کستینگ برتر سال ۲۰۲۵ از نگاه نامزدهای امی: از کشف استعدادهای تازه تا بازآفرینی چهره‌های قدیمی

در دومین میزگرد از سه گفت‌وگوی اختصاصی با نامزدهای امسال بخش بهترین کستینگ درام جوایز امی، مری ورنیو (The Last of Us)، کَتی سندریچ گلفاند (The Pitt)، ریچل تنر (Severance)، نینا گلد (Slow Horses) و مرِدیت تاکر (The White Lotus)، از روند انتخاب بازیگران، کشف ابعاد جدید در چهره‌های شناخته‌شده، و یافتن استعدادهای نو برای ایفای نقش‌های خاص گفتند.

این کستینگ‌دایرکتورها که برای رقابت امی مجبور به ارائه یک «ریل ۳۰ دقیقه‌ای» از کار خود بودند، درباره معیارهای انتخاب آثار قابل‌تقدیر، چالش‌های پروژه‌هایشان و آنچه بیش از همه به آن افتخار می‌کنند، صحبت کردند.

مرِدیت تاکر توضیح داد که هنگام رأی دادن، به این نگاه می‌کند که آیا بازیگران توجهش را جلب کرده‌اند و آیا توانسته است آنها را در قالبی کاملاً متفاوت ببیند یا نه. او مثالی از استفاده ریچل تنر از رابی بنسون در نقش دکتر ماور ذکر کرد و آن را یک انتخاب غافلگیرکننده دانست. ریچل تنر نیز افزود که نکته مهم، ارائه نسخه‌هایی غیرمنتظره از بازیگران و خلق بازخوانی‌های تازه از کسانی است که قبلاً شناخته‌شده‌اند.

دستاوردهای افتخارآمیز

• مری ورنیو (The Last of Us) از انتخاب کاترین اوهارا و جویی پانتالیانو به دلیل نمایش ابعادی متفاوت از نقش‌های همیشگی‌شان یاد کرد و همچنین بازی کایتلین دیور را «سرشار از ظرافت» توصیف کرد — هرچند به شوخی یادآور شد که «همه از او بابت کشتن پدرو (پاسکال) متنفر شدند.»
• کَتی سندریچ گلفاند (The Pitt) به هیجان کشف چهره‌های تازه، از جمله فارغ‌التحصیلان رشته‌های بازیگری و افرادی با سابقه پزشکی، اشاره کرد. او گفت که برخی بازیگران حتی باید توانایی اجرای دیالوگ همزمان با دویدن و انجام کارهای پزشکی روی صحنه را ثابت می‌کردند.
• نینا گلد (Slow Horses) یافتن بازیگرانی با شناخت دقیق از «لحن خاص» سریال — آمیزه‌ای از درام جاسوسی و شوخ‌طبعی ظریف — را چالش اصلی دانست و گفت بسیاری از تازه‌واردان در آمریکا ناشناخته ولی در بریتانیا باسابقه‌اند.
• مرِدیت تاکر (The White Lotus) از بازگشت غافلگیرکننده جان گریس یاد کرد که نقش مهمی در روابط داستان داشت و خبر حضورش تا پخش سریال مخفی ماند.
• ریچل تنر (Severance) از کار پیچیده پشت صحنه مثل انتخاب یک دختر ۱۲ ساله ناشناخته تا سازماندهی کامل «مارشینگ بند» فینال فصل گفت — کاری که دو ماه زمان برد و شامل انتخاب تک‌تک نوازندگان، هماهنگی موسیقی و طراحی حرکات بود.

همگی از افزایش چشمگیر تعداد بازیگران متقاضی نسبت به گذشته گفتند. سندریچ گلفاند اشاره کرد که در The Pitt برای یک نقش غیر اصلی تا ۶۰۰۰ درخواست دریافت شده است. تنر گفت گاهی برای یک نقش بیش از هزار ایمیل و رزومه بازیگری بررسی می‌کند. در این شرایط، پیدا کردن تعادل بین دیدن چهره‌های شناخته‌شده و دادن فرصت به استعدادهای تازه، مهم است.

فضای کاری امروز، به گفته نینا گلد، مانند یک «ترن هوایی» است. ورنیو تأکید کرد که باید با تغییرات سازگار شد و ایستایی به صنعت لطمه می‌زند. تنر با وجود کاهش مقطعی تولید، معتقد است همچنان نیاز جدی به محتوای جدید وجود دارد. سندریچ گلفاند هم گفت که این حرفه چرخه‌ای است و گرچه شکل سرگرمی‌ها تغییر می‌کند، ولی از بین نمی‌رود. به گفته ورنیو:

 «شادی واقعی زمانی است که تلاش‌ها نتیجه می‌دهد. خدا عاشق کسانی است که تلاش می‌کنند.»