برای دریافت سریع‌تر اخبار ما، سایت را در گوگل دنبال کنید

دنبال کردن ...
اخبار سریال خارجی

چرخش نظر ایان برنن درباره بازگشت «Glee»: حالا زمانش رسیده است

یکی از خالقان سریال از تردید اولیه‌اش درباره احیای «Glee»، جای خالی کوری مونتیث و نایا ریورا و ایده‌های کنارگذاشته‌شده برای «Monster» می‌گوید.

ایان برنن تا چند ماه پیش برای بازگشت «Glee» یک پرسش ساده داشت: چرا باید دوباره سراغش رفت؟ حالا یکی از خالقان این سریال موزیکال نظر کاملا متفاوتی دارد. از نگاه او، دیدار دوباره با شخصیت‌هایی که شاید دوران حضورشان در گروه کُر دبیرستان را بهترین روزهای زندگی خود بدانند، همان دلیلی است که می‌تواند این بازگشت را معنادار کند.

برنن در مراسم تبلیغاتی فصل جوایز برای تازه‌ترین پروژه تلویزیونی‌اش، «Monster: The Lizzie Borden Story»، درباره تغییر نگاه خود گفت: «اولش چندان هیجان‌زده نبودم. هر بار بحثش پیش می‌آمد، می‌گفتم چرا باید دوباره این کار را بکنیم؟ اما به هر دلیلی، در حدود شش ماه گذشته نظرم کاملا عوض شد. حالا به نظرم ایده درست است و زمانش هم رسیده. واقعا هیجان‌زده‌ام؛ قرار است خیلی خوش بگذرد.»

رایان مورفی در سپتامبر اعلام کرده بود که نخستین فیلم‌نامه نسخه تازه آماده شده است. او در گفت‌وگو با انترتینمنت تونایت گفته بود: «برد فلچاک، ایان و من که تمام دو فصل اول را نوشته بودیم، چیزی نوشته‌ایم. با حدود ۱۰ نفر از بازیگران اصلی هم در تماس بوده‌ام. خیلی دلگرم‌کننده بود؛ همه سوال‌های زیادی داشتند، اما همگی از ایده استقبال کردند.» با این حال، این تماس‌ها به معنای نهایی شدن حضور بازیگران نیست و هنوز تاریخی برای آغاز تولید اعلام نشده است.

توضیحات برنن نشان می‌دهد که ایده بازگشت، دست‌کم در شکل فعلی، بر ملاقات دوباره با شخصیت‌های آشنا در مرحله‌ای تازه از زندگی تکیه دارد. او گفت: «این شخصیت‌ها را در مقطع کاملا متفاوتی از زندگی‌شان می‌بینید؛ جایی که شاید با خودشان فکر کنند بهترین دوران زندگی‌ام همان وقتی بود که در گروه کُر دبیرستان بودم. همین که به این نقطه می‌رسید، می‌گویید بله، این سریال جواب می‌دهد.»

یکی از حساس‌ترین پرسش‌های این بازگشت، چگونگی مواجهه با جای خالی کوری مونتیث و نایا ریوراست. مونتیث، بازیگر نقش فین، بر اثر اوردوز تصادفی درگذشت. ریورا که نقش سانتانا را بازی می‌کرد، در سال ۲۰۲۰ هنگام یک گردش قایق‌سواری، پس از تلاش برای نجات پسر چهارساله‌اش غرق شد.

برنن درباره بازتاب این فقدان‌ها در نسخه تازه گفت: «هنوز داریم خیلی چیزها را مشخص می‌کنیم. آن اندوه و فقدان بخشی از ماجرا خواهد بود. با همه این‌ها، فکر می‌کنم “Glee” بزرگ‌تر از آن است که همین‌طور رهایش کنیم. چیزی در این بازگشت هست که همین حالا درست به نظر می‌رسد.» او جزئیاتی درباره شیوه پرداخت داستانی به این موضوع ارائه نکرد.

