سرشه رونان در کمدی سیاه «Bad Apples»؛ ترکیب جنون، طنز و همدلی در نقش معلمی که دانشآموزش را در زیرزمین حبس میکند
فیلم «Bad Apples» به کارگردانی یوناتان اتزلر (Jonatan Etzler) و بر اساس رمان De Oönskade اثر راسماس اندرسون، در جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو ۲۰۲۵ برای اولینبار نمایش داده میشود و از همین حالا بهخاطر یک دلیل بزرگ خبرساز شده: سرشه رونان در یکی از غیرمنتظرهترین و طنزآلودترین نقشهایش تا امروز.
رونان نقش ماریا، معلم دبستانی را بازی میکند که با شاگردی بسیار بددهن و خشن به نام دنی (با بازی تازهکار ادی والر) سر و کار دارد. وقتی رفتارهای او کنترلناپذیر میشود و کلاس را به هم میریزد، ماریا در موقعیتی عجیب (و تا حدی تصادفی) او را در زیرزمین خانهاش حبس میکند — و زندگیاش به شکلی عجیب بهتر، بامزهتر و حتی عجیبتر پیش میرود.
فیلم یک کمدی سیاهِ بیپروا است که مشکلات واقعی روابط انسانی و اجتماعی را با موقعیتهای کاملاً ابزورد ترکیب میکند.
اتزلر الهام انتخاب رونان را از جایی غیرمنتظره گرفته: اجرای کمدی او در برنامه Saturday Night Live (۲۰۱۷)، بهویژه اسکچ مهماندار هواپیما.
«او شخصیتی آمرانه را با طنز عالی اجرا کرد. همانجا فهمیدم که میخواهم این نقش را به او بدهم.»
تهیهکننده اسکار پیملوت میگوید رونان همان «آدم خوب که کار بد میکند» است که میتوانی همچنان با او همدلی کنی.
رونان میگوید فیلمنامه جِس اوکین (Jess O’Kane) و سبک فیلمسازی اتزلر با ذائقه کمدی شخصی او هماهنگ بود:
«هرگز چیزی مثل این نخوانده بودم… شخصیت مرا در موقعیتهای کاملاً دیوانهوار میبرد و در عین حال فوقالعاده بامزه بود.»
اتزلر و رونان روی باورپذیر کردن مسیر رسیدن به آن لحظه جنجالی (حبس دانشآموز) تأکید کردند. به گفته کارگردان:
«باید هستهی داستان را واقعی میکردیم تا تماشاگر قدمبهقدم با او بیاید، حتی وقتی کارش غیرقابل دفاع بهنظر میرسد.»
یکی از بزرگترین چالشها: انتخاب دنی. بیش از ۲هزار کودک تست دادند تا بالاخره ادی والر پیدا شد — پسربچهای با «خشم زیرپوستی» که قابل باور باشد.
بازیگران خردسال دیگر (مثل نیا براون و مایلی ساورال) فضای تازهای برای رونان ایجاد کردند:
«آنها راستگو، خالص و بیتوجه به شهرت تو هستند. احتمالاً هیچکدام فیلمهایت را ندیدهاند، پس باید انسان به انسان با آنها روبهرو شوی.» – رونان
فیلم درباره این است که جامعه چگونه با افرادی که «در قالبها جا نمیگیرند» برخورد میکند، و بیننده را وادار میکند به همدلیهایش فکر کند.
به گفته رونان:
«بهترین راه رساندن پیام این است که مخاطب را بخندانی. الان در جایی هستیم که اگر نخندیم، گریه میکنیم و Bad Apples دقیقاً حسی را که همهمان تجربه میکنیم، نشانه میگیرد.»
رونان میگوید بعد از ۲۰ سال کار، مهم است که «ارتباط کودکانه» با بازیگریاش را حفظ کند تا بیات نشود:
«این کار را برای خودم انجام میدهم، چون واقعاً از آن لذت میبرم… اگر روزی این حس از بین برود، باید کار دیگری کنم.»
«Bad Apples» بهدنبال پخشکننده در آمریکا است و حضور در TIFF میتواند سکوی پرتاب بزرگی برایش باشد. با بازی کمدی خیرهکننده رونان، ترکیب بیپروا از تلخی و خنده، و جسارت غافلگیرکننده داستان، این فیلم از آن پروژههایی است که هم باعث قهقهه میشود و هم کمی احساس گناه بابت آن قهقهه!
