۵ فیلم برتر ویلم دفو
ویلم دفو یکی از همه کاره ترین و جسورترین بازیگرانی است که امروزه در هالیوود کار می کند. او که در ۲۲ ژوئیه ۱۹۵۵ به دنیا آمده است، در سنین پایین عاشق بازیگری شد و اولین بازی خود را در سال ۱۹۸۰ در فیلم دروازه بهشت انجام داد، هرچند که نقش مهمی را به عهده نداشت. اما طولی نکشید که به یک ستاره بزرگ تبدیل شد و اولین نامزدی اسکار خود را در سال ۱۹۸۷ برای فیلم پلاتون به دست آورد.
از آن زمان، او ۳ بار دیگر نامزد (اسکار) شده است. او در مجموعه ای از فیلم های پرهزینه و همچنین تعداد زیادی فیلم مستقل هنری بازی کرده که وی را به یکی از درخشان ترین استعدادهای دوران خود تبدیل کرده است. در سال ۲۰۲۴، او با بازی در فیلم Nosferatu (نوسفراتو) بار دیگر سر و صدای زیادی را در اسکار به پا کرد. بنابراین، به احترام حرفه افسانه ای او، در اینجا ۵ نقش برتر این هنرمند را انتخاب می کنیم؛ با فرامدیا همراه باشید …
۵- مرد عنکبوتی (Spider-Man) (۲۰۰۲)
بازی ویلم دفو در نقش نورمن آزبورن معروف به گرین گابلین بی شک تجاری ترین نقشی است که او تا به حال به دست آورده. با این حال، این بدان معنا نیست که او به عنوان یک شخصیت منفی نمادین کتاب های کمیک تحسین نشده باشد. دفو در هر سه فیلم مرد عنکبوتی سام ریمی بازی کرد، اما اولین فیلم او در سال ۲۰۰۲ بود و بیش ترین تحسین را به همراه داشت. دفو به راحتی این نقش را بر عهده گرفت و ماهرانه از مردی دوست داشتنی به فردی شرور تبدیل شد که دوست دارید از او متنفر باشید. او یک تفسیر متفاوت ارائه داد که طنز تلخ و حس جذابیت عجیبی را به داستان تزریق می کرد و به سختی می توان چشم از آن برداشت. مرد عنکبوتی در گیشه جهانی ۸۲۲،۳۸۷،۷۳۹ دلار فروش کرد و نام هایی مانند توبی مگوایر، کرستن دانست و جیمز فرانکو را به شهرت رساند.
۴- بر دروازه ابدیت (At Eternity’s Gate) (۲۰۱۸)
در سال ۲۰۱۸، فیلم «بر دروازه ابدیت» ساخته «جولیان اشنابل» با تصویر تلخ و چشم نواز خود از روزهای پایانی «ونسان ون گوگ» نقاش افسانه ای، مخاطبان را شیفته خود کرد. این تصویر انتقادی که در برابر چشم اندازهای سرسبز فرانسه قرار دارد، ذهن آشفته هنرمند را در حالی که با شیاطین درونی خود می جنگد، کاوش می کند و موضوعات انزوا، خلاقیت، و جستجو برای وابستگی ها را بررسی می کند. ویلم دفو در نقش ون گوگ به ایفای نقش می پردازد و خود را در میان آشفتگی مبارزات سلامت روانش غرق می کند. نقش آفرینی جذاب او نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد و ورایتی از آن به عنوان بزرگ ترین نقش او در سالهای اخیر توصیف کرد. «بر دروازه ابدیت» همچون پرترهای زنده از رنگ و احساس، نگاهی تاثیرگذار و در عین حال فراموش نشدنی به زندگی هنرمندی می اندازد که چشم انداز پرجنب و جوش اش حقیقتا اثری فراموش نشدنی بر جهان بر جای گذاشته و شکنندگی نبوغ و جوهر تجربه انسانی را روشن می سازد.
