مو برینگز پلنتی از ادای احترام «Marshals» به برادرزادهاش گفت؛ سوگی که به امید عدالت گره خورده است

قسمت ششم فصل دوم «Marshals» برای مو برینگز پلنتی فقط یک داستان تلویزیونی نبود؛ بازگشت به زخمی شخصی بود که هنوز برای او و خانوادهاش التیام نیافته است. این قسمت با نام «Roughstock»، از مرگ کول برینگز پلنتی، برادرزاده این بازیگر، الهام گرفته؛ بازیگر ۲۷سالهای که در دو قسمت از «۱۹۲۳»، پیشدرآمد «Yellowstone»، نقش پیت پلنتی کلاودز را بازی کرده بود.
کول پس از مدتی ناپدیدشدن، در آوریل ۲۰۲۴ مرده پیدا شد. پلیس اعلام کرد نشانهای از دخالت مجرمانه فرد دیگری در مرگ او وجود ندارد و او بهتنهایی عمل کرده است. خانوادهاش، بااینحال، علنا این نتیجهگیری را زیر سوال بردهاند و همچنان خواستار بررسی بیشتر پروندهاند. روایت «Marshals» از این تجربه تلخ الهام میگیرد، اما در مسیر داستانی خود پاسخهایی به خانواده میدهد که برینگز پلنتی میگوید آرزو دارد در زندگی واقعی هم به آنها دست پیدا کنند.
هشدار: ادامه مطلب داستان قسمت ششم فصل دوم «Marshals» را فاش میکند.
در این قسمت، تروی برینگز پلنتی با بازی ویل استرانگهارت، برادرزاده مو، ناپدید میشود. شخصیت مو در «Marshals» و «Yellowstone» همنام خود بازیگر است. او برای پیدا کردن تروی از کیسی داتن با بازی لوک گرایمز کمک میخواهد و کیسی، فراتر از حدود وظایفش بهعنوان یک مارشال فدرال، همراه او جستوجو را آغاز میکند.
پس از پیدا شدن جسد تروی در کوهستان، کلانتر مرگ او را خودکشی میداند و تمایلی ندارد منابع زیادی صرف پروندهای مرتبط با منطقه بومیان کند. اما کیسی از آندریا، با بازی اش سانتوس، میخواهد راهی پیدا کند تا پرونده در حوزه مسئولیت مارشالها قرار بگیرد.
تحقیقات آنها را به دو شکارچی غیرمجاز میرساند؛ افرادی که به تروی آسیبی نزدهاند و در لحظات پیش از مرگش با او ارتباطی دوستانه داشتهاند. سرانجام مشخص میشود تروی هنگام مشاجره با فردی دیگر از لبه پرتگاه هل داده شده و مرگش قتل بوده، نه خودکشی. هویت قاتل هنوز روشن نیست و مو میگوید انتقام برادرزادهاش را خواهد گرفت. قسمت با آیینی بومی برای گرامیداشت زندگی تروی پایان مییابد.
اسپنسر هادنات، تهیهکننده اجرایی و شورانر «Marshals»، در گفتوگو با تیوی اینسایدر توضیح داد که پیش از پرداختن به این موضوع، نظر برینگز پلنتی را جویا شده است: «قبل از اینکه سراغش برویم، با مو صحبت کردم تا ببینم با بهتصویرکشیدن این داستان راحت است یا نه. او از ایده استقبال کرد.»

طرح اولیه هادنات درباره مرگ مشکوک یکی از همتیمیهای سابق کیسی بود؛ پروندهای که کیسی باید در آن ثابت میکرد مرگ بر اثر قتل رخ داده، نه خودکشی. این ایده بهتدریج به داستانی برگرفته از تجربه خانواده برینگز پلنتی تبدیل شد.
هادنات درباره موانع پیش روی شخصیتها گفت: «آنها با پیشداوری و ناآگاهی درباره مسائل منطقه بومیان روبهرو هستند. از طرفی، بررسی صحنه جرم در یک پارک ایالتی، بدون دوربین یا شاهدی که اطلاعات مستقیمی برای حل پرونده بدهد، دشوار است. قتل تروی قطعا یکی از محرکهای داستان خواهد بود که در ادامه سال به نتیجه میرسد و ممکن است به توطئهای بزرگتر ارتباط داشته باشد.»
برینگز پلنتی در گفتوگو با «تیوی اینسایدر» از دشواری زندهکردن این تجربه، حمایت همبازیهایش و امیدی گفت که این قسمت، هرچند کوتاه، برایش به همراه داشته است.
وقتی از او پرسیده شد آیا خودش پیشنهاد این داستان را داده یا سازندگان آن را با او مطرح کردهاند، پاسخ داد: «نه، ما تجربهمان را در میان گذاشتیم. من و برادرم، پدر کول، درباره اتفاقی که برایمان افتاده و چیزی که هنوز از سر میگذرانیم صحبت کردیم. میدانیم چه احساسی داریم و خانوادههای زیادی در سراسر جوامع بومی هم در همین وضعیت هستند.
