بندبازی دشوار «گریس: ظهور خانم های صورتی» با موزیکال

سریال گریس: ظهور خانم های صورتی (Grease: Rise of the Pink Ladies) از جمله تولیدات پارامونت پلاس عل‌رقم نقدهای فراوان و امتیازهای نه چندان درخشان، با استقبال خوبی مواجه شد …

سریال Grease: Rise of the Pink Ladies آنطور که می‌خواست شروع جانانه‌ای نداشت و برخی نکات سوگیرانه آن به سرعت با انتقادات تند مواجه شد و موج امتیاز دهی کم به سریال آغاز شد. از نقد طرفداران کلاسیک دنیای «گریس» تا انتقاد مدرن پسندان امروزی تا سناریو و …

اما با این حال نمی‌توان بر جذابیت‌های سریال چشم‌پوشی کرد و نکات مثبت آن را هم ندیده گرفت و از فرم خاص موزیکال (با چشم پوشی بر برخی مشکلات اشعار) نگفت.

طبیعتا برای طرفداران دنیای گریس و آن فضای موزیکال دوران طلایی (چه دوران ساخت فیلم چه دوران روایی فیلم) پذیرش تغییر سخت است اما خالقان اثر تلاش داشتند سریال علاوه بر داشتن پس زمینه کلاسیک آن دوران، نمایانگر عصر حاضر نیز باشد کاری که به بندبازی شبیه هست و از هر سو خطر سقوط وجود دارد. اما دستکم تا نیمه راه اگر نگوییم رضایت بخش، ولی می توان گفت توازن قابل قبولی برقرار کردند هرچند بیشترِ بار آن بر دوش ماریسا داویلا قرار گرفت.

پدر و مادر داویلا نوازندگان سازهای کوبه ای در صنعت موسیقی هستند، در نتیجه از کودکی با فضای موسیقی آشنا بود. او که از سن شش سالگی تمرینات موسیقی و تمرین گروهی را آغاز کرد به طور حرفه‌ای مسیر تئاتر و بازیگری و رقص را نیز درپیش گرفت. پس با دنیای موسیقی، خوانندگی و رقص کاملا آشناست. تجربیاتی که در این سریال به خوبی استفاده کرد و عملا با تحسین بسیاری مواجه شد.

اگر هنوز تصمیمی برای تماشای این موزیکال سرگرم کننده نگرفتید شاید سکانسی از اجرای مناظره موزیکال جین و بادی به شما کمک کند. این سکانس را از این لینک تماشا کنید.

• نقد و بررسی «Grease: Rise of the Pink Ladies» ؛ موزیکالی مأیوس کننده اما نمایش تحسین برانگیز پیوند دوستی‌