در بخش موسیقی، برنن با شوخ‌طبعی از تمایلش به استفاده دوباره از ترانه‌های گروه جرنی گفت: «به‌اندازه کافی جرنی کار نکردیم. تقریبا همه ترانه‌هایشان را اجرا کردیم، ولی هنوز کلی آهنگ موفق باقی مانده است.»

همچنین بخوانید...
دیدار دوباره ستاره‌های «Glee» در لندن؛ غافلگیری کریس کولفر در کنسرت دارن کریس

گفت‌وگو با برنن در ادامه به دنیایی بسیار متفاوت رسید: مجموعه آنتولوژی «Monster». او فاصله آشکار این اثر با «Glee» را می‌پذیرد، اما میان فرایند نوشتن آن‌ها وجه مشترکی می‌بیند: «“Monster” جنس کاملا متفاوتی دارد، اما در اصل، مثل هر نوع نوشتنی، تلاش می‌کنید وارد ذهن یک آدم دیگر شوید. خودم هم تعجب می‌کنم که کار کردن روی این سریال چقدر برایم لذت‌بخش است.»

برنن همچنین فاش کرد که پیش از پیشنهاد مورفی برای پرداختن به لیزی بوردن، گروه نویسندگان روی ایده سه فصل مرتبط با لوئیجی مانجیونه، برنی گوتز، عامل تیراندازی متروی نیویورک در سال ۱۹۸۴، و تد کازینسکی، معروف به یونابامبر، کار می‌کردند. قرار بود این سه روایت، در کنار هم تصویری از خشم مردانه و اجرای خودسرانه عدالت بسازند؛ طرحی که به گفته او کنار گذاشته شده است.

او درباره دشواری پیش بردن آن ایده گفت: «نوشتنش واقعا سخت بود؛ انگار می‌خواستیم یک قاطر مرده را از سربالایی بالا ببریم. درباره لوئیجی چیز زیادی نمی‌دانیم. برنی گوتز تا حدی جذاب است، از همان جنسی که در شخصیت مایکل داگلاس در “Falling Down” می‌بینید. کازینسکی هم آدمی بسیار باهوش با ذهنی عجیب و جالب است، اما داستانش آن کشش نمایشی لازم را برای ما نداشت.»

در فصل مربوط به لیزی بوردن، الا بیتی نقش اصلی را بازی می‌کند. او درباره روزهای فیلم‌برداری گفت اغلب با بدن و موهایی آغشته به خون مصنوعی به خانه برمی‌گشت: «حس می‌کنم همیشه خون‌آلود بودم؛ تقریبا هیچ‌وقت نبود که نباشم.» بیتی تعریف کرد که برای پاک کردن خون مصنوعی از پوست و موهایش از کف اصلاح استفاده می‌کرد و به شوخی گفت «مرتب حمام کف اصلاح» می‌گرفت.

چارلی هونام، بازیگر نقش پدر لیزی، نیز از علاقه قدیمی و غیرمنتظره‌اش به تبر و هیزم‌شکنی گفت. او حدود دوازده تبر دارد که بعضی را در گاراژ و بعضی را در وانتش نگه می‌دارد. به گفته هونام، هر وقت کنار خیابان با قطعات تنه یک درخت قطع‌شده روبه‌رو می‌شود، وسوسه می‌شود توقف کند، چوب‌ها را بار بزند و بعد آن‌ها را خرد کند. او گفت در محوطه پشتی ساختمان دفترش احتمالا سه تا پنج تن هیزم انباشته است.

با وجود این روایت‌های پشت‌صحنه، مهم‌ترین نکته در حرف‌های برنن، دلیل تازه او برای بازگشت به «Glee» است: نه صرفا اجرای دوباره ترانه‌های محبوب، بلکه روبه‌رو کردن شخصیت‌ها با فاصله میان روزهای دبیرستان و زندگی امروزشان. اگر این ایده مبنای نسخه تازه بماند، سریال فرصتی خواهد داشت تا نوستالژی را به موضوع داستان تبدیل کند، نه فقط ابزاری برای جلب دوباره تماشاگران؛ آن هم با پذیرش این واقعیت که بعضی جای خالی‌ها پرشدنی نیستند.


نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا