شنیدن حرفهای بیمنطق اسعدیان و دیگران
[ad_1]
مجید میرفخرایی
پولشویی (به انگلیسی: Money Laundering) تبدیل سود حاصل از خلافکاری و فساد به داراییهای به ظاهر مشروع است.
جملات بالا تعریف اولیه از پول شویی است. یعنی آوردن یک پول هنگفت در یک فیلم که ضرر آن آشکار است. و مشروع جلوه دادن آن پول و فرهنگی نشان دادن صاحب آن پول در انظار. یعنی آلوده کردن سینمای پاک.
این پولهای میلیاردی که توسط نوکیسهها به سینما ریخته میشود، معنایی جز این نمیتواند داشته باشد.
وقتی دستمزد پرداختی ماهانه به یک بازیگر مطابق دستمزد پرداختی ماهانه به تمامی عوامل پروژه است و هیچ توازنی میان این دستمزدها برقرار نیست، بردهداری هم به معضل پولشویی اضافه میشود.
دوستان پاک خانه سینما برای گذران زندگی مجبورند این نابرابری ها را ببینند و سکوت کنند.
سینمای ما دچار روز مرگی شده است. بهتر است به جای «هنر هفتم» نام
«تجارت هفتم» را برای آن انتخاب کنیم که نام هفتمین هنر آلوده نشود!
دقت کنید؛ ابتذال از سر و روی تولیداتی میبارد که در سوپرمارکتها و لبنیاتیها بفروش میروند.
بقول استاد کدکنی؛ به کجا چنین شتابان؟
عوامل پاک سینمای ما از کارگردان گرفته تا بقیه دستاندرکاران، خانهنشین شده و تنها دارند به این تُرکتازیهای تازه به دوران رسیدههای نورس، نگاه میکنند… آیا چارهای جز این دارند؟
این فقط دردودلی بود و مثل همیشه و گذشتهها، انتظاری نیست که نیست…
