جیسن مور از سریال «Elle» تا فیلم «Murder, She Wrote»: بازگشت نوستالژی با زبانی تازه

جیسن مور، کارگردان شناختهشده سینما، تلویزیون و برادوی، این روزها همزمان با دو پروژه مهم خبرساز شده است؛ یکی سریال پیشدرآمد «Legally Blonde» با نام «Elle» برای پرایم ویدیو (Prime Video) و دیگری اقتباس سینمایی تازه از «Murder, She Wrote» با بازی جیمی لی کرتیس در نقش جسیکا فلچر؛ شخصیتی که پیشتر آنجلا لنزبری فقید در نسخه تلویزیونی آن را ماندگار کرده بود.
مور که نامزدی جایزه تونی را هم در کارنامه دارد، دو قسمت نخست «Elle» را کارگردانی کرده است. او پس از بازگشت از لندن، جایی که اجرای تازهای از نمایش موزیکال «Avenue Q» را در وست اند روی صحنه برده، درباره این سریال و پروژه تازهاش صحبت کرده است. مور در اوایل دهه ۲۰۰۰ برای نسخه اصلی برادوی «Avenue Q» در بخش بهترین کارگردانی نمایش موزیکال نامزد جایزه تونی شده بود.
در سریال «Elle»، لکسی مینتری در نقش ال وودز ظاهر شده؛ شخصیتی که سالها پیش از آشنایی مخاطبان با او در دو فیلم اصلی «Legally Blonde»، زندگیاش روایت میشود. جیسن مور میگوید در ابتدا نسبت به ورود به دنیای «Legally Blonde» تردید داشته، چون این فیلم برای او جایگاهی بسیار ویژه و تثبیتشده داشته است. با این حال، خواندن فیلمنامه نظرش را تغییر داده؛ فیلمنامهای که به گفته او هم بسیار بامزه بوده و هم مسیر شکلگیری شخصیت ال وودز را بهخوبی نشان میداده است.
او نقش اصلی موفقیت پروژه را هم به انتخاب لکسی مینتری نسبت میدهد؛ بازیگری که به گفته مور، نهفقط شباهت ظاهری زیادی به ریس ویترسپون دارد، بلکه درک دقیقی هم از شخصیت ال وودز پیدا کرده است. مور برای آمادهسازی او حتی از یکی از بهترین مربیان صدای برادوی کمک گرفته تا مینتری بتواند لحن، مکثها، نفسها و ظرافتهای رفتاری این شخصیت را بهدرستی در بدن و اجرای خود جا بیندازد. به گفته او، هدف این نبوده که بازی مینتری به تقلید صرف یا کاریکاتور تبدیل شود، بلکه باید همان شخصیت آشنا را با هویت مستقل تازهای به مخاطب ارائه میکرد. مور همچنین فاش کرده که مینتری از همان روز اول فیلمبرداری، متن هر هشت قسمت فصل را از حفظ داشته است.
یکی از نکات جالب «Elle» فضای دهه ۹۰ میلادی آن است؛ دورانی که با ارجاعهایی مثل نوشابه تب (Tab)، سریال «Melrose Place»، هدر لاکلیر و «Sybil» در سریال بازسازی شده است. مور میگوید تصمیم اصلی او این بوده که جهان داستان از نظر طراحی کاملا متعلق به دهه ۹۰ باشد، اما از نظر تصویری و زیباییشناسی، با نگاه امروزی فیلمبرداری شود. به بیان دیگر، اتاق خواب ال وودز و فضای اطرافش حالوهوای دهه ۹۰ را دارد، اما دوربین و قاببندی قرار نبوده حس یک بازسازی کهنه و تکراری را منتقل کند. او تاکید میکند که اگرچه بعضی مخاطبان انتظار دارند آثار دهه ۹۰ ظاهر قدیمیتری داشته باشند، اما در این پروژه تلاش شده آن فضا با زبانی تازه بازآفرینی شود؛ بهویژه حالا که مد و استایل امروز هم دوباره به دهه ۹۰ نزدیک شده است.
مور همچنین به تفاوت مهم سریال با فیلمهای اصلی اشاره میکند؛ اینکه «Elle» از نظر تنوع بازیگران و میزان بازنمایی، دامنه گستردهتری دارد. او این رویکرد را تا حد زیادی حاصل نگاه لورا کیترل، خالق سریال، میداند. به گفته مور، تیم خلاق این پروژه کاملا زنانه بوده و خودش تنها عضو مرد آن جمع بوده است. او در جریان پژوهشهای مرتبط با «Legally Blonde» متوجه شده که مخاطبان و علاقهمندان ال وودز بسیار متنوعتر از چیزی هستند که در نگاه اول به نظر میرسد؛ برای مثال، با وجود آنکه ال وودز در ظاهر دختری سفیدپوست و برخوردار از امتیازهای طبقاتی به نظر میرسد، زنان سیاهپوست زیادی او را قهرمان خود میدانند.
