نقد و بررسی فیلم «هانی نکن!» (Honey Don’t!)

«هانی نکن!» تازه‌ترین ساخته ایتن کوئن، دومین فیلم او پس از «Drive-Away Dolls» (دختران فراری) با محوریت داستانیِ دو زن هم‌گرایش است که همچون فیلم قبلی، از انسجام و قدرت روایت چندانی برخوردار نیست. این فیلم که مارگارت کوالی و آوبری پلازا را در نقش‌های اصلی دارد، بیشتر به بازی‌های جذاب و شیمی متقابل این دو بازیگر دلخوش است، اما در پرداخت داستان و انسجام کلی ناکام می‌ماند.

فیلم داستان هانی اداناهیو، کارآگاه خصوصی سخت‌گیر و کارکشته‌ای در بیکرزفیلد کالیفرنیا را دنبال می‌کند که پس از مرگ مرموز زنی که به کمک او نیاز داشت، وارد ماجرایی پیچیده می‌شود. این جستجو او را به کلیسایی محلی با کشیشی فاسد به نام درو (با بازی کریس ایوانز) می‌رساند؛ مردی مقدس‌نما که در پشت پرده مواد مخدر پخش می‌کند و با پیروان خود رابطه‌ای نامشروع دارد.

در این میان رابطه عاشقانه و پرتنشی میان هانی و مأمور پلیسی به نام ام‌جی (آوبری پلازا) شکل می‌گیرد که از معدود نقاط قوت فیلم است. شیمی طبیعی و بازی‌های بی‌پروا و جسورانه این دو بازیگر، تلاش می‌کند تا از داستان پراکنده و ساختار ضعیف فیلم فراتر رود. با این حال، این رابطه نیز به دلیل نداشتن عمق و پرداخت کافی، توان حفظ جذابیت فیلم را به تنهایی ندارد.

فیلم در مدت زمان کوتاه خود، سرشار از خطوط داستانی متعدد است؛ از مشکلات خواهر هانی و دختر نوجوانش تا عملیات مواد مخدر زیرزمینی با نظارت یک سندیکای فرانسوی، شخصیت‌هایی همچون فرستاده‌ای جذاب با بازی لرا آبووا که حتی حضورش بی‌هدف و سردرگم به نظر می‌رسد. این تکه‌پاره بودن روایت، باعث شده است داستان کلی فیلم یکپارچگی لازم برای ایجاد کشش و هیجان را نداشته باشد و بیشتر شبیه مجموعه‌ای از موقعیت‌های تصادفی و بی‌ربط باشد.

در حوزه سبک و اتمسفر، کوئن با همکاری فیلمبردار آری وگنر فضایی نیمه‌نوآر خلق کرده که بیشتر به یک بازی با کلیشه‌های ژانر شباهت دارد تا داستانی حقیقی و منسجم. لباس‌ها و وسایل شخصیت‌ها، همچون پوشیدن جوراب‌شلواری‌های کلاسیک و استفاده از رولودکس، ظاهری رترو و نوستالژیک به فیلم داده‌اند که با حضور تلفن‌های همراه و تجهیزات مدرن در تضاد است.

با وجود تلاش‌های بازیگران به ویژه مارگارت کوالی که نقش زنی سرد و خسته با نگاهی تحکم‌آمیز را خوب بازی می‌کند، هیچ‌گاه احساس نمی‌کنیم او واقعاً در کار خود استاد است یا درک عمیقی از ماجرا دارد. داستانی که می‌توانست با تمرکز بیشتر و انسجام بهتر، به یک جنایی مدرن و پرکشش تبدیل شود، به فیلمی پراکنده و خسته‌کننده بدل شده است.

کوئن و همکارش تریشیا کوک با پرداختن به موضوعاتی چون طمع اعتقادی، فساد و نقاب‌های اجتماعی، سعی در ارائه نقدی بر وضعیت فعلی دارند، اما این پیام‌ها به دلیل ضعف در فیلمنامه و نداشتن زمینه‌سازی کافی، بی‌مایه و کم‌اثر به نظر می‌رسند. نمونه‌ای از این ضعف، دیالوگی است که هانی با از بین بردن تفنگ یک تبهکار و چسباندن برچسب سیاسی روی خودرو او به نمایش می‌گذارد؛ دیالوگی که از قضا ظاهری نمایشی و غیرطبیعی دارد.

فیلم «هانی نکن!» در جشنواره کن ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و قرار است توسط شرکت Focus Features در تاریخ ۲۲ آگوست (۳۱ مرداد) به صورت گسترده اکران شود.