بیوگرافی سوفی اسکلتون؛ از باله سخت‌گیرانه تا بریانا فریزر در «Outlander»

سوفی اسکلتون بازیگر انگلیسی متولد ۷ مارس ۱۹۹۴ است. او بیشتر از همه با نقش بریانا فریزر مک‌کنزی در سریال تاریخی، عاشقانه و فانتزی «Outlander» شناخته می‌شود؛ مجموعه‌ای از شبکه استارز (STARZ) که بر اساس رمان‌های پرطرفدار دیانا گابالدون ساخته شده و طی سال‌ها یکی از وفادارترین و احساسی‌ترین طرفداران دنیای تلویزیون را به دست آورده است.

سوفی از فصل دوم «Outlander» وارد داستان شد و به‌تدریج از یک شخصیت تکرارشونده به یکی از چهره‌های اصلی سریال تبدیل شد. او بیش از یک دهه با نقش بریانا زندگی کرد؛ شخصیتی که در طول داستان با عشق، مهاجرت زمانی، مادر شدن، آسیب‌های روانی، خشونت جنسی، فقدان و هویت خانوادگی روبه‌رو می‌شود.

اما مسیر سوفی فقط به «Outlander» محدود نیست. او پیش از شهرت جهانی، در سریال‌های بریتانیایی مانند «DCI Banks»، «Waterloo Road»، «Doctors»، «Foyle’s War»، «So Awkward» و «Casualty» بازی کرده بود و با سریال فانتزی اینترنتی «Ren: The Girl with the Mark» هم جایزه بهترین بازیگر نقش اول را گرفت.

سن، تولد و زادگاه سوفی اسکلتون

سوفی اسکلتون در تاریخ ۷ مارس ۱۹۹۴ در وودفورد، منطقه‌ای در استاکپورت انگلستان به دنیا آمد و همان‌جا بزرگ شد. او در سال ۲۰۲۶، ۳۲ ساله است.

سوفی در خانواده‌ای خلاق رشد کرد. پدر و مادرش در حوزه طراحی و اختراع اسباب‌بازی‌های کودکان فعالیت داشتند؛ همین فضای خلاق خانوادگی، احتمالاً در شکل‌گیری نگاه هنری او بی‌تأثیر نبود. با این حال، اولین جایی که او جدی و منظم با اجرا روبه‌رو شد، نه سینما بود و نه تلویزیون؛ بلکه دنیای سخت و منظم باله بود.

کودکی و شروع با باله؛ انضباطی که بعدها به بازیگری کمک کرد

سوفی از کودکی وارد دنیای رقص شد. طبق منابع رسمی، او از حدود سه‌سالگی رقص را آغاز کرد و بعدها در لندن، در آکادمی سلطنتی آموزش باله دید. خودش در گفت‌وگویی صمیمی‌تر گفته بود که خیلی کوچک بوده؛ حدود دو ساله، و در ابتدا اصلاً هم عاشق باله نبوده است.

او با شوخی و صداقت تعریف کرده که در کودکی بیشتر تام‌بوی بوده و خانواده‌اش می‌خواستند او را وارد فضای ظریف‌تر و دخترانه‌تر باله کنند. اما او همان بچه‌ای بود که از درخت بالا می‌رفت، دوست داشت همراه برادرهایش باشد و حتی تنها دختر گروه پیشاهنگی پسران شد.

با این حال، باله آرام‌آرام بخش مهمی از شخصیت او شد. سوفی بعدها گفت آن جهان بسیار سخت‌گیرانه بود؛ جایی که حتی با پای خون‌آلود هم باید روی صحنه می‌رفتی و صورتت نباید درد را لو می‌داد. همین تجربه، پوست او را کلفت‌تر کرد و به او یاد داد در برابر فشار، نقد و تغییرات ناگهانی مقاوم باشد.

او در یکی از گفت‌وگوهایش درباره تأثیر باله بر بازیگری گفت که حتی چیزهایی مثل حفظ جای دوربین، تداوم حرکت‌ها و یادآوری اینکه با کدام دست لیوان را برداشته، برایش شبیه یک جور رقص و طراحی حرکت است. به قول خودش، بدنش از سال‌ها تمرین باله یاد گرفته که جزئیات را نگه دارد.

علاقه به پزشکی و رویای جراح شدن

جالب است که سوفی همیشه فقط به بازیگری فکر نمی‌کرد. او در نوجوانی به ریاضی و شیمی علاقه داشت و حتی زمانی به جراح شدن فکر می‌کرد. خودش با خنده گفته که یک جورهایی «گیک» بوده و پزشکی برایش مسیر جذابی به نظر می‌رسیده است.

با این حال، بازیگری از همان سنین پایین در زندگی‌اش حضور داشت. او از حدود یازده‌سالگی کلاس‌های بازیگری مقابل دوربین را شروع کرد، روی صحنه دیده شد و بعد از دیده شدن در تئاتر، به آژانس بازیگری راه پیدا کرد. همین اتفاق‌ها باعث شد بازیگری، کم‌کم از یک فعالیت کنار درس و رقص، به مسیر اصلی زندگی‌اش تبدیل شود.

