نقد و بررسی فیلم «بچه کاراتهکار: افسانهها» (Karate Kid: Legends)
حرکاتی که پیشتر دیدهایم
در میان موج پرشمار فیلمها و سریالهای دنبالهسازی که گاه به هدف بازسازی خاطرات گذشته ساخته میشوند، «کاراته کید: افسانهها» یکی از آثاری است که کمترین بهره را از میراث مجموعه اصلی خود میبرد. این فیلم، که ادامهای از داستان افسانهای سری «کاراته کید» (بچهکاراتهکار) محسوب میشود، با ایدهای تکراری و کمرمق سعی دارد قصهای تازه روایت کند اما در نهایت، بیشتر یادآور نسخههای قبلی است تا اثری مستقل و منحصربهفرد.
فیلم با آغاز خاطرهانگیز از صحنههایی قدیمی با حضور رالف مککیو در نقش دیوید و پات موریتا در نقش میاگی، به سرعت به قصه نوجوانی آسیایی به نام لی فونگ (بن وانگ) منتقل میشود که پس از انتقال به نیویورک، با مخالفت مادرش مواجه است و درگیر مثلث عشقی و مبارزاتی در مدرسه و باشگاههای کاراته میشود. این طرح کلی، بدون ایجاد نوآوری در داستان، بخشهای زیادی از فیلم اصلی ۱۹۸۴ را بازسازی میکند و بهجز تغییر نام مکانها و شخصیتها، چیز جدیدی به مخاطب ارائه نمیدهد.
در این نسخه تلاش شده تا نقشهای آسیایی در مرکز داستان قرار گیرند؛ نکتهای مثبت که متأسفانه به دلیل ضعف در نگارش شخصیتها و پرداخت داستانی، به خوبی بسط داده نشده است. بن وانگ در نقش لی فونگ بازی قابل قبولی دارد اما شخصیت او به شدت کمعمق و کمرنگ است و روابط عاشقانهاش با میا (سیدی استنلی) فاقد جذابیت و اصالت است.
از سوی دیگر، آرامیس نایت به عنوان رقیب اصلی، نقشی تکبعدی و کلیشهای ایفا میکند که حتی کمتر از دشمنان همیشگی «کوبرا کای» عمق دارد. نقش مادر لی فونگ با بازی مینگ-نا ون، که قرار بود هسته احساسی داستان باشد، به حاشیه رانده شده و روایت عاطفی آن با سطحینگری و بیتوجهی به زوایای پیچیده داستانی از دست رفته است.
جاناتان انتویستل، کارگردان فیلم، که پیشتر در زمینه سریالهای نوجوانمحور فعالیت داشت، در اولین تجربه سینماییاش تصویری نازلتر از یک سریال نتفلیکس با بودجه بالاتر ارائه داده است. با وجود تلاشهایی مانند استفاده از گرافیکهای گرافیتی در برخی صحنهها و چیدمان زیبا در لحظات مختلف، فیلم فاقد هویت بصری و بافت اجتماعی قوی است و نیویورک را به عنوان محل روایت، خالی از شخصیت و زنده بودن به نمایش میگذارد. همچنین، ترکیب سکانسهای مبارزهای با برشهای سریع و مکرر باعث شده تا هیجان و انرژی لازم از این لحظات حذف شود.
نکته قابل توجه فیلم حضور کوتاه و بیاثر رالف مککیو در نقش دنیل لارسو است؛ بازیگری که به رغم جایگاه نمادین خود در مجموعه اصلی، نقشی کماهمیت و کماثر در روایت این فیلم دارد. این حضور به جای افزودن ارزش به داستان جدید، بیشتر به ابزاری برای یادآوری فیلم اصلی تبدیل شده است.
این فیلم توسط شرکت سونی پیکچرز تولید و قرار است از تاریخ ۹ خرداد (۳۰ مه) در سینماها اکران شود.
جمع بندی
امتیاز ما - ۷٫۱
۷٫۱
متوسط
در پایان، «کاراته کید: افسانهها» بیشتر یک بازسازی بیدقت و محافظهکارانه است که به جای خلق شخصیتها و داستانهای تازه، صرفاً به یادآوری نسخه کلاسیک بسنده کرده و فرصتی که میتوانست در مرکز توجه قرار دادن فرهنگ آسیایی و نگاهی نو به ژانر ورزشی-اکشن باشد را از دست داده است.
