قسمت ششم فصل چهارم «Tracker»؛ فرصتی از دسترفته برای تیم کولتر و آغاز معمای مل

قسمت ششم فصل چهارم «Tracker» با عنوان «Blind Spot»، تمام مقدمات یک داستان شخصی و متفاوت را دارد: کولتر شاو به دنور میآید، اعضای تیم بالاخره زیر یک سقف جمع میشوند و رینی پروندهای را به او میسپارد که برایش صرفا یک کار تازه نیست. جستوجوی دختر گمشده یکی از نزدیکان رینی میتوانست فرصتی باشد برای عمیقتر شدن روابط گروه و پرداختن به زخمهای خانوادگی کولتر. اما قسمت پس از شروعی امیدوارکننده، دوباره به مسیر آشنای کشف سرنخ، تعقیب مجرمان و درگیری مسلحانه برمیگردد. نتیجه، داستانی است با چند لحظه تاثیرگذار و پایانی مهم برای ادامه فصل، اما نه به اندازه ظرفیت اولیهاش رضایتبخش. ادامه مطلب، داستان و پایان این قسمت را فاش میکند.
«Blind Spot» به کارگردانی جف تی. توماس و نویسندگی تراویس دانلی و آماندا مورتلاک، کولتر را به دفتر تازه رینی میبرد؛ جایی که رندی حالا اتاق خودش را دارد، رینی با افتخار کتابخانهاش را نشان میدهد و مل برای نخستین بار با کولتر رودررو میشود. این صحنهها بهخودیخود خوشایندند، چون روابطی را از پشت تلفن بیرون میآورند که معمولا در خدمت پیشبرد تحقیقات باقی میمانند.
مشکل همیشگی «Tracker» همین فاصله است. کولتر تنها سفر میکند و ساختار سریال اجازه نمیدهد همراهانش در تمام پروندهها کنارش باشند. بنابراین، حضور او در دنور فرصتی کمیاب برای نشان دادن شکل دیگری از همکاری است. این قسمت گروه را دور هم جمع میکند، اما آنها را چندان به یک تیم حاضر در متن ماجرا تبدیل نمیکند؛ تفاوتی که با پیش رفتن داستان بیشتر به چشم میآید.
پرونده را قاضی گیل مگیل، از استادان و راهنمایان سابق رینی، مطرح میکند. گیل به سرطان تخمدان در مرحله پایانی مبتلاست و میخواهد نامهای به دخترش، اریکا، برساند. آنها مدتهاست رابطهای ندارند و در آغاز، هیچ نشانه روشنی وجود ندارد که اریکا در خطر باشد. او حسابهای شبکههای اجتماعیاش را حذف کرده و ظاهرا آگاهانه تصمیم گرفته از زندگی قبلی فاصله بگیرد.
این مقدمه، پرسش اخلاقی خوبی پیش روی کولتر میگذارد: آیا درخواست یک مادر برای پیدا کردن دختر بزرگسالش، بهتنهایی دلیل کافی برای ورود به حریم اوست؟ کولتر ابتدا بهآرامی یادآوری میکند که باید به خواسته اریکا احترام گذاشت. این واکنش با شخصیت او سازگار است؛ کسی که قرار نیست صرفا در برابر دریافت پول، زنی را پیدا کند که نمیخواهد پیدا شود. بیماری گیل و خواسته محدودش برای اطمینان از سلامت دخترش، همراه با اعتماد رینی، او را به پذیرش کار ترغیب میکند.
داستان در همین نقطه امکان داشت به رابطه پیچیده مادر و دختر نزدیکتر شود یا بازتابی از مشکلات خانوادگی خود کولتر پیدا کند. اما خیلی زود، مسیر عوض میشود. رندی از میان عکسهای قدیمی، سرنخی به اشلی کاکس، مدیر یک آبجوسازی محلی، پیدا میکند. اشلی نیز کولتر را به جد بوید میرساند؛ دوستپسر اریکا که کسبوکار یدککشی و بازپسگیری خودرو دارد. کولتر جد را کتکخورده روی کف گاراژ پیدا میکند و میفهمد سه مرد به دنبال کادیلاکی آمده بودند که اریکا آن را بازپس گرفته است.
شروع سرد قسمت، با نمایش امیلیو چاوز در نقش مردی ظاهرا خوشبرخورد و خانوادهدوست و سپس آشکار شدن جسدی در گاراژ، انتخاب موثری است. تماشاگر از ابتدا میداند پشت این ظاهر آرام چه چیزی پنهان شده، اما هنوز نمیداند اریکا چگونه به آن مرتبط است. به این ترتیب، تعلیق اولیه بیشتر از جنس کشف ارتباطهاست تا شناسایی مجرم.
در خانه اریکا، جای گلوله روی قاب پنجره و تصاویر دوربین امنیتی همسایه نشان میدهند که سه مرد به او شلیک کرده و با خود بردهاند. یک کارآگاه به چاوز مشکوک است؛ مردی که پول مواد مخدر را از طریق پروژههای املاک میشوید. هکتور کروز، از افراد او، نیز سرانجام توضیح میدهد که در کادیلاک، جسد مارک ساتن، مامور مخفی اداره مبارزه با مواد مخدر، پنهان بوده است.