تحصیلات؛ از مدرسه استاکپورت تا رد کردن کالج لندن

سوفی در مدرسه گرامر استاکپورت تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۲ دوره ای-لول خود را به پایان رساند. او قرار بود سال بعد در کینگز کالج لندن ادبیات انگلیسی بخواند؛ مسیری کاملاً دانشگاهی و معتبر. اما درست در همان نقطه، تصمیم گرفت پیشنهاد دانشگاه را نپذیرد و به‌جای آن، بازیگری را جدی دنبال کند.

در یکی از گفت‌وگوها توضیح داد که ابتدا ورودش به دانشگاه را به تعویق انداخت؛ یک سال، بعد سال دوم، و در نهایت وقتی «Outlander» را گرفت، دیگر مشخص شد که مسیر زندگی‌اش به سمت بازیگری رفته است.

او حتی برای رسیدن به تست‌های بازیگری در لندن، سخت کار می‌کرد. در یکی از روایت‌ها آمده که سوفی شیفت‌های شبانه در کلینیک کار می‌کرد تا پول بلیت قطار و رفت‌وآمد به لندن برای تست‌ها را فراهم کند. این بخش از زندگی او نشان می‌دهد موفقیتش ناگهانی و بی‌زحمت نبوده؛ پشت چهره آرام و اجرای کنترل‌شده‌اش، سال‌ها تلاش، تمرین و فشار وجود داشته است.

شروع بازیگری در تلویزیون با «DCI Banks»

اولین نقش حرفه‌ای تلویزیونی سوفی اسکلتون در سال ۲۰۱۲ با سریال جنایی بریتانیایی «DCI Banks» رقم خورد. او در فصل دوم این مجموعه، در دو قسمت نقش بکا اسمیت، یک دانش‌آموز، را بازی کرد. این حضور کوتاه، شروع رسمی کارنامه تلویزیونی او بود.

بعد از آن، در سال ۲۰۱۳ در سریال کودکانه و تحسین‌شده «The Dumping Ground» از شبکه سی‌بی‌بی‌سی (CBBC) نقش ازمه واسکز-جونز را بازی کرد. همان سال، در سریال مدرسه‌ای «Waterloo Road» از شبکه بی‌بی‌سی وان (BBC One) نقش ایو بوستون، دختر جداافتاده نیکی بوستون را بر عهده گرفت.

او همچنین در سریال پزشکی طولانی‌مدت «Doctors» از شبکه بی‌بی‌سی (BBC) ظاهر شد و نقش یاسمین کاریش را بازی کرد. بعدتر در سال ۲۰۱۵ دوباره به همین مجموعه برگشت، اما این بار در نقش الن سینگلتون.

سال‌های پرکار پیش از شهرت؛ از «Foyle’s War» تا «Casualty»

سال ۲۰۱۵ برای سوفی سالی پرکار بود. او در یک قسمت از سریال تاریخی-جنایی «Foyle’s War» از شبکه آی‌تی‌وی (ITV) نقش دانشجوی جین را بازی کرد. سپس در کمدی نوجوانانه «So Awkward» از سی‌بی‌بی‌سی در نقش سوفیا متیوز ظاهر شد؛ نقشی تکرارشونده که در ۱۲ قسمت ادامه داشت.

در همان سال، او در سریال پزشکی «Casualty» از بی‌بی‌سی وان هم نقش جما هولت را بازی کرد. این نقش‌ها شاید در مقیاس جهانی خیلی بزرگ نبودند، اما برای سوفی تجربه‌های مهمی بودند؛ چون به او کمک کردند در فضای تولید تلویزیونی بریتانیا جا بیفتد و جلوی دوربین پخته‌تر شود.

ورود به سینما با «The War I Knew»

اولین تجربه سینمایی سوفی در سال ۲۰۱۴ با فیلم «The War I Knew» اتفاق افتاد. او در این فیلم جنگی، نقش مارگارت را بازی کرد. داستان فیلم درباره چتربازی در جنگ جهانی دوم است که پشت خطوط دشمن گم می‌شود.

پس از آن، در سال ۲۰۱۶ در فیلم کوتاه فانتزی-ترسناک «Blackbird» نقش رز را ایفا کرد؛ نقشی که نخستین تجربه جدی‌تر او در قالب نقش اصلی سینمایی محسوب می‌شد.

درخشش با «Ren: The Girl with the Mark»

پیش از آن‌که سوفی با «Outlander» به شهرت جهانی برسد، سریال فانتزی-ماجراجویانه «Ren: The Girl with the Mark» برایش یک اتفاق مهم بود. او در این مجموعه اینترنتی نقش اصلی، یعنی رن را بازی کرد؛ دختری که وارد جهانی فانتزی و پر از راز می‌شود.

این نقش برای سوفی جایزه بهترین بازیگر نقش اول را در جشنواره علمی‌تخیلی و فانتزی هایپردرایو به همراه داشت. همچنین برای همین نقش، نامزد چند جایزه دیگر از جمله جایزه هیئت داوران و جشنواره آنلاین بین‌المللی شد.

