ظفر الگوز برای جم ییلماز سنگ تمام گذاشت
ظفر الگوز مهمان سی و هفتمین نشست «Genç Günler» که توسط تئاترهای شهری شهرداری کلانشهر استانبول (IMM) برگزار شد، در مصاحبه ای به میزبانی نیهات آلپتکی با جوانان دیدار کرد.
الگوز به سؤالات جوانان در مورد بسیاری از موضوعات، از خاطراتش گرفته تا سنت مددا، تا توصیه به بازیگران جوان پاسخ داد.
مددا فقط قصهگویی نیست. مددا از ترکان هون در آسیای مرکزی می آید. از آنجایی که زندگی آنها در سفرهای اعزامی سپری می شد، فردی که بالاترین قدرت بیان را داشت از ماجراجویی خود می گفت، آنچه را که دیدیم، آنچه را تجربه کردیم، به آن چه خندیدیم، کجا غمگین بودیم. سپس در دوران معاصر ما، کل حسن افندی، اسماعیل دمبولول و … آمدند و اورهان بوران اولین استندآپ شو را برای ما ساخت. سپس فرهان شنسوی، اوقور یوجل، جم ییلماز… به نظر من تنها مددا در ترکیهی فعلیف جم ییلماز است.
مددا نامی است که به یک قصه گوی سنتی ترکیه ای داده می شود که در مقابل گروه کوچکی از بینندگان مانند تماشاگران قهوه خانه بازی می کرد. این شکل از اجرا در امپراتوری عثمانی از قرن شانزدهم به بعد محبوبیت خاصی داشت. این نمایشنامه عموماً در مورد یک موضوع واحد بود، مددا در نقش شخصیت های مختلف، و معمولاً با جلب توجه به اخلاقیات موجود در داستان معرفی می شد. ممدا از وسایلی مانند چتر، دستمال یا سرپوش های مختلف برای نشان دادن تغییر شخصیت استفاده می کرد و در دستکاری صدای خود و تقلید گویش های مختلف مهارت داشت. هیچ محدودیت زمانی برای نمایش وجود نداشت. یک ممدا خوب این مهارت را داشت که داستان را بسته به تعامل با مخاطب تنظیم کند.
در ایران، نقالی یا افسانهگویی ایرانی یا پرده خوانی کهنترین شکل بازگویی افسانه و داستان است و از مدتها پیش از میلاد مسیح انواع اقسام آن با نام هایی متفاوت وجود داشت.
