شروع طوفانی سال نو در بی‌بی‌سی؛ رکوردشکنی «The Traitors» و بازگشت «The Night Manager» بعد از ۱۰ سال

شب سال نوی میلادی برای بی‌بی‌سی (BBC) با قدرت و هیجان آغاز شد. این شبکه سال ۲۰۲۶ را با پخش قسمت افتتاحیه فصل چهارم «The Traitors» شروع کرد و بلافاصله پس از آن، بازگشت مورد انتظار «The Night Manager» را پس از یک دهه به روی آنتن برد؛ ترکیبی که یکی از قوی‌ترین کنداکتورهای سال نوی بی‌بی‌سی در سال‌های اخیر را رقم زد.

قسمت اول فصل چهارم «The Traitors» به‌طور میانگین ۶.۴ میلیون بیننده در همان شب داشت و در اوج به نزدیک ۷ میلیون نفر رسید. این رقم تقریباً هم‌سطح فصل اخیر Celebrity Traitors و به‌مراتب بالاتر از افتتاحیه فصل سوم بود.

این اپیزود که شرکت‌کنندگان جدید را معرفی کرد و با چند پیچش داستانی (از جمله شنل قرمز مرموز) همراه بود، بیش از یک‌سوم کل بینندگان تلویزیون بریتانیا در آن بازه زمانی را به خود اختصاص داد. بی‌بی‌سی با این آمار، بهترین افتتاحیه تاریخ «The Traitors» را ثبت کرد و بار دیگر ثابت شد این فرنچایز همچنان یک پدیده «توقف‌ناپذیر» است.

نسخه سلبریتی این برنامه که به‌تازگی به پایان رسیده بود، حتی از نسخه عادی هم عملکرد بهتری داشت و در نهایت الن کار (Alan Carr) به‌عنوان برنده جایزه بزرگ از آن خارج شد. جالب اینکه فصل چهارم نسخه آمریکایی «The Traitors» نیز فقط شش روز دیگر از پلتفرم پیکاک (Peacock) پخش خود را آغاز می‌کند.

در ادامه این شب پرمخاطب، فصل دوم «The Night Manager» دقیقاً ۱۰ سال پس از فصل اول روی آنتن رفت. این سریال در شب اول ۳.۳ میلیون بیننده داشت و در اوج به ۳.۸ میلیون نفر رسید و به پنجمین برنامه پربیننده روز تبدیل شد.

هرچند این عدد در نگاه اول شاید کمی ناامیدکننده به نظر برسد، اما انتظار می‌رود با تماشای مجدد مخاطبان در آی‌پلیر (iPlayer) به‌طور قابل‌توجهی افزایش پیدا کند.

این سریال با بازی تام هیدلستون (Tom Hiddleston)، اولیویا کلمن (Olivia Colman) و کامیلا مورونه (Camila Morrone) ساخته شده و اقتباسی از رمان مشهور جان لوکاره (John le Carré) است. «The Night Manager» قرار است دو هفته دیگر پخش خود را در آمریکا از طریق پرایم ویدیو (Prime Video) آغاز کند.

فصل اول «The Night Manager» در سال ۲۰۱۶ با ۶ میلیون بیننده شب اول روی آنتن رفت؛ تقریباً دو برابر آمار فصل دوم. اما باید در نظر داشت که آن زمان، چشم‌انداز تماشای تلویزیون کاملاً متفاوت بود و نتفلیکس تنها پلتفرم استریم جدی بازار محسوب می‌شد، نه ده‌ها سرویس امروزی.