نسخه بازگشت آفریقای جنوبی مقابل چک؛ برووس چه چیزهایی را باید تغییر بدهد؟

تیم ملی آفریقای جنوبی در حالی خود را برای دیدار مرحله گروهی جام جهانی مقابل جمهوری چک در آتلانتا آماده می‌کند که هنوز این باور در اردوگاه تیم وجود دارد که نمایش برابر مکزیک آن‌قدرها هم بد نبوده است. با این حال، واقعیت این است که برای بازگشت به مسیر درست، چند تغییر مهم ضروری به نظر می‌رسد.

آفریقای جنوبی در بازی نخست با نتیجه ۲ بر صفر به مکزیک باخت؛ مسابقه‌ای که با دو اخراج، موقعیت‌های گل اندک و نمایشی ناامیدکننده همراه بود؛ آن هم تا جایی که بسیاری از تحلیلگران در نقاط مختلف جهان از کیفیت ضعیف این تیم شگفت‌زده شدند. با این وجود، هوگو برووس، سرمربی تیم، معتقد بود شاگردانش عملکرد بدی نداشته‌اند؛ این در حالی است که تیم او تنها ۳۹ درصد مالکیت توپ داشت، فقط دو شوت در چارچوب زد و دقت پاسش به ۸۱ درصد رسید.

بخش زیادی از پاس‌های ناموفق آفریقای جنوبی در یک‌سوم هجومی زمین اتفاق افتاد؛ نکته‌ای که نکوسیناتی سیبیسی، مدافع این تیم، هم بعد از بازی به آن اشاره کرد. او گفت: «فقط پاس آخر ما هنگام حمله کم داشت. می‌دانیم باید چه کار کنیم. باید برگردیم، بازی را تحلیل کنیم و ریکاوری کنیم تا برای دیدار بعدی تا جای ممکن سرحال باشیم.»

او در ادامه افزود: «فرصت هنوز وجود دارد، پس همه چیز از دست نرفته است. فکر می‌کنم بخش‌هایی از توانایی‌مان را نشان دادیم، اما کافی نبود.»

حالا سوال اصلی این است که آفریقای جنوبی برای گرفتن نتیجه مقابل جمهوری چک، تیمی فیزیکی و مستقیم، چه تغییراتی باید انجام دهد؟

یکی از نخستین تصمیم‌های مهم می‌تواند کنار گذاشتن خط دفاع سه نفره باشد. جمهوری چک احتمالاً نسبت به مکزیک بازی مستقیم‌تری ارائه خواهد داد و بیشتر روی ارسال‌ها و نبردهای هوایی فشار می‌آورد، بدون این‌که همان گردش سریع توپ اطراف محوطه جریمه را داشته باشد. آفریقای جنوبی در بازی قبلی با دفاع سه نفره کمی مردد و نامطمئن نشان داد؛ سیستمی که در دوران برووس خیلی کم از آن استفاده شده و دست‌کم در مدت اخیر چندان آشنا نبوده است.

به همین دلیل، استفاده از خط دفاع چهار نفره منطقی‌تر به نظر می‌رسد. همچنین به نظر می‌رسد زوج نکوسیناتی سیبیسی و مبکزیلی مبوکازی برای بازی مقابل چک گزینه ایده‌آلی نباشد، چون هر دو در نبردهای هوایی با توجه به قد نه‌چندان بلندشان ممکن است آسیب‌پذیر باشند. البته مبوکازی به احتمال زیاد در ترکیب اصلی خواهد بود، اما شاید حضور ایمه اوکون در کنار او و استفاده از خولیسو موداو و اوبری مودیبا در دو سمت خط دفاع، ساختار متعادل‌تری به تیم بدهد.

تغییر مهم بعدی می‌تواند استفاده از دو هافبک دفاعی باشد. این منطقه از زمین جایی است که آفریقای جنوبی ممکن است زیر فشار جمهوری چک از هم بپاشد، مگر این‌که بازیکنانش کمی عقب‌تر بازی کنند و فضای جلوی خط دفاع را بهتر ببندند. تبوهو موکوئنا به احتمال زیاد از ابتدا بازی خواهد کرد و با توجه به محرومیت یایا سیتوله به دلیل کارت قرمز، انتخاب دوم بین تالِنته مباتا و جیدن آدامز خواهد بود.

در این میان، جیدن آدامز گزینه مناسب‌تری برای حضور از ابتدا به نظر می‌رسد و مباتا می‌تواند در ادامه بازی از روی نیمکت وارد شود. البته استفاده هم‌زمان از هر سه بازیکن در مرکز زمین، توان هجومی تیم را محدود می‌کند و آفریقای جنوبی نمی‌تواند دوباره مثل بازی با مکزیک، این‌قدر بی‌خروجی و کم‌رمق در حمله باشد.

در خط حمله و پشت مهاجم، حالا با محرومیت تمبا زوانه به دلیل کارت قرمز، به نظر می‌رسد رلِبوهیله موفوکنگ باید از ابتدا بازی کند. در سیستم معمول آفریقای جنوبی، انتخاب بین او و زوانه در نقش بازی‌ساز پشت مهاجم یک رقابت نزدیک بود، اما حالا دیگر جای تردید زیادی نیست. موفوکنگ نه فقط به خاطر غیبت زوانه، بلکه به خاطر شایستگی خودش باید در ترکیب باشد.

