فستیوال ونیز ۲۰۲۲ آغاز شد ؛ گزارش روز اول

فستیوال بین‌المللی فیلم ونیز هفتاد و چهارم از امروز چهارشنبه، ۳۱ آگوست (۹ شهریور) آغاز شده و تا ۱۰ سپتامبر ادامه خواهد داشت.

در ساعات اولیه روز اعضای هیأت داوران این دوره از فستیوال ونیز به رهبری جولین مور وارد محل برگزاری جشنواره شدند و آلبرتو باربرا مدیر جشنواره از آنها استقبال کرد. لیلا حاتمی نیز در میان داوران ای دوره است.

جولین مور در ونیز هفتاد و نهم با «ماریانو کوهن» کارگردان آرژانتینی، «لئوناردو دی کاستانزو» کارگردان ایتالیایی، «آدری دیوان» کارگردان فرانسوی، «لیلا حاتمی» بازیگر ایرانی، «کازو ایشیگورو» نویسنده ژاپنی و «رودریگو سوروگوین» کارگردان اسپانیایی هیات داوران را تشکیل میدهند.

تصویر ورود هیات داوران و برخی از مهمانان را در ساعات اولیه روز از این لینک تماشا نمایید.

در ادامه ، جولین مور رئیس هیأت داوران هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم ونیز در کنفرانس مطبوعاتی روز اول این رویداد از اهمیت سینمای هنری در مقابل سینمای تجاری صحبت کرد.

مور در پاسخ به پرسشی درباره عصر پلتفرم‌های دیجیتال گفت :

احساس می‌کنم که اغلب وقتی بحث آینده سینما پیش می‌آید به سینمایی تجاری‌ کشیده می‌شود. از دید من، مهم‌ترین مسئله این است که چه چیزی خلق می‌شود، اینکه به ساختن چه چیزی ادامه می‌دهیم، چگونه پردازشش و نظاره‌اش می‌کنیم و با آن زندگی می‌کنیم؟ همیشه روش‌های مختلفی از ارائه محتوا به وجود خواهد آمد اما هنر تغییری نمی‌کند. مردم همیشه راهی برای بیان داستان‌هایشان پیدا می‌کنند.

مشاهده  یک فیلمساز، بازیگر، و نویسنده جدید بسیار هیجان‌انگیز است. وقتی از آینده سینما حرف می‌زنیم، بحث معمولاً به این در این حد باقی می‌ماند که آینده تجارت سینما چگونه خواهد بود. ولی این آینده هنر نیست.

مور از اهمیت اکران فیلم در سالن‌ با یاداوری خاطره ای که در سن ۱۰ سالگی فیلم مینی و ماسکوویتس (Minnie and Moskowitz) ساخته جان کاساوتیز را دیده گفت:

اینکه چنین فیلمی ببینی و فکر کنی: این چه دنیایی است و من جایگاه من در آن چیست؟ به نظر من مهم‌ترین بخش فیلمسازی‌ست.

کاترین دنو پس از گذشت نیم قرن از اولین حضور خود در جشنواره ونیز با فیلم زیبای روز (Belle du Jour) در سال ۱۹۶۷، امسال در هفتاد و نهمین دوره این فستیوال یک جایزه شیر طلایی افتخاری دریافت خواهد کرد.

دنو در اولین روز برگزاری جشنواره ونیز گفت :

انگار همین دیروز بود. فستیوال بسیار مهمی برایم بود.

این بازیگر ۷۸ ساله فرانسوی در حالی که پرچم اوکراین را به لباس خود چسبانده بود در این مراسم حاضر شد اما گفت تمایلی به اظهار نظر در مورد جنگ اوکراین ندارد. دنو افزود :

مثل بسیاری از مردم من هم هوشیارم و به همین علت می‌خواستم این را در این کنفرانس مطبوعاتی بپوشم، اما نمی‌خواهم خودم اظهار نظر کنم چون بدتر و بدتر می‌شود. روح و جانم هر روز [با آنهاست] اما بیانیه ای ندارم که به زبان بیاورم.

