جیا ژانگه در مسترکلاس ونیز: «سینما جایگزینناپذیر است، حتی در عصر هوش مصنوعی»
جیا ژانگه، کارگردان باسابقه چینی و برنده شیر طلایی ونیز ۲۰۰۶ برای فیلم Still Life، در یک مسترکلاس در جشنواره فیلم ونیز طیف وسیعی از موضوعات را بررسی کرد؛ از تجربه ساخت فیلم با هوش مصنوعی و نگاهش به فناوری، تا راهاندازی و اهداف جشنواره بینالمللی فیلم پینگیائو در چین.
او گفت امسال برای نخستین بار با استفاده از هوش مصنوعی، یک فیلم کوتاه ۵ دقیقهای ساخته تا با این ابزار جدید آزمایش کند:
«فیلمهای ساختهشده با AI شاید از نظر زیباییشناسی جذاب نباشند، اما برای خالق، مثل بازی شطرنجاند… و فیلمهایی که بدون هوش مصنوعی ساخته میشوند، حتی بیشتر شبیه هنر هستند؛ شبیه کوهنوردی که باید وارد اجتماع و طبیعت شوید.»
ژانگه تأکید کرد که فیلمساز لازم نیست طرفدار یک فناوری خاص باشد؛ بلکه باید بداند چگونه میخواهد داستان خود را بگوید و از فرصتهای فنی برای تجربه جدید استفاده کند. او عینک آفتابیاش را در تمام جلسه به چشم داشت و توضیح داد که به دلیل حساسیت شدید چشمها به نور، ناشی از سالها کار با صفحهنمایش، باید از بیناییاش محافظت کند.
ژانگه به تجربه ایجاد «جشنواره بینالمللی فیلم پینگیائو» که امسال به نهمین دوره خود میرسد (۲۴ تا ۳۰ سپتامبر) اشاره کرد و گفت هدف اصلی آن:
- ایجاد فرصت برای دیدهشدن آثار فیلمسازان چینی در بازار بینالملل
- فراهمکردن شرایط عرضه فیلمهای خارجی در بازار چین بوده است.
او گفت نزدیک به نیمی از فیلمهای بینالمللی سال گذشته این جشنواره، توسط پخشکنندگان چینی خریداری شدهاند.
ژانگه همچنین مجموعهای از فیلمهای صامت (از جمله آثار چارلی چاپلین) را برای آشنایی جوانان چینی با این دوره از تاریخ سینما برنامهریزی و اکران کرده است.
وی در کنار موفقیتها، از یکی از شکستهایش نیز سخن گفت: پلتفرم نمایش فیلم کوتاه که در طول ۶ سال بیش از ۸۰ اثر را نمایش داد اما در نهایت تعطیل شد. خودش این پروژه را «شکست» میداند، اما معتقد است:
«زندگی یعنی نهایت تلاش را بکنی و از شکست نهراسی.»
وقتی از او درباره رشد مینیسریالها و وبسریالها پرسیدند، گفت این قالبها تهدیدی برای سینما نیستند:
«مینیسریالها چیزی برای آموزش دارند و مخاطب هم به آنها نیاز دارد. سینما همیشه باید فرصتهای نو را وارد کند.»
او یادآور شد که حتی بزرگان سینما مثل ژان-لوک گدار مدتی با تلویزیون کار کردند و از آن الهام گرفتند.
ژانگه سخنانش را با این جمله به پایان برد:
«سینما یک جستجوی مداوم برای فرمهای تازه است… و سینما جایگزینناپذیر است.»
