چرا بازیگران سریال اصلی «Mission: Impossible» از فیلم تام کروز خشمگین شدند؟
سالها پیش از آنکه تام کروز از هواپیما آویزان شود یا با موتورسیکلت از فراز صخرهها بپرد، «Mission: Impossible» یک سریال تلویزیونی موفق درباره گروهی از ماموران مخفی بود که نقشههایی پیچیده و حسابشده را اجرا میکردند. سریال اصلی ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۶ از شبکه سیبیاس (CBS) پخش شد و امسال شصتمین سالگرد خود را جشن میگیرد. در فصل نخست، استیون هیل در نقش دن بریگز رهبری گروهی را بر عهده داشت که باربارا بین، مارتین لاندو، گرگ موریس و پیتر لوپوس از چهرههای آشنای آن بودند.
پیتر گریوز از فصل دوم در نقش جیم فلپس به سریال پیوست و خیلی زود به یکی از بازیگرانی تبدیل شد که نامشان بیش از همه با «Mission: Impossible» گره خورده است. او تا پایان هفت فصل نسخه اصلی در این نقش ماند و حتی در سال ۱۹۸۸، زمانی که سریال دوباره احیا شد، بار دیگر نقش فلپس را بازی کرد.
بنابراین وقتی «Mission: Impossible» در سال ۱۹۹۶ با بازی تام کروز به یک فیلم سینمایی تبدیل شد، بازگرداندن جیم فلپس در نگاه اول راه مناسبی برای پیوند نسخه تازه با سریال کلاسیک به نظر میرسید؛ اما مسیری که فیلم برای این شخصیت در پیش گرفت، همهچیز را تغییر داد و واکنش تند بازیگران قدیمی را به همراه داشت.
در فیلم سال ۱۹۹۶، جان ویت نقش جیم فلپس را بر عهده گرفت و تام کروز نیز در قالب مامور تازهای از آیاماف به نام ایتن هانت ظاهر شد. فلپس در ابتدا همان رهبر آشنایی به نظر میرسید که طرفداران به خاطر داشتند، اما فیلم در ادامه فاش کرد که او خائن اصلی و طراح ماموریتی بوده که به کشتهشدن بیشتر اعضای تیم خودش منجر شده است. فلپس سپس تلاش میکند ایتن را مقصر جلوه دهد و سرانجام در بخش پایانی فیلم کشته میشود.
پیتر گریوز از سرنوشتی که فیلمسازان برای شخصیتی با سالها سابقه قهرمانانه رقم زده بودند، رضایت نداشت. او همیشه فلپس را یک قهرمان آمریکایی میدانست و معتقد بود نمیتوانست این شخصیت را در قالب یک شرور بازی کند. گریوز همچنین آرزو میکرد سازندگان فیلم بهسادگی نام دیگری برای شخصیت جان ویت انتخاب میکردند.
او آن زمان در گفتوگو با شبکه سیانان (CNN) گفت: «متاسفم که تصمیم گرفتند نامش را فلپس بگذارند. خیلی راحت میتوانستند این مسئله را حل کنند؛ یا من را در صحنهای کوتاه در ابتدای فیلم نشان میدادند یا تلگرامی از طرف من میخواندند که در آن نوشته بود: هی بچهها، من بازنشسته شدهام و به هاوایی رفتهام. ممنون، خداحافظ؛ از اینجا به بعد شما مسئولید.»
واکنش گرگ موریس حتی شدیدتر بود. او در تمام هفت فصل سریال اصلی نقش بارنی کولیر، متخصص تجهیزات الکترونیکی گروه را بازی کرده بود. موریس برای تماشای فیلم تازه به سینما رفت، اما پس از حدود ۴۰ دقیقه سالن را ترک کرد. به گزارش روزنامه دزرت نیوز (Deseret News)، نقد او به فیلم بسیار کوتاه و بیپرده بود: «این یک افتضاح است.»
گرگ موریس تنها چند ماه پس از اکران فیلم، در ۲۷ اوت ۱۹۹۶ و در ۶۱ سالگی درگذشت.
مارتین لاندو، بازیگر نقش رولین هند و استاد تغییر چهره در سه فصل نخست سریال، نیز علاقهای به بازگشت نداشت. او سالها بعد به یاد آورد که برای نسخهای اولیه از فیلم با او تماس گرفته بودند؛ طرحی که قرار بود گروه اصلی را بازگرداند و سپس اعضای آن را یکی پس از دیگری حذف کند. لاندو اصلا از این ایده خوشش نیامد.
او نسخه تلویزیونی «Mission: Impossible» را نوعی «بازی ذهنی» توصیف کرده بود. به گفته لاندو، جذابیت سریال در این بود که مخاطب میدید اعضای یک گروه چگونه نقشهای پیچیده طراحی میکنند، بیسروصدا وارد عمل میشوند، ماموریت را انجام میدهند و پیش از آنکه کسی متوجه ماجرا شود، آنجا را ترک میکنند. از نگاه او، تبدیل این مجموعه به یک فیلم اکشن متعارف، حالوهوای «Mission: Impossible» را بهکلی تغییر داده بود.
البته همه اعضای گروه قدیمی از نتیجه نهایی متنفر نبودند. پیتر لوپوس، بازیگر نقش ویلی آرمیتیج، مرد قدرتمند تیم، طرح اولیه دیگری را برای فیلم به خاطر داشت. در آن نسخه، اعضای گروه قدیمی هنگام انجام یک ماموریت گرفتار میشدند و شخصیت تام کروز افراد خودش را برای نجات آنها وارد میدان میکرد.
لوپوس این ایده را دوست داشت، اما چنین نسخهای هرگز ساخته نشد. او برخلاف بعضی از همبازیهای سابقش، فیلمی را که در نهایت روی پرده رفت کاملا بد نمیدانست. بااینحال، مهمترین انتقادش این بود که «Mission: Impossible» بیش از حد به مجموعه «James Bond» شباهت پیدا کرده و بهجای تمرکز بر همکاری یک گروه، قهرمانی بزرگ و تقریبا بیرقیب را در مرکز داستان قرار داده است؛ تغییری که مسیر این مجموعه را برای همیشه از ریشههای تلویزیونیاش جدا کرد.