«Ren: The Girl with the Mark» شاید از نظر تولید به بزرگی «Outlander» نبود، اما برای سوفی فرصتی بود تا نشان دهد می‌تواند محور یک داستان فانتزی باشد و نقش اصلی را با انرژی و باورپذیری جلو ببرد.

انتخاب برای نقش بریانا در «Outlander»

اتفاق بزرگ زندگی حرفه‌ای سوفی اسکلتون در سال ۲۰۱۶ رخ داد؛ زمانی که برای نقش بریانا فریزر در «Outlander» انتخاب شد. بریانا دختر کلر فریزر و جیمی فریزر است؛ شخصیتی که در خط زمانی قرن بیستم رشد می‌کند، اما سرنوشتش با سفر در زمان و دنیای قرن هجدهم گره می‌خورد.

سوفی در یکی از مصاحبه‌ها تعریف کرده که در ابتدا اصلاً «Outlander» را نمی‌شناخت. وقتی برای تست بازیگری دعوت شد، کتاب‌ها را سفارش داد، اما به‌موقع به دستش نرسیدند. خودش با شوخی گفت که مجبور شد نسخه‌ای آنلاین پیدا کند، اسم بریانا را جست‌وجو کند و تمام بخش‌های مربوط به او را بخواند تا بفهمد شخصیت چه مسیری دارد.

او همچنین گفت متن تست بازیگری، صحنه‌های واقعی سریال نبود و از «دامی سایدز» استفاده شده بود؛ یعنی صحنه‌های ساختگی یا موقت برای تست. چون بریانا در کتاب‌ها تغییر زیادی می‌کند، سوفی احساس کرد باید قوس شخصیتی او را از چند کتاب اول بفهمد.

نکته جالب این‌که بعد از اولین تست، تقریباً یک سال خبری از جواب نشد. در همین مدت، خانواده‌اش شروع کردند به تماشای «Outlander» و به او گفتند این سریال را ببیند. اما سوفی مقاومت می‌کرد، چون هنوز نمی‌دانست سرنوشت تستش چه می‌شود.

بریانا فریزر؛ نقشی که با زندگی سوفی بزرگ شد

سوفی از فصل دوم «Outlander» وارد سریال شد و از فصل چهارم به بعد به جمع بازیگران اصلی پیوست. او در مجموع در حدود ۶۰ قسمت این مجموعه حضور داشت و نقش بریانا را تا فصل هشتم و پایانی ادامه داد.

برای بازیگری که در دهه بیست زندگی‌اش این نقش را شروع کرد، بریانا فقط یک شخصیت نبود؛ تبدیل شد به بخشی از بزرگ شدن خودش. او در گفت‌وگویی درباره همراهی با بریانا گفت که طی سال‌ها، زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش با این نقش به‌نوعی هم‌زمان جلو رفته است.

سوفی در یکی از مصاحبه‌هایش درباره این تجربه گفت:

«این شخصیت از خیلی چیزها عبور کرده. اینکه ده سال توی ذهن یک نفر باشی و ببینی چطور از تروما رد می‌شه و از آن طرف بیرون می‌آد، برای من مثل یک نور راهنما بوده؛ امیدوارم برای بقیه هم همین‌طور بوده باشه.»

از نگاه او، بریانا شخصیتی نیست که همیشه دوست‌داشتنی یا بی‌نقص نوشته شده باشد؛ و همین نکته اهمیت دارد. سوفی می‌گوید همه ما بخش‌هایی داریم که عالی نیستند، و دیدن زنی که از نشان دادن سمت‌های ناخوشایند خودش نمی‌ترسد، می‌تواند سالم و واقعی باشد.

فشار بازی در نقشی برگرفته از کتاب‌های محبوب

«Outlander» پیش از تبدیل شدن به سریال، سال‌ها طرفداران وفادار کتاب‌های دیانا گابالدون را داشت. برای سوفی، ورود به نقشی که میلیون‌ها نفر از قبل در ذهنشان ساخته بودند، مسئولیت سنگینی بود.

او گفته بود چون کتاب‌ها حتی قبل از تولد او منتشر شده بودند، در ابتدا احساس می‌کرد باید دقیقاً همان تصویری را زنده کند که خوانندگان از بریانا دارند. به‌خصوص چون خودش از نظر ظاهری کاملاً شبیه توصیف کتاب نبود؛ مثلاً چشم آبی یا موهای قرمز طبیعی نداشت.

سوفی بعدها با صداقت گفت یکی از درس‌های بزرگش این بود که باید به غریزه خودش اعتماد کند:

«تو قرار نیست همه رو راضی کنی. پس بهتره کاری رو بکنی که حس می‌کنی درسته.»

این جمله، خلاصه مسیر او در «Outlander» است؛ از تلاش برای راضی کردن همه، تا رسیدن به نسخه‌ای شخصی‌تر، زمینی‌تر و انسانی‌تر از بریانا.

