نقد و بررسی فیلم Divinity (الوهیت)
این فیلم کابوسی به صورت سیاه و سفید است به نویسندگی و کارگردانی ادی آلکازار که یکی از عناوین خاص سالهای اخیر …
صحنه های فیلمبرداری «الوهیت» که با ترکیبی پیشگامانه از لایو اکشن و فیلم های استاپ موشن گرفته شده، به صورت بصری خیره کننده ای نمایش می دهد که یادآور این موضوع است که هیچ فناوری، ترس ما از مرگ را درمان نمی کند.
فیلم در مورد میلیاردرهای عجیب و غریب سیلیکونی دره هست که ثروت خود را صرف اهداف علمی تخیلی بشردوستانه می کنند، که اغلب درگیر یکی از این دو مشکل هستند: درمان مرگ، برای هر شرکت بزرگی که ادعا کند سالها روند پیری طبیعی بدنشان را با تطبیق دادن یک رژیم غذایی کاملاً قارچی از بین ببرد، و یا حل بحران کم جمعیتی در سیاره های در حال پیداش برای زندگی که طرح پنجگانه کردن جمعیت بشریت با پخش کردن انسان ها در سیارههای متعدد را ارائه می دهند. در منطق کمیک دو بعدی که این رویاپردازان اغلب با آن زندگی می کنند، این دو هدف کاملا مکمل به نظر می رسند. جاودانگی ناشی از القای مصنوعی و رشد سریع جمعیت هر دو مانعی در برابر نابودی بشریت هستند. هر دوی آن اظهارهای بلندپروازانه ای هستند مبنی بر اینکه معجزه آگاهی بشر بدون توجه به اینکه جهان چه بی تفاوتی به ما بکند به حیات خود ادامه خواهد داد.
«الوهیت» ادی آلکازار یک دیدگاه جایگزین ارائه می دهد. ذهن سیاه و سفید فیلم که به طور آزادانه به سمت فیلم های بی، فیلم نوآر، پورن، استاپ موشن و تبلیغات دهه ۱۹۵۰ کشیده شده، دنیایی را تصور می کند که در آن اصرار انسان ها برای فرار از اجتناب ناپذیری طبیعت، تنها دلیلی را که در واقع برای آن وجود دارند، از آنها ربوده است.
این فیلم که توسط استیون سودربرگ تهیه و ارائه شده است – که حضور همه جانبه او در موارد بازاریابی فیلم، باعث شده برای ساخت چنین اثر هنری جسورانه ای در وهله اول بهایی کاملاً مناسب داشته باشد – این فیلم یکی از هیجان انگیزترین فیلم های نیمه شب ۲۰۲۳ است.
داگ جونز، تهیه کننده فیلم مرگ معشوق، که الهامبخش ترکیبی از عشق و غم است در پسِ صحنه حضور دارد. «الوهیت» با فلاش بک های استرلینگ پیرس (اسکات باکولا)، دانشمندی باهوش که داروی ضد پیری ابداع کرد که این پتانسیل را دارد که همه انسان ها را جاودانه کند، آغاز می شود.
این سرم که با نام Divinity شناخته می شود، روند پیری بدن را کاملاً معکوس می کند – اما در برابر زوال ذهنی ناتوان است. استرلینگ متقاعد شده است که اگر به اندازه کافی عمر کند تا محصول را کامل کند، می تواند بشریت را برای همیشه متحول کند. همانطور که معلوم است، نیمی از حق با او بود. وقتی فیلم به موقع به جلو میرود، استرلینگ مرده است و پسر خودشیفته او جکسون (استفن دورف) عملیات را به عهده گرفته است. در یک تجدید ساختار شرکتی که یادآور اخراج ایلان ماسک از OpenAI است، فیلم الوهیت از یک سازمان غیرانتفاعی نوع دوستانه به یک تلاش تجاری سودآور تبدیل شده است.