او در ادامه پیرامون دوران بازیگری خود گفت :

برای نگاه کردن به مسائل ، ایستادن همیشه دشوار است، گویی تصمیم همه‌ چیز با شما بوده، و با تصور آینده گرفته شده اما هیچگاه چنین نیست. شانس بخشی از ماجراست، برخوردهای موثر، و تصمیمات خوب و گاهی بد، یا حتی اشتباه دخیل هستند. همه‌ چیز به بازیگر ربط ندارد، ما فقط بخشی از یک فیلم هستیم. گاهی تصمیمات خوبی می‌گیرید، اما نتیجه آن‌ چیزی که قرار بود باشد ، در نمی‌آید.

دنو در ادامه یاداور شد:

وقتی فیلمبرداری را آغاز می‌کنید مشکلات شروع می‌شوند. مثل وقتی است که مسیری طولانی را در کوهستان می‌پیمایید، راهی که تصمیم گرفته‌اید در آن قدم بگذارید ، به سراشیبی برخورد می‌کنید. پس از آن متوجه دشواری‌های پیش‌رو می‌شوید.

دنو در بمورد روابط خودش و البته موضوع مستند اخیر پیرامون ژاک شیراک می گوید:

برای نگاه کردن به گذشته وقت ندارم، به حال نگاه می‌کنم، و به جلو گام برمی‌دارم.

در اولین روز برگزاری فستیوال فیلم ونیز هفتاد و نهم، بامبک به همراه بازیگران فیلم White Noise ، آدام درایور، گرتا گرویگ و دان چیدل در یک کنفرانس مطبوعاتی حاضر شد.

بامبک در مصاحبه مطبوعاتی افزود اقتباس از کتاب دان دلیلو را در اوج پاندمی فیلمبرداری کرده :

باورش سخت بود که فیلم تا چه اندازه منطبق بر مسائل روز است و چقدر در مورد زمان حال است. اما از طرفی تحت تأثیر این قرار گرفتم که چگونه احساس می‌کنم شرایطی که در آن لحظه حاکم بوده باشد مطابق مسائل روز خواهد بود. در عین حال، نه تنها با زبان دلیلو، بلکه درگیر جست‌وجوی جایگاه خودم در زبان او شدم. خصوصیتی داشت که بسیار آشنا به نظر می‌رسید.

بامبک افزود فیلم White Noise را در اوهایو فیلمبرداری کرده و لازم بود از لوکیشن نیویورک نفاصله بگیرد:

در نیویورک، همه ناراحت و بی‌صبر و خسته‌ هستند از اینکه خیابان را گرفته اید. در حالی که در خیابان بعدی در حال فیلمبرداری سریال تلویزیونی نجیب‌زادگان (Blue Bloods) هستند. داستان رمان در یک کالج و شهر خیالی قرار داده شده که باعث می‌شود گزینه‌های شما بیشتر شوند. اما احساس کردم که این لوکیشن جایش در ایالت‌های غرب میانه است. بسیاری از بازیگران پس‌زمینه کودکان واقعی و والدینی‌ هستند که واقعاً آنجا زندگی می‌کنند. بازیگر نیستند.

بامبک اضافه کرد :

داستان به نوعی در مورد فرهنگ آمریکایی و احاطه شدن با فرهنگ آمریکایی است. در دهه ۸۰ من یک کودک بودم. و آن سالها برای من بسیار آموزنده بود. فیلم‌هایی که دیدم در آگاهی من نقش داشتند و باعث شدند چنین کاری را انتخاب کنم، بنابراین آن را به سبب عناصر ژانر و تغییر لحن‌ داستانی در مورد سینمای آمریکا نیز دیدم.

گرتا گرویگ که در زندگی واقعی فرزندی با بامبک دارد گفت :

کتاب دارای خصوصیتی است که تمایل دارید با دیگران به اشتراک بگذارید، زیرا هم احساسی است و هم به شکل روشن‌فکرانه‌ای مهیج. خوش شانس بودیم که توانستیم پیش از فیلمبرداری در جلسات طولانی حاضر شویم زیرا شخصیت ها در آنجا واقعی تر بودند ، اما در دنیای رمان انتزاعی‌ترند.

درایور در بخش دیگر کنفرانس گفت :

با نوآ بامبک تمرین کردیم. بسیار تئاتری به نظر رسید. دور یک میز نشسته بودیم. مثل بازیگری در یک نمایش بود.

در ادامه مراسم فرش قرمز فیلم White Noise با حضور عوامل فیلم و داوران و لیلا حاتمی برگزار شد که می توانید از این لینک تصاویر فرش قرمز را مشاهده نمایید.