لباسها هم یکی از بخشهای مهم هویت بصری سریال هستند؛ بخشی که به گفته مور، در فصل دوم حتی پررنگتر و جسورانهتر میشود. او توضیح میدهد که طراح لباس فیلم اصلی نیز در این پروژه حضور داشته و همین موضوع دسترسی به آرشیوی ارزشمند از لباسها و قطعات قدیمی را ممکن کرده است. در فصل اول، بیشتر لباسها با الهام از آن آرشیو ساخته شدهاند تا ظاهر آثار بایگانیشده را بازسازی کنند، اما در فصل دوم لباسها مستقیما از همان آرشیو انتخاب شدهاند.
ریس ویترسپون هم در جریان تولید سریال چند بار در صحنه حضور داشته است. مور میگوید او در ابتدای کار در یک دورخوانی گروهی شرکت کرد تا بازیگران با او آشنا شوند و استرس اولیهشان کمتر شود. ویترسپون همچنین هنگام فیلمبرداری یکی از صحنههای مهم، یعنی زمانی که ال از ناحیه صورت ضربه میخورد و مایلز با بازی جیکوب موسکوویتس او را به بیمارستان میبرد، در صحنه حاضر بوده است. به گفته مور، آن روز یکی از شلوغترین روزهای تولید با حضور ۲۰۰ سیاهیلشکر بوده، اما ویترسپون بدون فاصله گرفتن از گروه، کاملا در کنار بازیگران و عوامل حضور داشته و همین رفتار صمیمی، باعث شده همه خیلی زود با او راحت شوند.
او همچنین توضیح داده که بهعمد اجازه دادهاند لکسی مینتری در هفتههای نخست حضور بیشتری بهتنهایی در مرکز توجه داشته باشد و خیلی زود در کنار ویترسپون قرار نگیرد، چون مهم بوده که بازیگر جوان سریال حس مالکیت و تسلط کافی بر نقش خود پیدا کند. حتی مور پیش از حضور ویترسپون، درباره ارتفاع کفشهای مینتری به او پیام داده تا از نظر ظاهری همقد به نظر برسند.
در بخش دیگری از صحبتها، جیسن مور درباره فیلم جدید «Murder, She Wrote» گفت که موسیقی معروف و خاطرهانگیز سریال اصلی قطعا به شکلی در فیلم استفاده خواهد شد، هرچند نحوه استفاده از آن ممکن است برای مخاطبان غافلگیرکننده باشد. او توضیح میدهد که فیلم جدید نه قرار است یک درام جنایی کاملا تیره و سخت باشد و نه صرفا یک بازتولید ساده از حالوهوای قدیمی سریال. به گفته مور، این پروژه بیش از هر چیز از فضای آثار آگاتا کریستی الهام گرفته و قرار است یک معمای قتل کلاسیک با پیچوتابهای روایی فراوان ارائه دهد؛ داستانی که در آن، قاتل بهراحتی قابل حدس نخواهد بود. در عین حال، به لطف توانایی جیمی لی کرتیس، رگههایی از کمدی هم در فیلم وجود خواهد داشت.
او تاکید میکند که فیلم به هسته اصلی «Murder, She Wrote» وفادار میماند، اما در عین حال نقطه عزیمت تازهای برای یک معمای قتل مدرن با محوریت یک کارآگاه زن قدرتمند خواهد بود. مور در ادامه به یکی از نمادینترین عناصر این مجموعه هم اشاره کرده: ماشین تحریر جسیکا فلچر. به گفته او، این وسیله همچنان در داستان حضور دارد و حتی تقابل میان ماشین تحریر و رایانه، بخشی از فضای روایت را شکل میدهد؛ چون داستان فیلم در زمان حال میگذرد. او یادآوری میکند که در سریال تلویزیونی هم جسیکا فلچر در مقطعی از ماشین تحریر دستی به مدل برقی رسیده بود، اما در نسخه جدید، ماشین تحریر همچنان نقشی مهم در دل معمای قتل خواهد داشت.
جیسن مور درباره ادای احترام به آنجلا لنزبری هم صریح است و میگوید چنین ارجاعی قطعا در فیلم وجود خواهد داشت. با این حال، او توضیح میدهد که بسیاری از مخاطبان امروز شاید «Murder, She Wrote» را بهطور کامل به یاد نیاورند و بیشتر آن را مجموعهای بدانند که کنار مادربزرگشان تماشا میکردند. به همین دلیل، اشارهها و ارجاعهای فیلم بیشتر در قالب ایستر اگهایی طراحی میشود که طرفداران قدیمی و جدیتر بهتر متوجه آنها خواهند شد.
فصل اول «Elle» اکنون از طریق پرایم ویدیو (Prime Video) در دسترس است؛ سریالی که با تکیه بر نوستالژی «Legally Blonde»، چهرهای تازه از ال وودز ارائه میدهد. همزمان، پروژه سینمایی «Murder, She Wrote» هم نشان میدهد جیسن مور قصد دارد یکی دیگر از نامهای خاطرهانگیز فرهنگ عامه را با روایتی تازه و امروزی به مخاطبان امروز معرفی کند.





