کیت وینسلت از فشار استانداردهای زیبایی و «هرجومرج ترسناک» جراحیهای زیبایی در رسانهها میگوید
کیت وینسلت، بازیگر برجسته بریتانیایی و ستاره فیلم «تایتانیک»، در گفتوگویی تازه با ساندی تایمز صریحتر از همیشه درباره استانداردهای غیرواقعی زیبایی، جراحیهای زیبایی و تأثیر مخرب رسانهها و شبکههای اجتماعی بر اعتمادبهنفس زنان صحبت کرده است.
او با یادآوری روزهای آغاز شهرتش گفت که جوانیاش زیر سایه فشار رسانهها گذشته و شهرت ناگهانی برای او تجربهای طاقتفرسا بود: «برای مشهور شدن آماده نبودم. خیلی جوان بودم و احساس میکردم به حریمم تجاوز شده. مردم وارد باغم میشدند، نمیتوانستم خرید کنم و حتی وقتی بچهام را به پزشک میبردم تعقیبم میکردند. برای پدرم هنوز همان دختری بودم که هر شنبه کمکش میکرد قفس خرگوشها را تمیز کند.»
وینسلت که سالها هدف قضاوت و بدرفتاری رسانهها نسبت به ظاهرش بود، زنان را به پذیرش خود واقعیشان تشویق کرد: «احساس میکنم کسی دیگر گوش نمیدهد. همه گرفتار دنبال کردن یک تصویر از کمال برای گرفتن لایک بیشتر در اینستاگرام شدهاند. این موضوع واقعاً ناراحتم میکند.»
او با اشاره به رواج گسترده تزریقها و روشهای زیبایی گفت تماشای تغییر چهره زنان جوان برایش «ترسناک» است: «میگویم نه، نه! چرا؟ وحشتناک است. اگر عزتنفس یک نفر فقط به ظاهرش وابسته باشد، ترسناک است. بعضیها خودشان هستند و با هر فرم بدنی ظاهر میشوند، اما بسیاری دیگر از داروهای لاغری گرفته تا تزریقها هر کاری میکنند تا خودِ واقعیشان نباشند. این بیتوجهی به سلامت واقعا نگرانکننده است. الان بیشتر از همیشه ناراحتم میکند. بیرون یک هرجومرج لعنتی حکمفرماست.»
وینسلت با صراحت گفت از اینکه افراد برای بوتاکس «پسانداز میکنند» یا مواد مختلف به لبهایشان تزریق میکنند، خشمگین میشود و تأکید کرد که خودش هیچگونه تزریقی نداشته است. او افزود: «وقتی دستانت پیر میشود، زیباست. زندگی در دستانت است. زیباترین زنانی که میشناسم بالای ۷۰ سال دارند. اما دختران جوان هیچ درکی از معنای واقعی زیبایی ندارند.»
کیت وینسلت از هلن میرن، تونی کولت، آندریا رایزبورو و همبازیاش در «آواتار» سیگورنی ویور بهعنوان زنانی یاد کرد که مانند خودش «واقعماندگی» را حفظ کردهاند و باید همچنان همینگونه بمانند.
او همچنین به تصویر یک دختر جوان در مقالهای از بیبیسی اشاره کرد و گفت ظاهر او به اندازهای دستکاریشده بود که نمیشد حدس زد چهره واقعیاش چیست: «مثل یک کارتون بود. از ابرو تا لب و مژه و مو، مشخص نیست چطور به نظر میرسد. این دختر از خودش بودن میترسد. مردم دنبال چه ایدهای از کمال هستند؟ من مقصر اصلی را شبکههای اجتماعی و اثرات مخرب آن بر سلامت روان میدانم.»
اظهارات صریح وینسلت بار دیگر بحثهای جدی درباره استانداردهای زیبایی، اثرات شبکههای اجتماعی بر جوانان و فشارهای پنهان صنعت سرگرمی را زنده کرده است.