اریکا حتی جسد را ندیده بود، اما بازپسگیری همان خودرو کافی بوده تا افراد چاوز او را تهدید بدانند. این اتفاق، خطر را ملموس میکند: برخورد تصادفی با جنایتی که هیچ نقشی در آن نداشته، زندگیاش را زیرورو کرده است. بااینحال، پس از روشن شدن ماجرای کادیلاک، پیچیدگی پرونده کاهش مییابد و شخصیت اریکا هم تا حد زیادی پشت موقعیت قربانی گرفتار باقی میماند. درباره دلیل فاصله گرفتنش از مادر و زندگیای که برای خودش ساخته، کمتر از آنچه مقدمه وعده داده بود میآموزیم.
باور افراد چاوز به مرگ اریکا نیز نقطه ضعف منطق جنایی داستان است. رفتار آنها نشان میدهد در پنهان کردن قتل و جابهجایی جسد بیتجربه نیستند؛ بنابراین، اطمینانشان از کشته شدن او پس از اصابت گلوله به شانه، چندان قانعکننده به نظر نمیرسد. این سهلانگاری البته راه نجات اریکا را باز میکند، اما بیشتر به نیاز داستان خدمت میکند تا مهارت مجرمان.
اصرار کولتر بر پیدا کردن او، حتی زمانی که تصاویر دوربین احتمال مرگش را مطرح میکنند، از بهترین جنبههای قسمت است. او به پاسخ ظاهرا آماده بسنده نمیکند. اگر جستوجو را همانجا متوقف میکرد، اریکا ممکن بود در محوطه تاسیسات گازی جانش را از دست بدهد، بیآنکه کسی محل حضورش را بداند.
اریکا، با بازی دنیلا نیوس، زنده است و برای فرار مقاومت میکند. به چشم فردی، یکی از نگهبانانش، ضربه میزند، چاوز را با سنگ از پا میاندازد و با وجود جراحت میگریزد. کولتر رد خونش را دنبال میکند، به زخم او رسیدگی میکند و میگوید که مادرش او را فرستاده است. این لحظه میتوانست نقطه اتصال دوباره داستان جنایی به مضمون خانوادگی باشد، اما قسمت هنوز یک درگیری طولانی در پیش دارد.
تیراندازی روی پشتبام، تمام شدن مهمات کولتر و مبارزه تنبهتن با چاوز، هرکدام بهتنهایی کارکرد دارند؛ کنار هم، بخش پایانی را بیش از اندازه کش میدهند. مسئله کمبود هیجان نیست، بلکه تمرکز حجم زیادی از اکشن در انتهای داستان است. زمان بیشتری صرف تعقیب و درگیری میشود، در حالی که رابطه اریکا و گیل و نقش شخصی رینی همچنان به پرداخت نیاز دارند.
وقتی کولتر چاوز را از پلهها پایین میآورد، اریکا به او شلیک میکند و میکشد. سپس عذرخواهی میکند و از حال میرود. نبود اثر انگشت روی اسلحه و تلاش کولتر برای جلب توجه کارآگاه به این پرسش که چاوز چگونه از هویت مامور مخفی مطلع شده، پایان ماجرا را از نظر اخلاقی پیچیدهتر میکند. کولتر نجاتدهنده اریکاست، اما نحوه برخوردش با پیامد تیراندازی، مرز میان کمک کردن و جهت دادن به تحقیقات را هم مطرح میکند؛ موضوعی که قسمت چندان روی آن مکث نمیکند.
دیدار مادر و دختر در بیمارستان، پایان عاطفی این پرونده است. اریکا نامه را میخواند و میپذیرد گیل را ببیند. مادر نیز او را به دلیل رفتنش سرزنش نمیکند. اهمیت این ملاقات در وعده حل همه اختلافها نیست؛ در فرصتی است که آنها برای گفتن حرفهای ناگفته پیدا کردهاند. پس از بخش اکشن طولانی، این سادگی تاثیر بیشتری دارد، هرچند رسیدن به آن میتوانست با شناخت عمیقتری از دو طرف همراه باشد.
پایان اصلی قسمت اما سر میز شام با رینی، رندی و مل شکل میگیرد. شوخی رندی درباره پشتمیزنشین شدن کولتر با مخالفت قابل پیشبینی او روبهرو میشود. کولتر حتی قصد دارد بیسروصدا جمع را ترک کند، تا اینکه مل متوقفش میکند و از او میخواهد مرگ مادرش را بررسی کند.
مادر مل، افسر تدارکات ارتش، زمانی که او ۱۶ساله بود، در خودرویش در یک توقفگاه جادهای با شلیک گلوله کشته شد و قاتل هرگز پیدا نشد. کولتر میپذیرد مدارکی را که مل برایش میفرستد مرور کند. این درخواست، صرفا زمینه یک پرونده تازه نیست؛ میان دو نفری پیوند میسازد که هر دو با مرگ مشکوک یکی از والدینشان زندگی کردهاند. انرژی عصبی و صداقت مل در نخستین ملاقاتشان نیز باعث میشود درخواستش طبیعی و شخصی به نظر برسد.
«Blind Spot» قسمت بیاثری نیست. مقدمه اخلاقی جستوجوی اریکا، سماجت کولتر برای نجات او و درخواست پایانی مل، هر سه ارزش توجه دارند. بااینحال، داستان فرصتی را که برای نزدیک شدن به رینی و سایر اعضای تیم ساخته، کامل استفاده نمیکند. امیدبخشترین بخش پایان آن است: شاید بررسی گذشته مل، این بار گروه دنور را نه فقط زیر یک سقف، بلکه در قلب یک داستان مشترک قرار دهد.





