوگوار می‌خواهد آن را فراموش کند. جذابیتش در این تصور امیدوارکننده است که می‌توان خاطره یک عشق را حفظ کرد و درعین‌حال، برای رابطه‌ای تازه جا باز کرد. پایان گرم‌تر آن نیز برای تماشاگرانی مناسب است که نمی‌خواهند بار دیگر با اندوهی سنگین از فیلم بیرون بیایند.

۳. «The Way Back»؛ بازگشت دشوار از انزوا

«The Way Back» در نگاه اول انتخاب متفاوتی به نظر می‌رسد: نه عاشقانه‌ای پررنگ دارد و نه سفرهای مایا را تکرار می‌کند. بااین‌حال، اگر مهم‌ترین بخش «Love of Your Life» برای شما تلاش شخصیت اصلی برای بازگشت به زندگی بوده، این درام با بازی بن افلک اشتراک‌های قابل‌توجهی با آن دارد.

افلک نقش جک کانینگهام را بازی می‌کند؛ مردی گرفتار وابستگی به الکل که پس از جدایی از همسرش، آنجلا با بازی جانینا گاوانکار، از زندگی فاصله گرفته است. به‌تدریج روشن می‌شود که فقدانی ویرانگر در فروپاشی رابطه آن‌ها و وضعیت کنونی جک نقش داشته است.

پیشنهاد مربیگری تیم بسکتبال دبیرستان کاتولیک محل، روزنه‌ای برای تغییر ایجاد می‌کند. جک فرصتی پیدا می‌کند تا دوباره مسئولیتی بپذیرد، با دیگران ارتباط برقرار کند و برای روزهایش ساختار داشته باشد.

مانند مایا، او نیز پس از فقدان، راهی برای کناره‌گیری از جهان پیدا کرده است. تفاوت در شکل این کناره‌گیری و مسیری است که برای بازگشت پیش رویش قرار می‌گیرد. بازی تأثیرگذار افلک، این تلاش را به محور فیلم تبدیل می‌کند؛ تلاشی که قرار نیست گذشته را پاک کند، بلکه امکان زندگی کردن با پیامدهای آن را می‌جوید.

۴. «The Fault in Our Stars»؛ ارزش عشق در برابر ترس از فقدان

«The Fault in Our Stars» برای کسانی مناسب است که به‌دنبال عاشقانه‌ای اندوه‌بار با حال‌وهوای نوجوانانه هستند. فیلم جاش بون، محصول ۲۰۱۴، از رمان هم‌نام جان گرین اقتباس شده و شیلین وودلی و انسل الگورت را در نقش دو نوجوان مبتلا به سرطان دنبال می‌کند که عاشق یکدیگر می‌شوند.

برخلاف «Love of Your Life»، نقطه آغاز این داستان، زندگی پس از مرگ یک عزیز نیست. شخصیت‌ها در دل رابطه‌ای تازه، با بیماری و احتمال از دست دادن روبه‌رو هستند. بااین‌حال، پرسش مشترک دو فیلم روشن است: آیا ترس از رنج آینده، باید ما را از تجربه عشق و شادی بازدارد؟

رابطه این دو نوجوان، فرصتی برای کشف لذت زندگی در شرایطی دشوار می‌شود. فیلم بر ارزش لحظه‌هایی تأکید می‌کند که ممکن است کوتاه باشند، اما اهمیتشان را از دست نمی‌دهند.

رمان و اقتباس سینمایی آن در زمان انتشار بسیار پرطرفدار شدند. تماشای دوباره فیلم نشان می‌دهد که پشت وجه اشک‌برانگیزش، همان دعوتی قرار دارد که در داستان مایا نیز دیده می‌شود: زندگی و عشق، باوجود آسیب‌پذیری‌شان، همچنان ارزش تجربه کردن دارند.

۵. «The Greatest Hits»؛ موسیقی راهی به گذشته باز می‌کند

برای تماشاگرانی که می‌خواهند موضوع سوگ را در قالبی خیال‌انگیزتر دنبال کنند، «The Greatest Hits» انتخاب متفاوتی است. فیلم ند بنسون، محصول ۲۰۲۴، یک موقعیت آشنا را با ایده سفر در زمان ترکیب می‌کند: زنی که نمی‌تواند از خاطره عشق ازدست‌رفته‌اش فاصله بگیرد.

لوسی بوینتون نقش هریت گیبنز را بازی می‌کند؛ زنی در لس‌آنجلس که دوست‌پسرش، مکس با بازی دیوید کورنسوت، دو سال پیش درگذشته است. شنیدن ترانه‌هایی که با مکس پیوند دارند، هریت را به گذشته می‌برد.

این توانایی، خاطره را از یک تجربه ذهنی به امکانی واقعی برای بازگشت تبدیل می‌کند. اما رابطه تازه هریت با دیوید پارک، با بازی جاستین اچ. مین، انتخاب او را دشوارتر می‌سازد: آیا باید برای نجات عشق گذشته تلاش کند، حتی اگر رابطه کنونی‌اش به خطر بیفتد؟

«The Greatest Hits» از واقع‌گرایی «Love of Your Life» فاصله دارد، اما به پرسشی نزدیک می‌رسد: چگونه می‌توان عشق گذشته را حفظ کرد، بی‌آنکه تمام زندگی در گذشته متوقف شود؟ مضمون آن با یکی دیگر از گفته‌های روث به مایا هم‌راستاست:

«سوگ هیچ‌وقت تمام نمی‌شود؛ اما عشق هم همین‌طور.»

موسیقی و خیال در این فیلم، ابزارهایی برای پرداختن به همان کشمکشی هستند که مایا به شکلی دیگر تجربه می‌کند.

این پنج فیلم نسخه یکسانی از «Love of Your Life» نیستند. «All of Us Strangers» به احساسات مدفون‌شده نزدیک می‌شود، «Sleepless in Seattle» راه را برای عشقی تازه باز می‌کند، «The Way Back» بر بازسازی زندگی تمرکز دارد و دو فیلم دیگر، از بیماری و خیال برای بررسی ارزش رابطه‌ها بهره می‌برند. آنچه به هم پیوندشان می‌دهد، فراموش کردن فقدان نیست؛ پرسش از این است که چگونه می‌توان با یاد کسی که دیگر حضور ندارد، هنوز به زندگی تعلق داشت.