پرداختن به تروما، خشونت جنسی و اختلال استرس پس از سانحه

یکی از مهم‌ترین و حساس‌ترین بخش‌های کار سوفی در «Outlander»، بازی در خط داستانی مربوط به آسیب روانی، خشونت جنسی و اختلال استرس پس از سانحه بریانا بود. این موضوع در سریال بسیار سنگین است و سوفی بارها گفته که نسبت به آن احساس مسئولیت زیادی داشته است.

او توضیح داد که می‌خواست این داستان فقط تکرار خشونت نباشد، بلکه چیزی تازه درباره پیامدهای سوءاستفاده جنسی و تروما به مخاطب نشان دهد. در کتاب، بریانا احساس گناه می‌کند که چرا بیشتر نجنگیده است. سوفی می‌خواست این نگاه را تغییر دهد؛ چون خیلی‌ها از بیرون می‌گویند «من اگر بودم می‌جنگیدم»، اما وقتی بدن در وضعیت خطر قرار می‌گیرد، همیشه واکنش‌ها قابل پیش‌بینی نیستند.

او درباره تحقیقاتش گفت به موضوعی به نام بی‌حرکتی تونیک رسید؛ حالتی که در آن بدن، مثل یک واکنش غریزی حیوانی، در برابر تهدید شدید انگار «خودش را به مردن می‌زند».

سوفی درباره تأثیر چنین صحنه‌هایی بر خودش هم گفت:

«معمولاً به خودم افتخار می‌کنم که می‌دانم روز کاری کجا تمام می‌شود و شب من از کجا شروع می‌شود. اما وقتی سیستم عصبی‌ات را وارد چیزی می‌کنی، جالب است که چطور در استخوان‌هایت می‌ماند.»

این بخش از بازی او باعث شد بسیاری از مخاطبان، به‌ویژه زنان جوان، احساس کنند دیده شده‌اند. سوفی گفته نامه‌هایی از طرفداران دریافت کرده که درباره چیزهایی نوشته‌اند که هرگز به کسی نگفته بودند. حتی در دوران قرنطینه، در یک نشست مجازی با طرفداری روبه‌رو شد که موضوعی بسیار شخصی با او در میان گذاشت و هر دو با هم گریه کردند.

پایان «Outlander»؛ پنج مرحله سوگ برای یک نقش ده‌ساله

پایان «Outlander» برای سوفی، فقط پایان یک پروژه نبود؛ پایان بخشی بزرگ از زندگی‌اش بود. فیلم‌برداری فصل هشتم و نهایی در سپتامبر ۲۰۲۴ به پایان رسید و این برای او مثل بستن یک فصل طولانی از زندگی بود.

او در گفت‌وگویی گفت:

«احساس می‌کنم از پنج مرحله سوگ عبور کردم. وقتی روزهای کاری‌ات این‌قدر طولانی است، کارت تبدیل به زندگی‌ات می‌شود، آدم‌ها خانواده‌ات می‌شوند و آنجا خانه‌ات می‌شود. برای من فقط خداحافظی با شخصیت نبود؛ خداحافظی با مکان و آدم‌ها هم بود. انگار یک چسب زخم بزرگ را یک‌باره کندند.»

با این حال، او پایان سریال را تلخ نمی‌بیند. به گفته خودش، بریانا حالا در جای خوبی قرار دارد و او احساس می‌کند هر کاری که می‌توانسته برای این شخصیت انجام داده است.

سوفی درباره فصل آخر هم گفته بود که «Outlander» باید وقتی هنوز در اوج است تمام شود و نباید بیش از حد کش پیدا کند. از نگاه او، فصل هشتم یک پایان بزرگ و پر از چهره‌های قدیمی و تازه است؛ چیزی شبیه یک «انفجار بزرگ» برای خداحافظی.

طبق اطلاعات منتشرشده در مصاحبه‌ها، فصل هشتم به‌عنوان فصل پایانی از ۶ مارس پخش می‌شود و سوفی حتی گفته که خودش دقیقاً پایان نهایی را نمی‌داند؛ چون چند پایان مختلف فیلم‌برداری شده و بازیگران هم مثل مخاطبان باید ببینند نسخه نهایی کدام است.

رابطه سوفی با بازیگران «Outlander»

یکی از ویژگی‌های مهم تجربه سوفی در «Outlander»، رابطه نزدیک او با بازیگران سریال بود. او بارها گفته که گروه سریال بعد از این همه سال شبیه خانواده شده‌اند.

در روزهای پایانی فیلم‌برداری، کترینا بالف برای آخرین صحنه سوفی به صحنه آمد و او را در آغوش گرفت؛ لحظه‌ای که باعث شد سوفی از شدت احساسات گریه کند. بعد هر دو برای آخرین صحنه سم هیوئن رفتند و در نهایت سه نفرشان یک آغوش کوچک و احساسی داشتند؛ پایانی آرام برای سال‌هایی پر از فشار، باران، سرما و روزهای طولانی در اسکاتلند.