ما فقط از تجربهها و شرایطمان گفتیم و اسپنسر و نویسندهها، که گروه فوقالعادهای هستند، داستان را ساختند و مسیرش را شکل دادند. بعد از من پرسیدند آیا از نظر شخصی با این کار مشکلی ندارم. گفتم: “اصلا. باید بتوانیم این مسائل را به گوش مردم برسانیم.”»
اما پذیرش چنین داستان شخصیای، بدون نگرانی نبود. برینگز پلنتی درباره تردیدهایش گفت: «برایش دعا کردم، چون میدانستم قرار است بعضی لحظهها را دوباره زندگی کنم؛ و همینطور هم شد. اما موضوع فقط من نبودم. مدام به خانواده خودم و همه خانوادههای دیگر در جوامع بومی فکر میکردم که همین رنج را میکشند. این داستان درباره آنها هم بود.»
او در پاسخ به اینکه چه اندازه از روایت مستقیما از تجربه خانوادهاش گرفته شده، گفت: «خیلی زیاد. بخش زیادی از آن. اما جنبه مثبت داستان این بود که بخشی از نیروهای مجری قانون وارد ماجرا شد و کمک کرد. کاش در زندگی واقعی هم همین اتفاق میافتاد.»
خواسته اصلی او از مخاطبان، توجه به مسئلهای است که به باورش همچنان ادامه دارد: «امیدوارم بینندهها بفهمند این یک مشکل واقعی و جاری است و میتوانند با صحبتکردن با فرمانداران، نمایندگان کنگره و سناتورهایشان در آن تغییری ایجاد کنند. باید به آنها یادآوری کنند که ما، بومیان آمریکا، هم مالیات میدهیم. نیروهای امدادی و انتظامی از همین مالیاتها بودجه میگیرند. وقتی مالیات میدهیم، اما چرخ عدالت برای ما نمیچرخد، دردش بیشتر میشود. این حتی از اینکه در پروندههایی مثل پرونده برادرزاده من تحقیقات درستی انجام نمیدهند هم تلختر است؛ انگار سیلی دیگری به ما میزنند.»

پرسش درباره اینکه آیا فیلمبرداری بخشی از این قسمت برایش تسکیندهنده بوده، گفتوگو را به یکی از سختترین لحظات رساند. او گفت: «بله، در صحنه پیدا شدن جسد تروی. آن لحظه… ببخشید.»
برینگز پلنتی مکث کرد تا خود را جمعوجور کند و ادامه داد: «آن لحظه در زندگی واقعی هنوز با من است و تا وقتی عدالت برقرار نشود، تا وقتی چرخ عدالت برای ما بومیان آمریکا نچرخد، از بین نمیرود.»
او که از زمان «Yellowstone» در این مجموعه و بسیاری از آثار تیلور شریدان با داستانهای مرتبط با بومیان، مشاور فرهنگی بوده، درباره معنای اقتباس از این تجربه شخصی گفت: «برایم یک دنیا ارزش دارد. بعد از تمامشدن فیلمبرداری، انگار نمونه کوچکی از التیام را تجربه کردم. نمیخواهم اسمش را پیروزی بگذارم، اما دوباره توانستم روی پا بایستم. چون وقتی هیچ کاری مطابق قانون انجام نمیشود، احساس میکنی کتک خوردهای و از پا افتادهای. من مدت زیادی همین حس را داشتم.»
به گفته او، این تجربه سوگ را پایان نداده، اما روزنهای از امید باز کرده است: «امید کوچکی به من داد که شاید مردم در سراسر کشور ترغیب شوند نگرانیها و نظرهایشان را با سناتورها، نمایندگان کنگره، فرمانداران و رهبران سیاسیشان در میان بگذارند. بگویند اینها ساکنان نخستین این سرزمیناند؛ چرا نادیدهشان میگیریم؟ ما به اتفاقاتی که برای گروههای دیگر در جهان و کشورهای دیگر میافتد توجه میکنیم، اما به مردم نخستین همین کشور آنقدر توجه نداریم.»
حضور لوک گرایمز، همبازی قدیمی او، در صحنههای دشوار این قسمت نیز برایش پشتوانه مهمی بوده است: «خوب بود. حضور لوک به من اجازه داد آسیبپذیر باشم، اما درعینحال قدرت و شجاعت هم به من داد؛ اینکه او آنجا بود و میتوانستم این صحنهها را با او بازی کنم.»
درباره گیل بیرمنگام هم احساس مشابهی داشت: «همینطور بود. هر دوی آنها از ماجرا خبر دارند. گیل کاملا میداند چه اتفاقی افتاده و خانواده من هنوز چه چیزهایی را تحمل میکند. اینکه او مثل یک برادر کنارم بود، هم او و هم لوک، خوب بود. خیلی خوب.»
خانواده برینگز پلنتی نیز در جریان ساخت قسمت قرار داشتند. او گفت: «با برادرم، پدر کول، صحبت کردم و دربارهاش حرف زدیم. البته ما همیشه در حال دعا هستیم. آنها مراسمی برگزار کردند و برای همه ما دعا کردند تا بتوانیم این داستان را زنده کنیم، دوباره آن را زندگی کنیم و بار دیگر از همه آن لحظهها عبور کنیم. باید از ویل هم قدردانی کنم که نقش تروی را بازی کرد. او هم کاملا از اتفاقی که افتاده خبر دارد.»
