نقدی بر «Eternally Yours»؛ کمدی خونآشامی تازه سازندگان «Ghosts» چقدر امیدوارکننده است؟

بعضی ایدهها، درست مثل موجودات نامیرای شب، خیال مردن ندارند. جو پورت و جو وایزمن نخستین بار ۱۱ سال پیش ایده کمدی فراطبیعی «Eternally Yours» را مطرح کردند، اما پروژه از مرحله پایلوت جلوتر نرفت. البته آن زمان هنوز اقتباس موفق آنها از سریال «Ghosts» شبکه بیبیسی وان (BBC One) برای سیبیاس (CBS) ساخته نشده بود.
حالا اشتراک سازندگان و قرار گرفتن سریال تازه در ساعت ۸:۳۰ شب پنجشنبهها، نشان میدهد که روی همراهی مخاطبان «Ghosts» حساب باز شده است؛ سریالی که بهجز دو ویژهبرنامه مناسبتی، فصل ششمش تا اوایل سال آینده بازنمیگردد. محتوای «Eternally Yours» هم این پیوند را پررنگتر میکند. خلاصه و بیتعارف: اگر «Ghosts» بهجای ارواح، درباره خونآشامها بود، چه شکلی میشد؟
اد ویکس و الگرا ادواردز نقش چارلز و لیز بلایث را بازی میکنند؛ دو دلداده در اتریش سال ۱۵۲۶ که وقتی چارلز خونآشام دندانهایش را در گردن لیزِ انسان فرو میبرد، زندگیشان را برای همیشه به هم گره میزنند. مشکل اینجاست که ۵۰۰ سال زندگی مشترک با یک نفر، زمان کمی نیست. وقتی سریال آغاز میشود، ازدواج آنها به روزمرگی افتاده است.
هلن جی. شن نقش دخترخواندهشان، اما، را دارد که او هم خونآشام است؛ آخر مگر برای دیفتری درمان بهتری سراغ داشتند؟ اما جرئت نمیکند به والدینش بگوید با انسانی معمولی رابطه دارد؛ مردی که اتفاقاً کارمند اداره تامین اجتماعی است. مکس، با بازی جارن لویسون، بهطور تصادفی برای رسیدگی به یک پرونده اداری به خانه بلایثها میرسد: ظاهراً کسی چند دهه بیش از حد مستمری گرفته است! طولی نمیکشد که او راز خونآلود خانواده را کشف میکند. شاید این توضیح شبیه لو دادن داستان باشد، اما نهتنها چنین نیست، بلکه بزرگترین غافلگیری تنها قسمتی هم نیست که برای نقد در دسترس بوده است.
خانواده بلایث اعضای دیگری هم دارد. جسی، با بازی پارکر یانگ، مربی ورزشی است و از اسپری برنزهکننده استفاده میکند تا تصویرش در آینههای باشگاه محو نشود. همسرش فیلیس، با بازی بامزه رز عبدو، به لطف پاک کردن مکرر حافظهاش از خونآشام بودن اعضای خانه بیخبر مانده است. این زوج عجیب دو پسر نوجوان به نامهای هنری و مورت دارند: اولی جوانی عبوس و عذابکشیده شبیه ادوارد کالن است و دومی از اینکه تنها قدرت ویژهاش خواندن ذهن آرگوس، سگ خانواده، است، حرص میخورد. انصافاً قدرت چندان هیجانانگیزی نیست.
«Eternally Yours» در برخورد با افسانههای خونآشامی یک آزادی مهم به خودش میدهد: بلایثها میتوانند روزها هم بیرون بروند، هرچند زندگی در سیاتلِ همیشه ابری کمک بزرگی است. بااینحال، قسمت نخست فضایی بیش از حد بسته دارد و بیشتر صحنههایش در خانه خانواده میگذرد. میتوان گفت «Ghosts» هم با محدودیتی مشابه کنار آمده، چون ارواحش به محل مرگ خود وابستهاند؛ اما اینجا پرسش این است که قسمتهای بعدی چقدر از خانه فاصله خواهند گرفت. پورت اخیراً به خبرنگاران اطمینان داده که با توجه به شغل چارلز بهعنوان مشاور مالی، لیز بهعنوان استاد دانشگاه و اما بهعنوان دامپزشک، شخصیتها را در دنیای بیرون و مشغول زندگی پس از مرگشان خواهیم دید.
این سریال نزدیک به دو سال پس از پایان شش فصل تحسینشده «What We Do In The Shadows» از شبکه افایکس (FX) میرسد و با مشکل آشنای «این را قبلاً دیدهایم» روبهروست؛ همان موقعیتی که اصطلاح «سیمپسونها قبلاً انجامش دادهاند» توصیف میکند. خونآشامهایی که بیسروصدا در محلههای مسکونی زندگی میکنند، پیشتر سوژه شوخیهای فراوان بودهاند. برای نمونه، طبق خلاصه قسمت ۲۲ اکتبر، بلایثها میزبان مهمانیای با حضور اعضای سرشناس جامعه خونآشامها میشوند. باید دید جف هیلر، بازیگر مهمان برنده جایزه امی (Emmy)، در مقایسه با داگ جونزِ «What We Do In The Shadows» چه خواهد کرد. بااینهمه، لحن سبکتر و سرحالتر این سیتکام تلویزیونی میتواند به آن هویتی متفاوت بدهد.

وقتی اما از قرنها گرفتاری در روابط عاشقانه شکایت میکند، چارلز میگوید: «زندگی سخت است، بعد هم همچنان نمیمیری.» کمی بعد، لیز یادآوری میکند که یکی از دوستپسرهای سابق اما، برخلاف ترجیح اخلاقی خانواده برای تغذیه از آدمهای «بد»، سراغ یک پستچی رفته بود. چارلز با لحنی بیاعتنا جواب میدهد: «نمیشود که همیشه بدترینِ بدترینها گیرمان بیاید.»
«Eternally Yours» امیدوارکننده است، اما روشن نیست چرا مکس اینقدر زود از راز خانواده اما باخبر میشود. غافلگیری پایانی هم بیشتر به ضربه آخر یک پایان فصل شباهت دارد. آیا این کمدی تازه، برگهای مهمش را بیش از حد سریع رو میکند؟ زمان پاسخ خواهد داد؛ و بلایثهای نامیرا که کمبود وقت ندارند.
«Eternally Yours» پنجشنبه ۸ اکتبر، ساعت ۸:۳۰ شب به وقت شرق آمریکا، از «سیبیاس» آغاز میشود.





