مجدت گزن Müjdat Gezen کیست ؟
مجدت گزن Müjdat Gezen (زاده ۲۹ اکتبر ۱۹۴۳) بازیگر و نویسنده تئاتر ترک است.
او در ۲۹ اکتبر ۱۹۴۳ در استانبول به دنیا آمد. او در دبیرستان وفا تحصیل کرد و در آنجا با اوغور دوندار و کمال سونال آشنا شد که دوستان مادام العمر شدند. پس از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۶۰ در بخش تئاتر هنرستان شهرداری استانبول ادامه داد. او متاهل و پدر الیف گزن است.
در دوران دبیرستان به شعر و تئاتر علاقه داشت. در سال ۱۹۶۰ در تئاتر شهرداری استانبول تئاتر را به عنوان حرفه خود انتخاب کرد. در سالهای بعد در تئاترهای خصوصی مختلف خدمت کرد. در سال ۱۹۶۲ در اولین فیلم خود بازی کرد. او اولین کتاب خود را در سال ۱۹۷۵ نوشت. پس از کودتای نظامی ترکیه در سال ۱۹۸۰، حدود بیست روز در زندان بود و کتاب او درباره ناظم حکمت کمونیست در ترکیه توقیف شد. در سال ۱۹۸۲ یک شرکت انتشاراتی تأسیس کرد. بین سالهای ۱۹۸۶ تا ۸۸ در روزنامه جمهوریت به عنوان ستون نویس می نوشت. در سال ۱۹۹۱ او یک شرکت هنری به نام خود را تأسیس کرد. مرکز هنری مجدت گزن ( Müjdat Gezen Sanat Merkezi ) (به اختصار MSM) که آموزش هنرهای صحنه ای مختلف مانند تئاتر و موسیقی را ارائه می دهد. او در سال ۱۹۹۸ شرکت تئاتر مجدت گزن ( Müjdat Gezen ) را تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۷ به عنوان سفیر حسن نیت یونیسف در ترکیه منصوب شد. در سال ۲۰۱۱ به همراه اوغور دوندار یک مدرسه تلویزیونی را تأسیس کرد.
او در حدود صد فیلم، حدود پنجاه نمایشنامه و بیش از هزار صحنه رادیویی و تلویزیونی شرکت کرد و برخی از آنها را نویسندگی و کارگردانی نمود. مجدت گزن شاعر نیز هست. او آلبومی دارد به نام «شعر من می آید، بگذار بروم» که مشتمل بر ۷۴ شعر است. در این آلبوم نام هایی چون ساواش دینچل، مصطفی آلابورا، پران کوتمان، علی پویرازوغلو، روتکای عزیز، سونای آکین او را همراهی کردند.
او به اتهام انتقاد از رجب طیب اردوغان به دلیل گفتن “جایگاه خود را بدانید” در جریان یک برنامه تلویزیونی تحت مدیریت اوغور دوندار در سال ۲۰۱۸ تحت پیگرد قانونی قرار گرفت. دولت اردوغان این انتقاد را توهین نامید، در حالی که “جایگاه خود را بدان” در فرهنگ لغت نیز به عنوان توهین ذکر نشده است.
از آثار آن می توان به « بای بای دنیا، من اینجا می مانم » ، « حمدی احمق در وضعیت بد » ، « حمدی احمق در استرالیا » ، « فلسفه هنر صحنه » ، « حمدی احمق ما را می خنداند » ، « کمدین ها گریه نمی کنند » ، « وقتی بزرگ شدی چه خواهی شد » ، « پدر من » ، « مدرسه بازیگران » ، « بازی های جمعی » اشاره کرد.