پیام پایانی او در این گفتوگو، درخواست همراهی بود: «واقعا میخواهم مردم بدانند ما، بومیان آمریکا، هنوز اینجا هستیم و به کمک شما نیاز داریم. به صدای شما نیاز داریم. لازم است صحبت کنید، این مسائل را با دیگران در میان بگذارید، به ما فضا بدهید و از مردم بخواهید وارد عمل شوند؛ بهخصوص نیروهای مجری قانون.
ماموران خوب زیادی هستند، اما فرصت به آنها داده نمیشود. مثل هر چیز دیگری، خوب و بد وجود دارد. امیدوارم ماموران خوب بتوانند بدها را کنار بزنند و واقعا درباره بسیاری از این پروندهها تحقیق کنند؛ پروندههایی که حلنشده ماندهاند یا حتی روی آنها کار نمیشود.»
برینگز پلنتی در گفتوگویی جداگانه با تیویلاین نیز از قدردانیاش نسبت به نویسندگان گفت: «خیلی سپاسگزار بودم که اسپنسر هادنات و نویسندهها این خط داستانی را وارد سریال کردند و به این شکل نوشتند. من و برادرم تجربه واقعیمان را با آنها در میان گذاشتیم و توضیح دادیم چه اتفاقی افتاده. اینکه آنها از دلش این داستان زیبا را ساختند و به ما، به من، فرصت دادند آن را به اشتراک بگذارم، واقعا جای قدردانی دارد.»
صحنه مراسم خاکسپاری تروی، برای او معنایی بهویژه شخصی داشت؛ هم بهدلیل بازآفرینی یک آیین اصیل بومی و هم بهخاطر یادآوری وداع خانواده با کول. او به «تیویلاین» گفت: «یادم هست در مراسم خاکسپاری، وقتی داشتیم پیکر کول را به خاک میسپردیم، یکی از بستگانمان مراسم را برگزار میکرد. حتی قبل از شروع گفت: “به شما نشان میدهند که او سالم به خانه رسیده.” گفت: “به جنوب نگاه کنید.” نگاه کردیم و یک عقاب، و پشت سرش یک باز دمسرخ، از ارتفاع پایین نزدیک ما پرواز کردند. آرامش خوبی به ما داد. اما میدانستیم خانوادههای زیادی تجربهای مثل ما دارند و باید ادامه بدهیم.»
در لحظات پایانی قسمت، مو وداعی خصوصی هم با برادرزادهاش دارد. کلمهای گفته نمیشود، اما دیدن یک اسب سفید، آرامشی عمیق و تلخوشیرین در او ایجاد میکند. برینگز پلنتی میگوید مهم بوده که «به مو فضا بدهند تا لحظهای برای خودش داشته باشد».
او توضیح داد: «سخت است وقتی یک نفر باید تکیهگاه همه باشد، صدای عقل باشد و به دیگران یادآوری کند که ادامه بدهند. اینجا او لحظهای برای خودش دارد تا آرام بگیرد و بتواند آن سوی زندگی را ببیند. معنای نمادین اسب همین بود؛ نماینده آن سوی زندگی بود. مو میداند برادرزادهاش به آنجا رسیده، چون من میدانم برادرزاده واقعیام، کول، به آنجا رسیده است. میدانم کنار نیاکانمان در شادی و زندگی ابدی است و این چیز خوبی است.»
بااینحال، آرامش این وداع به معنای پایان تلاش مو برای رسیدن به عدالت نیست. برینگز پلنتی درباره ادامه داستان گفت: «فکر میکنم قرار است کشمکشی را ببینیم که مو از سر میگذراند. او مردی پایبند به سنتهاست و گاهی سخت است که وجه معنوی زندگی، آموزهها و درکش از آنها را حفظ کند و نگذارد جنبه جسمانی و زمینی ماجرا مانعش شود. اما گاهی این نبرد را میبازیم. مشتاقم مخاطبان این سفر را تجربه کنند و ببینند آنها را هم به کجا میبرد.»
پایان قسمت برای کیسی نیز نشانههایی از مسیری تاریک دارد؛ او سراغ نوجوانانی میرود که پیشتر تیت را اذیت کردهاند. با توجه به اینکه مو بیشازپیش برای تیت نقش راهنما پیدا کرده، آیا میتواند به پدر او هم کمک کند راهش را پیدا کند؟
برینگز پلنتی پاسخ داد: «نه فقط مو، رینواتر هم در این ماجرا نقش خواهد داشت. فکر میکنم رینواتر، بهعنوان رهبر قبیله، تاثیر بیشتری خواهد گذاشت. اما میدانم مو هم با دانش و درکش از سنتها در این مسیر نقش دارد.»
«Marshals» یکشنبهها ساعت ۸ شب به وقت شرق آمریکا و ۷ شب به وقت مرکز آمریکا از شبکه سیبیاس (CBS) پخش میشود.