او فصل گذشته بهترین بازیکن لیگ برتر آفریقای جنوبی بود و نقش مهمی در قهرمانی اورلاندو پایرتس داشت. موفوکنگ می‌تواند محور خلاقیت تیم باشد و برووس باید به این بازیکن ۲۱ ساله اعتماد کند که می‌تواند در چنین سطحی هم اثرگذار باشد. شواهد تا اینجا می‌گوید که او ظرفیت انجام این کار را دارد.

نکته مهم دیگر، استفاده از بال‌های واقعی و تخصصی است. جمهوری چک معمولاً در برابر بازیکنانی که با مهارت فردی به دل دفاع می‌زنند و در نبردهای یک‌به‌یک شرکت می‌کنند، راحت نیست. آفریقای جنوبی این شانس را دارد که مدافعان کناری حریف را در موقعیت‌های تک‌به‌تک قرار دهد و از این مسیر ضربه بزند.

اوسوین آپولیس باید حتماً از ابتدا در ترکیب باشد و در سمت دیگر هم تاپلو ماسکو می‌تواند گزینه خوبی باشد؛ گزینه‌ای که شاید نسبت به تشپانگ مورمی انتخاب مناسب‌تری باشد. این‌که کدام‌یک در راست و کدام‌یک در چپ بازی کند، خیلی تعیین‌کننده نیست، چون هر دو توانایی بازی در هر دو جناح را دارند و حتی می‌توانند در طول مسابقه جای خود را عوض کنند.

در نوک خط حمله هم لایل فاستر همچنان بهترین گزینه به نظر می‌رسد، دست‌کم اگر آفریقای جنوبی بخواهد با همین الگوی تاکتیکی وارد زمین شود. او نسبت به اویدنس ماکگوپا در نگه داشتن توپ و وصل کردن خط حمله به سایر بخش‌ها بهتر عمل می‌کند؛ هرچند ماکگوپا در نبردهای هوایی برتری دارد. از سوی دیگر، اقرام راینرز بیشتر مهاجمی است که باید پشت خط دفاع برایش فضا فراهم شود.

آفریقای جنوبی اما در این بازی به مهاجمی نیاز دارد که بتواند توپ را حفظ کند و بال‌ها و موفوکنگ را وارد جریان حمله کند. فاستر در هفته‌های اخیر از نظر فرم بهترین وضعیت را نداشته، اما پیش‌تر نشان داده که می‌تواند این نقش را به‌خوبی ایفا کند. اگر تیم در ادامه بازی مجبور شود مستقیم‌تر بازی کند، آن وقت ماکگوپا می‌تواند به عنوان گزینه‌ای برای بردن نبردهای هوایی وارد زمین شود، هرچند او هم برابر خط دفاع بلندقد چک کار ساده‌ای نخواهد داشت.

اما فراتر از همه این نکات فنی، شاید مهم‌ترین تغییر برای آفریقای جنوبی ذهنی باشد. این تیم مقابل مکزیک بیش از حد منفی و محتاط بازی کرد و همین دقیقاً به سود حریف تمام شد. این رویکرد شاید تا حدی قابل درک بود، اما در عین حال با ویژگی طبیعی بیشتر بازیکنان تیم هم همخوانی نداشت.

آرایش منفی، روی ذهنیت بازیکنان هم اثر می‌گذارد. تنها راه موفقیت آفریقای جنوبی این است که کمی بیشتر جلو بازی کند، بیشتر فشار بیاورد و اجازه ندهد حریف بدون پاسخ، ریتم مسابقه را در اختیار بگیرد. این به معنای حمله همه‌جانبه و بی‌محابا نیست، اصلاً؛ بلکه به معنای پیدا کردن تعادل بهتر بین انسجام دفاعی و داشتن راه خروج و ایده روشن در زمان مالکیت توپ است.

و یک نکته مهم دیگر: آفریقای جنوبی باید از اصرار به بازی‌سازی از خط دفاع دست بردارد. این تیم در کیفیت پاس‌کاری از عقب زمین، آن‌قدر مطمئن نیست که بخواهد با این روش خودش را در دردسر بیندازد. برابر تیمی مثل جمهوری چک، چنین ریسکی می‌تواند خیلی زود تنبیه شود.

آفریقای جنوبی هنوز از جام جهانی کنار نرفته و پنجره امید برایش باز است، اما برای زنده نگه داشتن این امید، دیگر فقط خوش‌بینی کافی نیست. تیم برووس باید هم شجاع‌تر باشد، هم منظم‌تر و هم در انتخاب نفرات و سیستم، تصمیم‌های دقیق‌تری بگیرد. بازی با جمهوری چک، برای بافانا بافانا چیزی فراتر از یک مسابقه گروهی است؛ یک آزمون واقعی برای نشان دادن این‌که آیا از شکست اول درس گرفته‌اند یا نه.