به این ترتیب، بازارها با نسخهای از Divinity پر شده است که نوید یک ابدیت کمال فیزیکی را میدهد. دنیا پر از مردان بدنساز و زنان سکسی شده است که جاودانگی همگی به عنوان پاداشی برای غرورشان ضمانت شده است. تنها معامله این است که هیچ کس دیگر نمی تواند تولید مثل کند، بنابراین بشریت از ایده های تازه ای که به ناچار از پرورش فرزندان جدید ناشی می شود، محروم شده است.
جکسون فکر می کند که از سرمایه گذاری روی سطحی نگری بشریت بسیار سود برده است، اما به زودی متوجه می شود که در چندین جبهه مورد حمله قرار گرفته است. دو سارق بیگانه به زودی وارد محوطه او می شوند تا او و دوست دخترش (امیلی ویلیس) را بربایند و فرقه ای از زنان (که به رهبری زیوا بلا تورن است) از استفاده Divinity به خاطر نگرانی های باروری، خودداری می کنند، در حال تلاش برای برنامه ریزی بر روی بازسازی مجدد جهان بدون داروی معجزه آسا هستند.
اگر صادق باشیم، میتوانید بخش بزرگی از آن خلاصه را فراموش کنید و همچنان از این فیلم بینهایت لذت ببرید، زیرا «الوهیت» به بهترین شکل بهعنوان یک حس درونی درک میشود. طرح داستانی آن به سبک «فرانکنشتاین» بهانهای برای یک فیلمساز مبتکر است تا ایدههای انتزاعی مختلفی را مورد استفاده قرار دهد و در عین حال ما را با تصاویر فیلم ژانر قدیمی بمباران کند. «الوهیت» که با ترکیبی پیشگامانه از لایو اکشن و فیلم های استاپ موشن گرفته شده است، نوعی تجربه بصری است که بیش از آن حق خود را برای عجیب بودن بدست آورده است.
آلکازار در یک دقیقه از هر رشته، روایتی که مطابق میل او باشد استفاده می کند، اما در نقطهای متوجه میشوید که تلفیق ترسیمهای او در یک چیز واقعاً منسجم، یک کار بیهوده است، با این حال همراهی او در این سفر لذت بخش است. مماسهای بصری آلکازار برای درک این واقعیت است که تلاشهای ما برای دور زدن فرشته مرگ (شخصیتی خیالی که نشان دهنده مرگ و شبیه اسکلت با شنل بلند و داس است.) با جستجوی ساخت یک دارو جوانسازی، یک تلاش بچه گانه است.
این بدان معنا نیست که این روش کار نخواهد کرد (یا حتی نباید آن را امتحان کنیم)، اما شما قصد ندارید مسیر طبیعت را بدون تمایل کودکانه برای نادیده گرفتن هر واقعیت ناخوشایندی که سر راهتان قرار میگیرد، معکوس کنید!؟
بنابراین تبلیغات تجاری الوهیت شهروندان را با تصاویری از مردان عضلانی کارتونی بمباران می کنند که ایده یک پسر هشت ساله از هیکل انسانی کامل را نشان می دهد یا اینکه نمونه هایی از داروی ضد پیری به عنوان جایزه در پایین جعبه های غلات صبحانه شیرین توزیع می شود. این یک یادآوری است که پیشرفت های پزشکی جکسون در نهایت در خدمت چشم انداز پسری است که آرزو دارد بزرگ شود و تبدیل به یک ابرقهرمان شود.
چشم انداز کلی فیلم موفق می شود تا تفاوت بین قوانین ساده یک فیلم هیولایی قدیمی و بحث های بی پایان پیچیده اخلاق زیستی را که روزانه در دره سیلیکون پیدا میشه، پیدا کنید. اغلب به نظر می رسد که ما به دنبال دنیایی هستیم که به عنوان یک محیط با دقت ساخته شده است، این نظریه با یک فیلم هالیوودی دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، اما با همان سرعت دنیای واقعی تکامل یافته و اکنون به عنوان نسخه موازی از آینده ما وجود دارد. اما هیچکدام از جلوههای بیشمار آلکازار، نگرانکنندهترین مضمون فیلم را تحت الشعاع قرار نمیدهد: «مهم نیست چقدر دنیا تغییر میکند، ما هرگز از ترک آن هم وحشت خواهیم کرد و هم نخواهیم کرد.»