۳- آخرین وسوسه مسیح (The Last Temptation of Christ) (۱۹۸۸)
ویلم دفو یکی از معدود بازیگرانی است که به اندازه کافی شجاع بوده تا نقش عیسی مسیح را ایفا کند. با این حال، با توجه به علاقه او به غرق شدن در داستان سرایی، واضح است که او مرد مناسبی برای این کار بود. آخرین وسوسه مسیح اثر مارتین اسکورسیزی در سال ۱۹۸۸ منتشر شد و به سرعت مورد توجه قرار گرفت، با این حال عملکرد دفو در این فیلم بیش از خودِ فیلم تحسین شد. تصویر زیبای اسکورسیزی بازسازی مهیجی از زندگی یکی از مهمترین شخصیتهای دنیای مسحیت ارائه می دهد و درگیری های او با بشریت و الوهیت را از دریچه ای متفاوت بررسی می کند. همچنین شرحی خیالی از وسوسه ها را ترسیم میکند؛ از جمله به سفری عمیق که در آن او یک زندگی عادی با عشق و خانواده را تصور می کند. این جنبه از فیلم است که بیش ترین بحث را به وجود آورده است.
با وجود واکنش های اولیه متضاد، این فیلم با استقبال بیشتری از سوی بسیاری از منتقدان مواجه شد که بسیاری از آن ها در واقع داستان سرایی بلند پروازانه و عمق، به همراه مضمون غنی آن را تحسین می کردند. هرچند، عملکرد گیشه این فیلم متوسط بود و تنها ۳۳.۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد. با این حال، این فیلم در سال های پس از اکران سینمایی اش، موج دومی را به راه انداخته و تصویر خام و احساسی ویلم دفو تقریبا غیرقابل چشم پوشی است و بسیاری را به این نتیجه می رساند که او در آن سال به ناحق از اسکار محروم شد.
۲- فانوس دریایی (The Lighthouse) (۲۰۱۹)
این اولین بار نیست که ویلم دفو با یک فیلمساز رویایی به نام رابرت ایگرز همکاری می کند و تحسین گسترده ای را برمیانگیزد. در سال ۲۰۱۹، فانوس دریایی با ظاهر و احساس تراژیک خود مخاطبان و منتقدان را به وجد آورد و ایفای نقش دفو و همکار او رابرت پتینسون مورد تمجید قرار گرفت. این فیلم ترسناکِ روانشناختی، بینندگان را در زندگی پرآشوب دو نگهبان فانوس دریایی به نام های توماس ویک (دفو) و توماس هاوارد (پتینسون) قرار می دهد. داستان ساده و در عین حال جذاب این دو مرد در اواخر قرن نوزدهم در جزیره ای دورافتاده و متروک اتفاق می افتد و آن ها با انزوا، دریاهای متلاطم و حضور نگران کننده نور مرموز در فانوس دریایی دست و پنجه نرم می کنند. با تاریک شدن روزها، تنش بین شخصیت ها بیشتر می شود و به تصاویر سورئال و کابوس گونه ای می رسد که تسلط آن ها بر واقعیت را به چالش می کشد. اگرچه دفو برای این نقش نامزد دریافت جایزه اسکار نشد، اما عملکرد او به عنوان یکی از بهترین بازی هایش شناخته می شود. عمق مطلق غوطه وری او در این شخصیت در هر سکانس مشهود میباشد، چرا که او بین رفاقت دوستانه و اقتدار ترسناک در نوسان است.
۱- پروژه فلوریدا (The Florida Project) (۲۰۱۷)
مهم نیست که ویلم دفو چقدر در هالیوود معروف باشد، او هرگز از پروژه های کوچک تر در سینمای مستقل دوری نمی کند. پروژه فلوریدا، دنباله کارگردانی شان بیکر از فیلم محبوبش، «Tangerine» بود که به طور کامل با یک آیفون فیلمبرداری شد. این موضوع به وضوح توجه دفو را به خود جلب کرد و او به سرعت برای بازی در نقش بابی در فیلم بعدی بیکر اعلام آمادگی کرد. پروژه فلوریدا یک فیلم ساده و شخصیت محور است که در طول یک تابستان ساخته می شود و بر روی یک دختر شش ساله تمرکز دارد که در حال شیطنت و ماجراجویی با دوستانش است.
پروژه فلوریدا یک درام تاثیرگذار است که گاهی تماشای آن دشوار میشود، با این حال، دفو در نقشی ضعیف و در عین حال قدرتمند، طنز ظریف و سبکی را به تصویر میکشد. این اثر سومین نامزدی جایزه اسکار را برای او در سال ۲۰۱۹ به ارمغان آورد.