سوفی درباره کترینا هم با احترام زیادی صحبت کرده و گفته او بلد است برای گروه و عواملش بجنگد. به گفته سوفی، کترینا با اینکه نفر اول پروژه است، هیچ‌وقت از جایگاهش برای بالا گرفتن نسبت به دیگران استفاده نمی‌کند و همه را در یک سطح انسانی می‌بیند.

او همچنین کار با بازیگرانی مثل توبایاس منزیس و ماریا دویل کندی را از تجربه‌های ارزشمندش دانسته و گفته از بازیگران باتجربه چیزهای زیادی یاد گرفته است.

لحظه‌های خنده‌دار پشت صحنه؛ وقتی اسم فانی همه را به هم ریخت

با وجود فضای سنگین «Outlander»، پشت صحنه سریال پر از لحظه‌های خنده‌دار هم بوده است. سوفی در یکی از گفت‌وگوها تعریف کرد که بعد از یک تور مطبوعاتی و در حالی که همه از پرواز و بی‌خوابی خسته بودند، برای برداشت دوباره به اسکاتلند برگشتند.

در یکی از صحنه‌ها، شخصیت یا اسمی به نام فانی مطرح می‌شد؛ کلمه‌ای که در انگلیسی بریتانیایی معنایی کاملاً متفاوت و بامزه‌تر از انگلیسی آمریکایی دارد. کترینا باید دیالوگی درباره فانی می‌گفت، اما سم و ریچارد رنکین نتوانستند جلوی خنده‌شان را بگیرند.

سوفی با خنده تعریف کرد که آن دو آن‌قدر می‌خندیدند که مجبور شدند از صحنه بیرونشان کنند و او فقط خط نگاهشان را برای کترینا بازی کرد تا صحنه گرفته شود. به قول خودش:

«وقتی یکی از ما از خنده می‌افتد، همه‌مان می‌افتیم. چون بعد از این همه سال، واقعاً شبیه خانواده‌ایم.»

لهجه آمریکایی سوفی و واکنش مخاطبان

یکی از نکات جالب درباره سوفی اسکلتون، توانایی او در اجرای لهجه آمریکایی است. بسیاری از مخاطبان «Outlander» تا مدت‌ها نمی‌دانستند او در واقع انگلیسی است.

در یک مصاحبه پادکستی، میزبان با تعجب گفت بعد از دیدن فیلم و جست‌وجو درباره سوفی فهمیده او لهجه بریتانیایی دارد. سوفی با شوخی جواب داد:

«انگار از هر دو طرف طرد می‌شوم! وقتی برمی‌گردم انگلستان، می‌گویند آمریکایی حرف می‌زنی؛ وقتی در آمریکا هستم، می‌گویند انگلیسی حرف می‌زنی. پس خوشحالم که بالاخره تأییدیه گرفتم!»

او همچنین گفت بعد از مدتی کار در آمریکا، مخصوصاً در نشویل، چند اصطلاح جنوبی هم وارد حرف زدنش شده؛ از جمله «یال» که به نظرش واژه‌ای گرم و فراگیر است.

سوفی اسکلتون بعد از «Outlander»؛ زندگی در نیویورک و نقش‌های تازه

بعد از پایان فیلم‌برداری «Outlander»، سوفی به نیویورک نقل مکان کرد. او حالا در مرحله‌ای تازه از زندگی و کار خود قرار دارد؛ مرحله‌ای که خودش از آن به‌عنوان شروع فصلی جدید یاد می‌کند.

سوفی گفته پایان «Outlander» هم‌زمان با پایان دهه بیست زندگی‌اش برای او حس شاعرانه‌ای داشته؛ انگار هم یک نقش طولانی را کنار گذاشته و هم یک دوره از زندگی شخصی‌اش را بسته است.

او در گفت‌وگوها تأکید کرده که حالا دنبال نقش‌هایی کاملاً متفاوت است؛ شخصیت‌هایی با لهجه تازه، دوره تاریخی متفاوت و ترجیحاً بدون کرست. خودش با شوخی گفته:

«بیایید برای مدتی از کرست خلاص شویم!»

او همچنین به ژانرهای روان‌شناختی، درام‌های تیره، موزیکال و نقش‌های پیچیده علاقه دارد. چون سابقه باله و تئاتر موزیکال دارد، دوست دارد روزی کاری شبیه «Black Swan» انجام دهد؛ ترکیبی از رقص، روان‌شناسی و تاریکی شخصیت.

بازی در «I Can Only Imagine 2» و تجربه نقش یک شخصیت واقعی

یکی از پروژه‌های مهم سوفی پس از «Outlander»، فیلم «I Can Only Imagine 2» است. او در این فیلم نقش شنون استریت را بازی می‌کند؛ اثری که بر اساس داستان واقعی گروه مرسی‌می و مسیر شهرت آن‌ها ساخته شده است.

سوفی درباره این فیلم گفته که اثر، فقط درباره موفقیت ظاهری نیست؛ بلکه درباره فشار، ایمان، شکست، بخش‌های حل‌نشده گذشته و چیزهایی است که حتی وقتی زندگی از بیرون کامل به نظر می‌رسد، دوباره سراغ آدم می‌آیند.

