هویت جادوگر تاریک در فصل سوم «The Rings of Power» فاش شد؛ او سارومان نیست
اسپویلرها هم مثل جادوگرها نه دیر می‌رسند و نه زود؛ درست زمانی از راه می‌رسند که خودشان می‌خواهند! پس اگر هنوز قسمت‌های آغازین فصل سوم «The Lord of the Rings: The Rings of Power» را ندیده‌اید، ادامه این مطلب داستان را برایتان لو می‌دهد.
فصل سوم «The Rings of Power» بالاخره به سریالی نزدیک شده که از ابتدا وعده‌اش را شنیده بودیم؛ همان اثری که جی. دی. پین و پاتریک مک‌کی، شورانرهای مجموعه، قصد ساختنش را داشتند. معرفی‌های اولیه تمام شده و شخصیت‌ها، پیشینه جهان داستان و مکان‌های مهم جای خود را پیدا کرده‌اند. مهم‌تر از همه، چهار قسمت نخست این فصل پرونده معماهای گاه بی‌دلیل درباره هویت بعضی شخصیت‌ها را می‌بندند.
حالا می‌دانیم گندالف با بازی دنیل ویمن و سائورون با بازی چارلی ویکرز نقش پررنگی در داستان دارند، تئو، نوجوان کلافه‌کننده با بازی تایرو محافیدین، در واقع یکی از اشباح حلقه است و جادوگر تاریک با بازی کیران هایندز نیز دیگر شخصیتی بی‌نام‌ونشان نیست.
افشای اینکه «غریبه» همان گندالف است، در فصل دوم چندان غافلگیرکننده نبود؛ نشانه‌های این هویت از همان ابتدا در شخصیت ویمن دیده می‌شد. جادوگر تاریک هم به‌نوبه خود یادآور سارومان بود؛ از رنگ ریشش گرفته تا خطاب کردن گندالف به‌عنوان دوستی قدیمی. بااین‌حال، یک مشکل اساسی در این گمانه وجود داشت: شرارت آشکار او.
پیوستن سارومان به سائورون در «The Lord of the Rings» قرار است اتفاقی تکان‌دهنده باشد. اگر او قرن‌ها پیش با عنوان «جادوگر تاریک» شناخته می‌شد، بخش مهمی از تاثیر آن خیانت از بین می‌رفت. خوشبختانه، فصل سوم راه دیگری انتخاب کرده و تایید می‌کند که این شخصیت سارومان نیست؛ او پالاندو، یکی از جادوگران آبی است.
سائورون همچنان محور اصلی فصل سوم است؛ موضوعی که در واکنش‌های اولیه به قسمت‌های تازه نیز تحسین شده است. بااین‌حال، پالاندو جایگاه مهمی در داستان دارد و انگیزه‌اش برای همراهی با سائورون، او را از سارومان متمایز می‌کند. او ظاهرا نه از سر طمع، جاه‌طلبی یا میل به شرارت به ارباب تاریکی نزدیک شده و نه ترس چندانی از او دارد.
راز گذشته پالاندو بسیار تلخ‌تر است: او پیش از نخستین حضورش در سریال، آلاتار، دیگر جادوگر آبی و همراه خود از میان ایستاری‌ها، را کشته است. این خیانت چنان پلید بوده که سرزمین زمانی سرسبز رون را به برهوتی ویران تبدیل کرده است.
پالاندو در زمان وقوع داستان کاملا پشیمان به نظر نمی‌رسد، اما مسئولیت تبدیل شدن منطقه به بیابان را می‌پذیرد و مشخصا می‌خواهد آن را جبران کند. از این منظر، تسلیم شدنش در برابر سائورون و قدرت موردور، آخرین تلاش نومیدانه او برای اصلاح بزرگ‌ترین اشتباه زندگی‌اش است. همین انگیزه، پرسشی جذاب پیش می‌کشد: آیا هنوز می‌توان او را نجات داد؟
با توجه به اطلاعاتی که از نوشته‌های جی. آر. آر. تالکین درباره این دو جادوگر در اختیار داریم، سرنوشت آن‌ها هنگام آغاز «The Lord of the Rings» روشن نیست؛ روایت مورد اشاره از ناکامی ماموریتشان می‌گوید و مرگشان را محتمل می‌داند، بی‌آنکه پایان قطعی آن‌ها مشخص شده باشد. این فضای مبهم به «The Rings of Power» فرصت می‌دهد برای یکی از معماهای جهان داستان پاسخی بسازد و نشان دهد پالاندو سرانجام به کجا می‌رسد.
چنین مسیری می‌تواند ماموریت گندالف در فصل سوم را نیز جذاب‌تر کند. شاید او هنوز فرصتی داشته باشد تا جادوگر آبی را از راهی که انتخاب کرده بازگرداند. فعلا پاسخ قطعی نداریم، اما روشن است که افشای نام پالاندو پایان معمای او نیست؛ تازه نوبت شناختن گذشته، انگیزه‌ها و امکان رستگاری‌اش رسیده است.
