سر بنجامین گینس؛ مردی که آبجوی ایرلندی را به افسانه جهانی بدل کرد
در سریال تاریخی جدید نتفلیکس «House of Guinness» (خاندان گینس)، سایهی میراث سر بنجامین گینس بر همه چیز سنگینی میکند. هرچند او پیش از آغاز داستان فوت کرده، خاطره و شهرتش همچنان در روایت سریال، حضوری تهدیدآمیز و پررنگ دارد. اما بنجامین گینس واقعی که بود؟
از نوجوانی تا ثروتمندترین مرد ایرلند
بنجامین گینس در سال ۱۷۹۸ در دوبلین چشم به جهان گشود و از دوران نوجوانی وارد کار در کارخانه آبجوسازی خانوادگی شد. پس از مرگ پدرش آرتور گینس دوم در سال ۱۸۵۵، به طور کامل کنترل کمپانی را به دست گرفت و به سرعت به ثروتمندترین مرد ایرلند بدل شد.
زیر نظر او، کارخانه گینس نهتنها بزرگترین آبجوسازی کشور شد، بلکه به یکی از سودآورترین برندهای جهانی تبدیل گردید. با گسترش تجهیزات و استفاده از فناوریهای پیشرفتهی دمآوری، تولید به شکل چشمگیری افزایش یافت. در دهه ۱۸۶۰، نوشیدنی Guinness Stout به سراسر امپراتوری بریتانیا و فراتر از آن صادر شد و لقب «نماد آبجوی ایرلندی» را تثبیت کرد.
نیکوکار بزرگ؛ احیای نمادهای دوبلین
بنجامین به دلیل فعالیتهای عامالمنفعهاش در دوبلین شهرت یافت. مهمترین اقدام او، تأمین کامل هزینه بازسازی کلیسای جامع سنت پاتریک در سال ۱۸۶۰ بود؛ بنایی که در وضعیت خرابی قرار داشت. او حتی کتابخانه قدیمی Marsh Library کنار کلیسا را نیز مرمت کرد، بدون آنکه از عموم کمک مالی بگیرد یا برای خود تبلیغ کند.
این پروژه در سال ۱۸۶۵ به پایان رسید و کلیسا در مراسمی رسمی به کلیسای ایرلند سپرده شد. در سال ۱۸۶۷، ملکه ویکتوریا به پاس خدماتش به تاج و تخت، عنوان بارونت را به او اعطا کرد.
حضور در سیاست
در سال ۱۸۵۱، گینس وارد عرصه سیاست شد و به عنوان شهردار دوبلین خدمت کرد. در ۱۸۶۵، بهعنوان نماینده محافظهکار دوبلین در پارلمان بریتانیا انتخاب شد و تا زمان مرگش این جایگاه را حفظ کرد. او چندان اهل سخنرانی نبود، اما انتخابش نشاندهنده نفوذ روزافزونش در زندگی اجتماعی کشور بود. سیاستهای او گرایش پروتستان محافظهکار داشت و مخالف جنبش فنیانها، خواهان استقلال ایرلند، بود.
زندگی خانوادگی و ادامه میراث
سر بنجامین با الیزابت گینس (دخترعمویش) ازدواج کرد و چهار فرزند داشت:
- آرتور ادوارد گینس: جانشین او در کارخانه و سیاست؛ بعدها با لقب بارون آردیلان به اشرافیت بریتانیا پیوست.
- ادوارد گینس: توسعهدهنده بازار گینس در ایالات متحده و نخستین ارل آیو؛ از بزرگترین نیکوکاران ایرلند. او «بنیاد گینس» را در ۱۸۹۰ تأسیس کرد که هدف آن تأمین مسکن ایمن و ارزان برای طبقه کارگر بود.
- یک دختر به نام آن: در ۱۸۶۳ با لرد ویلیام پلانکت ازدواج کرد و در زمینههای خیریه، مانند ایجاد مرکز آموزش پرستاران کلیسای ایرلند در سال ۱۸۷۶، فعال بود.
درگذشت و آرامگاه
سر بنجامین گینس در خانهاش در پارک لین لندن، در حالیکه همچنان عضو پارلمان بود، در سن ۶۹ سالگی درگذشت. او در گورستان مونت جروم در دوبلین به خاک سپرده شد؛ نخستین گورستان خصوصی ایرلند که در آغاز تنها پذیرای پروتستانها بود اما از دهه ۱۹۲۰ پذیرای کاتولیکها نیز شد.