او برای بازی در نقش شنون، ابتدا سراغ فیلمنامه رفت. خودش گفته بعد از تجربه «Outlander» یاد گرفته که گاهی تلاش بیش از حد برای چسبیدن به نسخه کتابی یا ذهنی شخصیت، می‌تواند اشتباه باشد. برای همین در «I Can Only Imagine 2» تلاش کرد ابتدا شخصیت را از دل فیلمنامه پیدا کند و بعد با خود شنون واقعی صحبت کند.

سوفی گفته احساس کرده با شنون نقاط مشترک زیادی دارد؛ از جمله رابطه محافظت‌گرانه با برادران. حتی یک اتفاق بامزه هم میانشان افتاد: سوفی درباره انگشت شکسته‌اش حرف می‌زد و شنون گفت او هم همان انگشت را شکسته است. بعد هر دو وسط یک رستوران لوکس نشستند و دست‌های شکسته‌شان را با هم مقایسه کردند.

از نگاه سوفی، بازی در نقش یک شخص واقعی فشار خاص خودش را دارد، چون باید حق او را ادا کنی. اما شنون به او آزادی داده بود و گفته بود شخصیت حالا مال توست؛ مرا به شکلی بساز که برای تو واقعی است.

تجربه فیلم «Row»؛ قایق، بادهای شدید و یک پروژه سخت

سوفی در سال‌های اخیر در فیلم مستقل «Row» هم بازی کرده است؛ تریلری بریتانیایی که درباره اولین گروه عبورکننده از اقیانوس اطلس است و تا حدی از یک داستان واقعی الهام گرفته، اما بعدتر وارد فضای تریلر می‌شود.

او ابتدا فکر می‌کرد فیلم در مالتا فیلم‌برداری می‌شود؛ نقشی متفاوت از «Outlander»، با لهجه‌ای تازه و فضایی آفتابی روی قایق. اما کمی پیش از شروع تولید، به دلیل شرایط مربوط به اعتصاب‌ها و مشکلات دیگر، محل فیلم‌برداری به جان او گروتس منتقل شد؛ یکی از شمالی‌ترین نقاط بریتانیا.

سوفی با شوخی گفته بود که تصورش از قایق و بیکینی در مالتا، تبدیل شد به قایق پارویی وسط تانک آب، کنار اقیانوس، روی صخره و در بادهایی با سرعت حدود ۱۰۰ مایل در ساعت. با این حال، او از نتیجه کار هیجان‌زده است و فکر می‌کند فیلم ظاهر خشن، واقعی و زیبایی دارد.

حضور در سینما؛ از زامبی‌ها تا نیکلاس کیج

سوفی اسکلتون در کنار تلویزیون، کارنامه سینمایی متنوعی هم دارد. او در سال ۲۰۱۷ در فیلم «Another Mother’s Son» نقش جس را بازی کرد؛ فیلمی بر اساس داستان واقعی لوئیزا گولد، زنی بیوه در جزیره جرزی تحت اشغال نازی‌ها در جنگ جهانی دوم.

همان سال، در فیلم ترسناک «Day of the Dead: Bloodline» نقش زوئی پارکر را ایفا کرد؛ بازسازی‌ای از فیلم زامبی معروف جرج رومرو محصول ۱۹۸۵.

در سال ۲۰۱۸ نیز در فیلم اکشن و سرقت بانکی «۲۱۱» در کنار نیکلاس کیج ظاهر شد و نقش لیزا مک‌آووی را بازی کرد. سوفی بعدها از کار با نیکلاس با خاطره‌ای خوب یاد کرد و گفت او در آن پروژه بسیار مهربان بوده است.

او همچنین در فیلم «Stalker» در سال ۲۰۲۲ نقش رز هپبورن را بازی کرد.

صداپیشگی در «Castlevania: Nocturne»

سوفی در سال ۲۰۲۳ وارد دنیای صداپیشگی هم شد و در سریال انیمیشنی «Castlevania: Nocturne» از پلتفرم نتفلیکس (Netflix) صداپیشگی شخصیت جولیا بلمونت را در قسمت «A Common Enemy in Evil» انجام داد.

این تجربه نشان داد او فقط به بازی مقابل دوربین محدود نیست و می‌تواند در قالب صدا هم شخصیت‌پردازی کند؛ به‌خصوص در اثری فانتزی و تاریک که با فضای برخی علاقه‌های خودش، یعنی ژانرهای روان‌شناختی و تیره، بی‌ارتباط نیست.

علاقه‌های هنری؛ موسیقی، پیانو، نقاشی و رویای موزیکال

سوفی خودش را آدمی بسیار پرکار می‌داند. می‌گوید از کودکی همیشه در باله، سرگرمی‌های مختلف و فعالیت‌های زیاد بوده و اگر سرش شلوغ نباشد، چندان حال خوبی ندارد. اما بعد از «Outlander» تلاش کرده بهتر یاد بگیرد کجا باید بین کار و زندگی شخصی مرز بگذارد.

