ادای احترام مارتین شورت به کاترین اوهارا روی صحنه؛ «فرشتهای درخشان و مهربان»

در حالی که هالیوود همچنان در سوگ درگذشت کاترین اوهارا، بازیگر و کمدین افسانهای کانادایی، به سر میبرد، یکی از قدیمیترین همنسلان و همکاران او با ادای احترامی احساسی یادش را گرامی داشت. مارتین شورت، از چهرههای برجسته برنامه «SCTV»، شامگاه جمعه و تنها ساعاتی پس از اعلام خبر درگذشت اوهارا، در جریان اجرای تور کمدی مشترکش با استیو مارتین در شهر آستین ایالت تگزاس، جامی به افتخار او بالا برد.
مارتین شورت در ویدیویی که از این لحظه منتشر شده، خطاب به حضار گفت: «کاترین اوهارا را وقتی فقط ۱۸ سال داشت ملاقات کردم و در تمام این سالها، او بزرگترین، درخشانترین، مهربانترین و شیرینترین فرشتهای بود که هرکدام از ما افتخار همکاری با او را داشتیم.»
او در ادامه در حالی که همراه تماشاگران ادای احترام میکرد افزود: «پس خدا نگهدار کاترین.»
بر اساس تأیید قبلی رسانهها، کاترین اوهارا روز جمعه در خانهاش در لسآنجلس و پس از یک بیماری کوتاهمدت، در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
کاترین اوهارا فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۹۷۴ با حضور در تئاتر سکند سیتی تورنتو (Second City Theatre) آغاز کرد. او سپس به همراه جمعی از هنرمندان این گروه، از جمله یوجین لوی، در سال ۱۹۷۶ برنامه اسکچ کمدی ماندگار «SCTV» را خلق کرد؛ مجموعهای که تأثیری عمیق بر تاریخ کمدی تلویزیونی گذاشت.
اوهارا در «SCTV» با خلق شخصیتهای بهیادماندنی متعددی شناخته میشد؛ از جمله خوانندهای در آستانه فروپاشی به نام لولا هیترتون که ترکیبی از لولا فالانا و جویی هیترتون بود، و همچنین شخصیت لرنا مینهلی که تلفیقی طنزآمیز از لرنا لافت و لایزا مینلی بهشمار میرفت. او برای فعالیتهایش در این برنامه موفق به دریافت جایزه امی شد و چهار بار نیز برای نویسندگی نامزد این جایزه گردید.
مارتین شورت خود در سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ در «SCTV» حضور داشت. از دیگر چهرههای برجستهای که از دل این برنامه بیرون آمدند میتوان به جان کندی، هارولد ریمیس، جو فلرتی، آندریا مارتین، ریک مورانیس و دیو توماس اشاره کرد؛ نسلی طلایی که کمدی آمریکای شمالی را برای همیشه تغییر داد.
ادای احترام مارتین شورت، بار دیگر نشان داد که کاترین اوهارا نهتنها برای مخاطبان، بلکه برای همکارانش نیز شخصیتی الهامبخش، دوستداشتنی و فراموشنشدنی بود؛ هنرمندی که جای خالیاش در دنیای کمدی بهسختی پر خواهد شد.





