عشق، جاسوسی و خونآشامها؛ ماریکو تاماکی با «Royal Blood» به دربار میرود
مجموعه کمیک تازه اسکایباند و ایمیج، با نویسندگی ماریکو تاماکی و طراحی راسی گیفورد، از ۲۴ فوریه ۲۰۲۷ برای مخاطبان بزرگسال منتشر میشود.

شاهزادهای که هنوز جایگاه خود را در خاندان سلطنتی پیدا نکرده، دل به خونآشامی میبندد که مامور نابودی همان خاندان است. این نقطه آغاز «Royal Blood»، مجموعه کمیک ترسناک و عاشقانهای است که ماریکو تاماکی مینویسد؛ نویسندهای که شیفتگیاش به هیولاهای عاشق و اندوهگین، به سالهای خواندن رمانهای آن رایس برمیگردد.
تاماکی در گفتوگویی ایمیلی با هالیوود ریپورتر گفته است: «همیشه عاشق داستان هیولاهایی بودهام که احساس دارند. برای من، آن رایس ملکه خلق خونآشامهای صاحب روح و عاطفه است.» حالا نویسنده برنده جوایز معتبر کمیک، این علاقه قدیمی را به مجموعهای دنبالهدار و مستقل میآورد که اسکایباند و ایمیج کامیکس آن را منتشر خواهند کرد. نخستین شماره قرار است ۲۴ فوریه ۲۰۲۷ در فروشگاهها و پلتفرمهای دیجیتال عرضه شود.
راسی گیفورد، هنرمند و طراح شخصیت ساکن تورنتو که در کارنامهاش «Batman: Bad Seeds – Streets of Gotham» دیده میشود، طراحی مجموعه را بر عهده دارد. تاماکی و گیفورد همراه با گلن گلر، رئیس بخش تلویزیونی اسکایباند، خالقان مشترک «Royal Blood» هستند. میکل موئرتو، از عوامل «Something is Killing the Children»، رنگآمیزی و بکا کری، از گروه سازنده «Exquisite Corpses»، حروفگذاری آن را انجام میدهند.
گلر این داستان را «شکسپیر با دندانهای نیش» توصیف میکند. در مرکز ماجرا، شاهزادهای به نام الیور قرار دارد که برای درک نقش خود در خانواده سلطنتی تقلا میکند. در سوی دیگر، شارلوت است؛ خونآشامی که برای نابود کردن این خانواده فرستاده شده. تاماکی میگوید حاصل کار، ترکیبی است از «یک داستان جاسوسی پرکشش و اغواگر، یک قصه خونآشامی و یک عشق ناممکن».
ایده اولیه از پرسشی شکل گرفت که گلر مطرح کرد: «اگر یک جاسوس خونآشام با اغوا کردن شاهزاده به خاندان سلطنتی نفوذ کند، چه میشود؟» او طرح اولیه، عنوان و نام شخصیتهای اصلی را آماده کرد و با همکارانش در اسکایباند در میان گذاشت. گروه تحریریه از ایده استقبال کرد و برای تبدیل آن به کمیک سراغ تاماکی رفت؛ انتخابی که با توجه به سابقه او در نوشتن درباره روابط، هویت و بلوغ، با محور عاطفی داستان همخوانی داشت.
تاماکی نسخه بسطیافته طرح را ارائه کرد و چند فیلمنامه کمیک نوشت. سپس گیفورد به پروژه پیوست و با طراحیهایش در شکلگیری صورت نهایی مجموعه نقش گرفت. هر سه خالق اکنون در ادامه ساخت این مجموعه همکاری دارند.
بخش مهمی از اعتبار تاماکی از آثاری میآید که روابط انسانی و جستوجوی هویت را، چه در روایتهای مرتبط با جامعه الجیبیتیکیو و چه بیرون از آن، محور قرار میدهند. رمان گرافیکی او، «Laura Dean Keeps Breaking Up with Me»، که داستانی درباره بلوغ و یک رابطه عاطفی کوییر است، جایزه هاروی سال ۲۰۱۹ را در بخش بهترین کتاب کودک یا نوجوان گرفت و نامزد جایزه کتاب سال هاروی نیز شد. این اثر سه جایزه ایگناتز و سه جایزه آیزنر، از جمله بهترین نویسنده و بهترین اثر برای نوجوانان، به دست آورد. تاماکی در سالهای اخیر روی رمانهای گرافیکی نوجوان دیسی کار کرده و «I Am Not Starfire» و مینیسری «Zatanna: Bring Down the House» از دیگر آثار او هستند. با این حال، «Royal Blood» برای مخاطبان بزرگسال در نظر گرفته شده است.
الهامهای خونآشامی این پروژه به رمانهای آن رایس محدود نمیشوند. تاماکی هنگام نوشتن بارها به ترانه «Love Song for a Vampire» با صدای آنی لنکس گوش داده؛ قطعهای از فیلم «Bram Stoker’s Dracula» به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا. او از دوستداران این فیلم است و طراحی لباسهای ایکو ایشیوکا را یکی از جلوههای برجسته آن میداند.
همچون آثار رایس و اقتباس کاپولا، قرار است اشتیاق عاشقانه در لایههای مختلف این کمیک جریان داشته باشد. تاماکی با لحنی شوخ درباره تاثیر طراحیها گفته است: «نمیتوانم بگویم چقدر اغواگر است! من کمی این حالوهوا را وارد نوشته کردم، بعد راسی گیفورد آن را چند برابر کرد.»
همین کیفیت پرحرارت در آثار گیفورد، از دلایل انتخاب او برای طراحی مجموعه بوده است. گیفورد نیز در بیانیهای گفت: «سالهاست کارهای ماریکو را دنبال میکنم. با نوشته او در مرکز این پروژه، همه مواد لازم برای یک مجموعه جذاب را داریم: شخصیتهای درگیرکننده، داستانی هیجانانگیز، وحشت، درام و یک ماجرای عاشقانه پرحرارت.»
«Royal Blood» تازهترین عنوان در فهرست کمیکهای ترسناک اسکایباند خواهد بود؛ مسیری که با «The Walking Dead» شناخته شد. این ناشر امسال «Corpse Knight» به نویسندگی مایکل چاوز، از کارگردانان مجموعه سینمایی «The Conjuring»، را نیز منتشر کرده و با در اختیار داشتن مجوز «Creepshow» و مجموعه هیولاهای یونیورسال، بازآفرینی آثار آشنای ژانر وحشت را ادامه میدهد.
تمایز بالقوه «Royal Blood» در پیوند ماموریت جاسوسی با رابطهای است که میتواند همان ماموریت را به خطر بیندازد. در چنین داستانی، نزدیکی به معشوق هم راه نفوذ است و هم زمینه تردید؛ موقعیتی که به سابقه تاماکی در پرداخت روابط پیچیده میدان میدهد. باید دید او و گیفورد چگونه میان وحشت، دسیسههای درباری و کشش عاشقانه تعادل برقرار میکنند؛ جایی که اعتماد کردن، ممکن است بهاندازه دندانهای نیش خطرناک باشد.