او برای آرام کردن ذهنش سراغ نوشتن موسیقی، نقاشی و نواختن پیانو می‌رود. با توجه به سابقه تئاتر موزیکال، هنوز دوست دارد روزی دوباره کاری در آن فضا انجام دهد؛ پروژه‌ای که بتواند بازیگری، موسیقی و حرکت بدن را کنار هم بیاورد.

سوفی همچنین به فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای علاقه دارد. او گفته از فرو رفتن در تحقیق درباره یک شخص واقعی، پیدا کردن عادت‌ها و تیک‌های کوچک او و ساختن شخصیت از دل جزئیات لذت می‌برد. حتی گفته اگر روزی فیلمی درباره آدری هپبورن ساخته شود، دوست دارد در آن بازی کند.

سوفی اسکلتون و تعادل زندگی؛ مأموریت پزشکی در اوگاندا

بعد از پایان «Outlander»، سوفی مدتی به لندن رفت و با تصویری رمانتیک فکر می‌کرد حالا زمان زیادی برای دیدن دوستان و خانواده دارد. اما واقعیت این بود که زندگی همه در این سال‌ها جلو رفته بود و او باید دوباره تعادل خودش را پیدا می‌کرد.

برای بازتنظیم زندگی، همراه یکی از دوستان جراحش که یک سازمان غیرانتفاعی دارد، به مأموریتی پزشکی در اوگاندا رفت. این تجربه برای او راهی بود برای بیرون آمدن از فضای بسته کار و شهرت و تماس دوباره با جهان واقعی و کمک مستقیم به دیگران.

نگاه سوفی به مراقبت از خود

سوفی درباره بهتر زندگی کردن، توصیه‌ای ساده اما کاربردی دارد: کارهای کوچک برای خود آینده‌ات انجام بده. او می‌گوید گاهی کوچک‌ترین چیزها، مثل مرتب کردن آشپزخانه قبل از خواب یا انجام دادن کاری که الان حوصله‌اش را نداری اما فردا بابتش خوشحال می‌شوی، می‌تواند نوعی مهربانی با خود باشد.

او همچنین درباره مقایسه در فضای مجازی، حرفی واقع‌بینانه زده است. به گفته او، در زمانه‌ای که همه در اینستاگرام زندگی دیگران را می‌بینند، خیلی راحت آدم خودش را مقایسه می‌کند و حس بد می‌گیرد. یادآوری روزانه‌اش این است:

«چشم‌بندت را بزن و مسابقه خودت را ببر.»

این جمله، شاید یکی از بهترین خلاصه‌ها برای مسیری باشد که خود سوفی هم طی کرده؛ بازیگری که از فشار مقایسه، انتظار طرفداران و یک نقش عظیم عبور کرده و حالا می‌خواهد مسیر خودش را بسازد.

سلیقه فرهنگی و پیشنهادهای سوفی اسکلتون

سوفی در گفت‌وگوها از علاقه‌اش به سریال‌ها و فیلم‌های مختلف گفته است. او سریال «Succession» را دوست دارد و به سریال «Shrinking» از پلتفرم اپل تی‌وی پلاس (Apple TV+) علاقه زیادی نشان داده؛ به‌خصوص بازی جسیکا ویلیامز را تحسین کرده است.

از فیلم‌هایی که دوست دارد، به «Poor Things» اشاره کرده و گفته منتظر دیدن «Gladiator II» و «Conclave» است. فیلم‌های محبوب همیشگی‌اش هم «Good Will Hunting» و «Uptown Girls» هستند.

در موسیقی، تیلور سویفت را زیاد گوش می‌دهد و یکی از لذت‌های فرهنگی‌اش را رفتن به پاب برای خوردن غذای یکشنبه می‌داند؛ البته خودش با شوخی می‌گوید بخش گناه‌آلود ماجرا، بطری شراب قرمز کنار غذاست.

جوایز و نامزدی‌های سوفی اسکلتون

سوفی اسکلتون برای نقش‌هایش چندین بار مورد توجه جشنواره‌ها و جوایز قرار گرفته است.

مهم‌ترین افتخارهای او عبارت‌اند از:

• ۲۰۱۶: برنده جایزه بهترین بازیگر نقش اول در جشنواره هایپردرایو برای «Ren: The Girl with the Mark»
• ۲۰۱۶: نامزد جایزه بهترین بازیگر برای «Ren: The Girl with the Mark»
• ۲۰۱۶: نامزد بهترین بازیگر در جشنواره آنلاین بین‌المللی برای «Ren: The Girl with the Mark»
• ۲۰۱۹: نامزد جایزه سترن برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن تلویزیون برای «Outlander»
• ۲۰۲۱: نامزد جایزه سترن برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن تلویزیون برای «Outlander»
• ۲۰۲۲: نامزد جایزه سترن برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در سریال شبکه‌ای یا کابلی برای «Outlander»

این نامزدی‌های پیاپی برای «Outlander» نشان می‌دهد نقش بریانا، با وجود بحث‌ها و حساسیت‌های فراوان، جایگاه مهمی در کارنامه او دارد.

