ناتالی نوجوان در «Yellowjackets» کیست؟ نگاهی به مسیر سوفی تاچر از وحشت تا کمدی

اگر تازه تماشای «Yellowjackets» را شروع کردهاید، احتمال دارد چهره چند نفر از بازیگران نوجوان آن برایتان آشنا باشد. بعضی از بازیگران جوان این سریال شبکه شوتایم (Showtime)، پس از فصل اول در پروژههای بزرگتری درخشیدند؛ مثل الا پرنل که نقش اصلی اقتباس «Fallout» را بر عهده گرفت. برخی دیگر، از جمله جزمین ساووی براون، پیشتر با آثاری مانند «The Leftovers» شناخته شده بودند.
سوفی تاچر، بازیگر نقش نوجوانی ناتالی «نت» اسکا تورچیو، یکی از چهرههایی است که با «Yellowjackets» بیش از پیش دیده شد. ناتالی با وجود آشفتگیها و زخمهای شخصیاش، اغلب نقش وجدان اخلاقی گروه را دارد؛ شخصیتی که بازی تاچر به پیچیدگیهایش جان میدهد.

البته تاچر هنگام پیوستن به سریال تازهکار نبود. او پیشتر در «The Exorcist» شبکه فاکس (Fox)، نقش ریگن جوان را بازی کرده بود و در درام «When the Streetlights Go On» نیز در نقش بکی مونرو ظاهر شده بود. بااینحال، موفقیت «Yellowjackets» راه را برای حضور پررنگتر او در نقشهای اصلی پروژههای هالیوودی باز کرد.
شاید مهمترین نقش سینمایی او تا این مرحله، فیلم علمیتخیلی و دلهرهآور «Companion» محصول ۲۰۲۵ باشد که در آن کنار جک کواید بازی کرد. فیلمی شوخطبع، تاملبرانگیز و پرتعلیق که بخش عمده تاثیرگذاریاش بر بازی عاطفی تاچر تکیه دارد. شخصیت او در این فیلم، مثل ناتالی، بهراحتی همراهی تماشاگر را برمیانگیزد، اما جنس این همدلی متفاوت است. تاچر در گفتوگو با پارید (Parade)، از ویژگی خاص این نقش گفته بود: «یک سکون عجیب در او هست که اصلا به آن عادت ندارم.»

«Yellowjackets» و «Companion» تنها آثاری نیستند که شخصیت تاچر در آنها برای زندهماندن تقلا میکند. او در فیلم ترسناک «The Boogeyman» محصول ۲۰۲۳، اقتباسی از یکی از داستانهای کوتاه قدیمی استیون کینگ، نقش اصلی داشت. سال بعد نیز در «MaXXXine»، آخرین فیلم سهگانه وحشت تای وست، حضور یافت و در همان سال، کنار هیو گرانت در فیلم وحشت مذهبی «Heretic» بازی کرد.
این نقشها جایگاه تاچر را بهعنوان یکی از «ملکههای جیغ»، لقب رایج بازیگران زن شناختهشده ژانر وحشت، تثبیت کردهاند. بااینحال، او در مصاحبهای در سال ۲۰۲۶ با هارپرز بازار (Harper’s Bazaar) توضیح داد که میخواهد فرصت بازی در ژانرهای دیگر را هم پیدا کند.
تاچر گفت: «کمی حس تقلبکردن دارد. دیروز سر صحنه، دیدم چطور میتوانم وارد یک صحنه شوم، نفسنفس بزنم و گریه کنم، بیآنکه چیزی حس کنم… کمکم با خودم میگویم نکند روانی شدهام! چیزی میخواهم که به خودم یا زندگی واقعی نزدیکتر باشد.» این حرف، بیش از هر چیز، از مهارتی میگوید که بر اثر تکرار نقشهای پراضطراب برای او آشنا شده و حالا میخواهد از محدودهاش بیرون برود.
یکی از پروژههای آینده او، کمدی «Peaches» به کارگردانی جنی سوئن، فرصتی برای همین تغییر است. تاچر این فیلم را تا حدی برای نشاندادن دامنه گستردهتر تواناییهایش انتخاب کرده است. او گفت: «میخواهم با بازیگرانی کار کنم که باعث شوند بهتر شوم. میخواهم با کارگردانهایی کار کنم که تحسینشان میکنم و نگاههای نامتعارفی دارند… نمیخواهم به یک ژانر محدود باشم!»
امروز بسیاری از تماشاگران تازهوارد «Yellowjackets»، تاچر را از نقشهای ترسناکش به یاد میآورند؛ اما مسیر تازهای که دنبال میکند، شاید در آینده دلیل کاملا متفاوتی برای آشنا بودن چهره ناتالی نوجوان باشد.





