مونیکا بلوچی در لومیر از فیلم «دختری در فواره» ، تا عدم دوام زیبایی و استفاده از بدن به عنوان ابزار صحبت کرد

مونیکا بلوچی در چهاردهمین دوره جشنواره فیلم لومیر در شهر لیون فرانسه حاضر شد تا درباره فیلم جدید خود تحت عنوان دختری در فواره (The Girl in the Fountain) صحبت کند …

این فیلم مستند به زندگی بازیگر سوئدی آنیتا اکبرگ یکی از نمادهای سینما که در سال ۲۰۱۵ درگذشت تمرکز دارد. اکبرگ با فیلم زندگی شیرین (La Dolce Vita) فدریکو فلینی در خاطره‎‌ها ماند.

بلوچی در مورد این مستند گفت :

از نگاه من، این بازیگر زن را می‌شناسید، و این بخشی از تاریخ ایتالیاست که بازگو می‌کنیم. اما زندگی شیرین فقط در مورد ایتالیای پس از جنگ نیست … در آن زمان، خلاقیت بسیار زیادی وجود داشت، فیلمسازان بزرگ زیادی بودند : فلینی، روسلینی، ویسکونتی، دسیکا ؛ بخشی از تاریخ سینماست.

بلوچی ورود اکبرگ به ایتالیا را به یک طوفان تشبیه کرد و گفت :

این زن بلوند، جذاب و آزاد، با خودرویی روباز و خانه‌ای متعلق به خودش، در کشوری که جایگاه زن هنوز در داخل آشپزخانه بود … تقابل فرهنگی بزرگ و برای عده‌ای ترسناک بود. زنان امروز درس‌های زیادی از این زنان می‌گیرند: آن‌ها اولین افرادی بودند که قوانین پذیرفته‌ شده را به چالش کشیدند.

بلوچی می‌گوید در ابتدا از انتخاب خودش متعجب بود زیرا خود را بسیار مدیترانه‌ای می دانستند در صورتی که اکبرگ یک زن خیلی بلوند و چشم‌ آبی بوده! ، اما در نهایت در زمان فیلمبرداری متوجه شباهت‌های خود با اکبرگ شده است.

درست مثل اکبرگ، بلوچی نیز وطن خود را ترک کرده و مانند او به واسطه زیبایی ظاهری به یک نماد تبدیل شده است. او با لبخندی بر لب گفت:

البته زیبا بودن در باز شدن درها کمک کرد، اگر خلاف این را بگویم دروغ است، دختر کمرویی بودم هرچند زیاد حرف می‌زنم. بنابراین زیبایی به معنای این بود که مردم به سمتم می‌آمدند. اما زیبایی فقط پنج دقیقه دوام می‌آورد ، اگر چیزی در پشتِ آن زیبایی نباشد. چیزی که باید بدانید این است که از ۴۰ سالگی، نقش ساحره به شما می‌دهند! اما نباید گریه کنید، باید این نقش را هم قبول کنید، طیف تازه‌ای از نقش‌ها از راه می‌رسند.

بلوچی فاش کر د در مدت فیلمبرداری برگشت‌ناپذیر (Irréversible) در سال ۲۰۰۱ به کارگردانی گاسپار نوئه، مشکلی با استفاده از بدن خود به عنوان ابزار کار نداشت :

بازیگر مثل رقصنده، از بدنش به عنوان ابزار استفاده می‌کند، همانطور که یک موسیقیدان از ساز استفاده می‌کند. امروز کمتر از آن استفاده می‌کنم ، هر چیزی دورانی دارد، اما من از دنیای مد آمدم، بنابراین عادت داشتم به اینکه از بدنم به عنوان شکلی از بیان استفاده کنم.

بلوچی افزود قابل درک است که تماشای فیلم نوئه به دلیل محتوای خشونت‌آمیز بسیار دشوار است اما به تقابل میان حس شاعرانه، عشق و اصالت، و جنبه‌های وحشتناک بشری که هم شگفت‌انگیزند و ترسناک علاقه‌مند است.