فیلم‌شناسی سوفی اسکلتون

فیلم‌های سوفی اسکلتون

سال	عنوان اثر	نقش
۲۰۱۴	«The War I Knew»	مارگارت
۲۰۱۶	«Blackbird»	رز
۲۰۱۷	«Another Mother’s Son»	جس
۲۰۱۷	«Day of the Dead: Bloodline»	زوئی پارکر
۲۰۱۸	«۲۱۱»	لیزا مک‌آووی
۲۰۲۲	«Stalker»	رز هپبورن
۲۰۲۵	«Row»	نقش اصلی/شخصیت معرفی‌شده در فیلم
۲۰۲۶	«I Can Only Imagine 2»	شنون استریت

سریال‌ها و آثار تلویزیونی سوفی اسکلتون

سال	عنوان اثر	نقش	شبکه/پلتفرم
۲۰۱۲	«DCI Banks»	بکا اسمیت	آی‌تی‌وی
۲۰۱۳	«The Dumping Ground»	ازمه واسکز-جونز	سی‌بی‌بی‌سی
۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴	«Waterloo Road»	ایو بوستون	بی‌بی‌سی وان
۲۰۱۳ و ۲۰۱۵	«Doctors»	یاسمین کاریش / الن سینگلتون	بی‌بی‌سی
۲۰۱۵	«Foyle’s War»	دانشجوی جین	آی‌تی‌وی
۲۰۱۵	«So Awkward»	سوفیا متیوز	سی‌بی‌بی‌سی
۲۰۱۵	«Casualty»	جما هولت	بی‌بی‌سی وان
۲۰۱۶	«Ren: The Girl with the Mark»	رن	آنلاین
۲۰۱۶ تا ۲۰۲۶	«Outlander»	بریانا فریزر مک‌کنزی	استارز
۲۰۲۳	«Castlevania: Nocturne»	جولیا بلمونت	نتفلیکس

نکات جالب درباره سوفی اسکلتون

• سوفی در وودفورد، استاکپورت بزرگ شد.
• از کودکی باله کار می‌کرد و بعدها در لندن آموزش حرفه‌ای دید.
• در کنار باله، تئاتر موزیکال و بازیگری صحنه‌ای هم انجام می‌داد.
• زمانی به جراح شدن فکر می‌کرد و به ریاضی و شیمی علاقه داشت.
• قرار بود در کینگز کالج لندن ادبیات انگلیسی بخواند، اما بازیگری را انتخاب کرد.
• برای تست‌های بازیگری در لندن، شیفت شبانه در کلینیک کار می‌کرد.
• بعد از اولین تست «Outlander»، نزدیک به یک سال منتظر پاسخ ماند.
• بسیاری از مخاطبان به‌خاطر لهجه آمریکایی‌اش در «Outlander» نمی‌دانستند انگلیسی است.
• از نقش‌های روان‌شناختی و شخصیت‌های پیچیده خوشش می‌آید.
• دوست دارد روزی در پروژه‌ای شبیه «Black Swan» یا یک فیلم زندگی‌نامه‌ای بازی کند.
• بعد از پایان «Outlander» به نیویورک نقل مکان کرد.
• در «I Can Only Imagine 2» نقش یک شخصیت واقعی را بازی کرده است.

سوفی اسکلتون بعد از بریانا، آماده فصل تازه است

سوفی اسکلتون برای بسیاری از مخاطبان، همیشه با بریانا فریزر مک‌کنزی در «Outlander» شناخته خواهد شد؛ نقشی که نه‌تنها کارنامه‌اش، بلکه بخش بزرگی از زندگی بزرگسالی او را شکل داد. او با این شخصیت رشد کرد، فشار هواداران کتاب را تحمل کرد، از داستان‌های سنگین و دردناک عبور کرد و در نهایت توانست بریانا را به نسخه‌ای انسانی، آسیب‌پذیر، قوی و قابل لمس تبدیل کند.

اما پایان «Outlander» برای سوفی پایان مسیر نیست؛ بیشتر شبیه باز شدن یک در تازه است. از «Row» تا «I Can Only Imagine 2»، از علاقه به موزیکال و درام‌های روان‌شناختی تا رؤیای بازی در یک فیلم زندگی‌نامه‌ای، او حالا در مرحله‌ای قرار دارد که می‌تواند بدون سایه یک نقش ده‌ساله، خودش را در شکل‌های تازه‌ای نشان دهد.

سوفی اسکلتون بازیگری است که انضباط باله را با حساسیت عاطفی بازیگری ترکیب کرده؛ کسی که هم می‌تواند در یک صحنه سنگین، درد را با سکوت منتقل کند، هم در گفت‌وگوهایش با شوخی و صداقت از خون‌ریزی پاهایش در کفش پوآنت حرف بزند. و شاید همین ترکیب سختی و نرمی، دلیل اصلی ماندگاری او در ذهن طرفداران «Outlander» باشد.