تورگای تانولکو؛ بازیگری که پدر ۱۰۱ فرزند شد
تورگای تانولکو، بازیگر شناختهشده ترکیه، فقط به خاطر نقشهایش در سینما و تلویزیون معروف نیست؛ بخش مهمی از شهرت و محبوبیت او به زندگی شخصی و سالها حمایت از کودکانی برمیگردد که به دلایل مختلف، از جمله زندانی بودن والدینشان، بیسرپرست یا کمسرپرست ماندهاند.
تانولکو که متولد ۱۸ ژوئیه ۱۹۵۳ در اوشاک ترکیه است، در کودکی با فقدان بزرگی روبهرو شد. او تنها ۶ سال داشت که پدرش را از دست داد؛ تجربهای که به گفته خودش، نگاهش به مفهوم خانواده، تنهایی و نیاز کودکان به حمایت را برای همیشه تغییر داد.
او در دهه ۱۹۷۰ میلادی، در فضای پرتنش سیاسی آن سالهای ترکیه، به دلایل سیاسی زندانی شد. تانولکو بعدها در گفتوگوهای مختلف فاش کرد که در دوران زندان تحت شکنجه قرار گرفته و به گفته خودش، همان آسیبها باعث شد هرگز نتواند صاحب فرزند شود. او در یکی از روایتهای احساسیاش گفته است که هر سال در روز مادر از همسرش عذرخواهی میکند که نتوانسته پدر شود؛ اما پاسخ همسرش همیشه برای او آرامشبخش بوده است:
«تو به جای پول، انسان جمع کردی.»
این جمله به مسیری اشاره دارد که تانولکو سالهاست در آن قدم گذاشته است؛ سرپرستی و حمایت از کودکانی که یا بیسرپرست بودهاند یا والدینشان در زندان به سر میبردهاند. او طی سالهای طولانی، برای بسیاری از این کودکان نقش پدر را ایفا کرده و امروز از خانوادهای بزرگ با ۱۰۱ فرزند و نوه سخن گفته میشود؛ خانوادهای که نه از راه نسبت خونی، بلکه از راه مسئولیت، محبت و حمایت شکل گرفته است.
نکته قابلتوجه در زندگی تورگای تانولکو این است که این حمایتها فقط در حد احساسات یا شعار باقی نماند. او برای تأمین هزینههای زندگی، تحصیل و نیازهای این کودکان، به کارهای مختلفی دست زد. علاوه بر بازیگری، مدتی چایخانه راهاندازی کرد، غذا فروخت و حتی در دورهای برای تأمین مخارج آنها در خیابان کیسه پلاستیکی فروخت. همین تلاشها باعث شده بسیاری در ترکیه از او نه فقط به عنوان یک بازیگر، بلکه به عنوان چهرهای انسانی و اجتماعی یاد کنند.
حمایت تانولکو از فرزندان زندانیان، از نظر اجتماعی نیز اهمیت زیادی دارد. بر اساس رویکردهای نهادهایی مانند یونیسف (UNICEF) و اصول مطرحشده در کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل، کودکانی که والدینشان در زندان هستند، نباید به دلیل خطا یا محکومیت والدین خود مجازات اجتماعی شوند. این کودکان اغلب با خطراتی مانند انگ اجتماعی، فقر، ترک تحصیل، آسیب روانی و بیثباتی خانوادگی روبهرو هستند و نیاز به حمایت پایدار دارند.
در بسیاری از کشورها، فرزندان زندانیان از «گروههای کمدیدهشده» در سیاستگذاریهای اجتماعی محسوب میشوند؛ کودکانی که ممکن است در آمار رسمی بهدرستی دیده نشوند، اما آثار زندانی شدن والدین بر زندگی آنها بسیار عمیق است. اقداماتی مانند آنچه تورگای تانولکو انجام داده، میتواند مانع از تکرار چرخه محرومیت، تنهایی و آسیب در نسل بعد شود.
تانولکو در کنار فعالیتهای اجتماعی، در آثار مختلف سینمایی و تلویزیونی ترکیه نیز حضور داشته و برای مخاطبان عمومی چهرهای آشناست. با این حال، شاید ماندگارترین نقش زندگی او نه روی صحنه و مقابل دوربین، بلکه در دنیای واقعی رقم خورده باشد؛ جایی که برای دهها کودک، مفهوم پدر، خانواده و تکیهگاه را دوباره معنا کرده است.
زندگی تورگای تانولکو یادآور این حقیقت است که پدر بودن همیشه به پیوند خونی محدود نمیشود. گاهی یک انسان، با انتخاب، مسئولیتپذیری و مهربانی، خانوادهای میسازد که از هر نسبت رسمی عمیقتر است.
