موسسه لو روزه / Institut Le Rosey در سوئیس، یکی از مشهورترین و گرانترین مدارس شبانهروزی جهان است؛ مدرسهای که به دلیل حضور فرزندان خانوادههای سلطنتی، میلیاردرها، سیاستمداران و مدیران بانفوذ، لقب «مدرسه پادشاهان» را گرفته است.
این مدرسه در سال ۱۸۸۰ توسط پل-امیل کارنال / Paul-Émile Carnal تأسیس شد و امروز از نمادهای آموزش خصوصی فوقلوکس در اروپا به شمار میرود. لو روزه فقط یک مدرسه شبانهروزی معمولی نیست؛ ترکیبی از آموزش بینالمللی، امکانات اشرافی، زندگی چندفرهنگی و شبکهسازی اجتماعی در سطح جهانی است.
دو پردیس؛ تابستان کنار دریاچه، زمستان در آلپ
یکی از ویژگیهای خاص لو روزه، داشتن دو پردیس فصلی است. دانشآموزان بخش زیادی از سال را در پردیس اصلی مدرسه در رول / Rolle، نزدیک دریاچه ژنو، میگذرانند؛ جایی با فضای تاریخی، محوطهای وسیع و معماری شبیه عمارتهای اروپایی.
اما در زمستان، مدرسه به پردیس دوم خود در گشتاد / Gstaad در آلپ سوئیس منتقل میشود. این جابهجایی فصلی فقط برای تنوع نیست؛ بخشی از سبک آموزشی و زندگی لو روزه است. دانشآموزان در کنار درس، به فعالیتهایی مثل اسکی، ورزشهای زمستانی و زندگی در محیط کوهستانی دسترسی دارند.
امکاناتی فراتر از یک مدرسه معمولی
لو روزه به امکانات فوقالعادهاش مشهور است. در گزارشها و معرفیهای مربوط به این مدرسه، به امکاناتی مانند مرکز ورزشهای آبی، فضاهای ورزشی گسترده، امکانات هنری، سالن کنسرت بزرگ و دسترسی به فعالیتهای دریایی اشاره میشود.
یکی از شناختهشدهترین بخشهای مدرسه، Paul & Henri Carnal Hall است؛ مجموعهای فرهنگی و هنری با سالن کنسرت بزرگ که برای اجراهای موسیقی، تئاتر، سخنرانی و رویدادهای مدرسه استفاده میشود. این سطح از امکانات نشان میدهد که لو روزه فقط بر آموزش آکادمیک تمرکز ندارد، بلکه هنر، ورزش، زبان، آداب اجتماعی و مهارتهای بینفرهنگی را هم بخشی از تربیت دانشآموز میداند.
قانون ۱۰ درصدی؛ هیچ ملیتی نباید غالب شود
یکی از قوانین معروف لو روزه این است که تعداد دانشآموزان از یک ملیت نباید از حدود ۱۰ درصد کل دانشآموزان بیشتر شود. هدف این قانون، حفظ فضای بینالمللی مدرسه است؛ یعنی هیچ کشور، زبان یا فرهنگ خاصی بر محیط مدرسه مسلط نشود.
این سیاست باعث شده لو روزه محیطی چندملیتی داشته باشد. بر اساس اطلاعات رسمی و معرفیهای مدرسه، دانشآموزان از دهها کشور مختلف در آن تحصیل میکنند. همین تنوع، بخشی از جذابیت مدرسه برای خانوادههایی است که میخواهند فرزندشان از نوجوانی در فضایی جهانی رشد کند.
آموزش در لو روزه چگونه است؟
لو روزه یک مدرسه شبانهروزی بینالمللی برای دانشآموزان حدوداً ۸ تا ۱۸ ساله است. آموزش در آن معمولاً بر پایه زبانهای انگلیسی و فرانسوی انجام میشود و دانشآموزان برای مسیرهایی مانند International Baccalaureate / IB یا دیپلمهای معتبر بینالمللی آماده میشوند.
در چنین مدرسهای، آموزش فقط به کتابهای درسی محدود نیست. دانشآموزان زبان، موسیقی، هنر، ورزش، سخنرانی، کار گروهی، زندگی مستقل و تعامل با فرهنگهای مختلف را هم تجربه میکنند؛ مهارتهایی که برای خانوادههای ثروتمند و بانفوذ، بخشی از آمادهسازی فرزند برای آینده مدیریتی یا اجتماعی محسوب میشود.
چرا خانوادهها چنین هزینهای میپردازند؟
شهریه لو روزه در سالهای اخیر در گزارشهای رسانهای معمولاً در میان بالاترین شهریههای مدارس جهان ذکر شده و بسته به مقطع و هزینههای جانبی، میتواند به بیش از ۱۰۰ هزار فرانک سوئیس در سال برسد. اما برای بسیاری از خانوادهها، این مبلغ فقط هزینه تحصیل نیست.
ارزش واقعی لو روزه برای این خانوادهها در سه چیز خلاصه میشود:
- آموزش بینالمللی با استاندارد بالا
- محیط چندفرهنگی و چندزبانه
- شبکه ارتباطی قدرتمند
دانشآموزان لو روزه ممکن است همکلاسی افرادی باشند که در آینده وارث شرکتهای بزرگ، فعالان سیاسی، مدیران جهانی، دیپلماتها یا چهرههای تأثیرگذار کشورهای مختلف میشوند. به همین دلیل، برخی خانوادهها این مدرسه را نوعی سرمایهگذاری بلندمدت برای آینده اجتماعی و ارتباطی فرزندشان میدانند.
فارغالتحصیلان مشهور
شهرت لو روزه تا حد زیادی به فارغالتحصیلان شناختهشده آن هم مربوط است. در فهرست دانشآموختگان این مدرسه، نامهایی از خانوادههای سلطنتی و چهرههای بانفوذ دیده میشود؛ از جمله شاه آلبرت دوم بلژیک، رینیه سوم، شاهزاده موناکو، آقاخان چهارم و برخی اعضای خانوادههای سلطنتی و اشرافی اروپا و خاورمیانه.
همین سابقه باعث شده لقب «مدرسه پادشاهان» فقط یک شعار تبلیغاتی نباشد، بلکه بازتابی از جایگاه تاریخی این مدرسه در آموزش طبقه نخبه جهانی باشد.
نهایتا، لو روزه فقط به دلیل شهریه بالا یا امکانات لوکس معروف نشده است. این مدرسه نماینده نوعی آموزش اشرافی و بینالمللی است که در آن درس، زبان، هنر، ورزش، سبک زندگی و شبکهسازی اجتماعی در کنار هم قرار میگیرند.
برای بسیاری از خانوادهها، لو روزه مدرسهای برای گرفتن مدرک نیست؛ محیطی است برای ورود به یک شبکه جهانی از ارتباطات، فرصتها و آیندهای که از همان دوران نوجوانی ساخته میشود.
