شارلوت ریگان و «Mint»؛ ترکیب جسورانه جنایت، عاشقانه و رئالیسم جادویی در درام تازه بیبیسی
شارلوت ریگان، نویسنده و کارگردان تحسینشده سینمای مستقل بریتانیا، با سریال جدیدش «Mint» بار دیگر نشان میدهد که علاقهای به قرار گرفتن در قالبهای کلیشهای ندارد. این درام تازه شبکه بیبیسی (BBC) که بهتازگی نمایش جهانی پرسر و صدایی را در جشنواره فیلم برلین تجربه کرده، در ظاهر درباره یک خانواده جنایتکار اسکاتلندی است؛ اما در عمل، ترکیبی غیرمنتظره از درام جنایی، عاشقانه، خانوادگی و رئالیسم جادویی را پیش روی مخاطب میگذارد.
داستان «Mint» حول محور رابطهای عاشقانه و خطرناک شکل میگیرد: شنون (با بازی اما لرد) و آرون (با بازی بن کویل-لارنر) دو جوان از دو باند رقیب که عاشق یکدیگر میشوند؛ عشقی که در دل خشونت، وفاداریهای خانوادگی و دشمنیهای قدیمی جوانه میزند. در کنار این خط داستانی، سریال مملو از لحظات بصری اغراقشده و شاعرانه است؛ از شناور شدن شنون در هوا گرفته تا رویارویی دو خانواده تبهکار در سکانسی اسلوموشن و اپرایی.
ریگان در این پروژه بار دیگر با تئو باروکلُف، تهیهکننده فیلم مستقل موفق «Scrapper»، همکاری کرده است. «Mint» از نظر لحن، شوخطبعی و نگاه انسانی، ادامه طبیعی همان مسیری است که ریگان با «Scrapper» — با بازی لولا کمپبل و هریس دیکینسون — آغاز کرد.
این سریال توسط کمپانی فیرلس مایندز (Fearless Minds) به مدیریت جولیون سیموندز و با مشارکت هاوس پروداکشنز (House Productions)، تهیهکننده «Conclave»، تولید شده است. در کنار اما لرد و بن کویل-لارنر، بازیگران مطرحی چون:
- لورا فریزر
- لیندزی دانکن
- سم رایلی
- لوئیس گریبن
در ترکیب بازیگران حضور دارند.
پیش از پخش رسمی در بریتانیا، «Mint» قرار است در رویداد سالانه Showcase که توسط بیبیسی استودیوز (BBC Studios) برای خریداران بینالمللی برگزار میشود، بهشکل گسترده معرفی شود.
ریگان توضیح میدهد که چرا توصیف «سریال جنایی» برای «Mint» کافی نیست:
«من واقعاً شیفته فیلمهای گانگستری هستم، اما میدانستم نه بودجهاش را دارم و نه تجربه ساخت یک فیلم پر از تیراندازیهای عظیم. با خودم گفتم: خب، پس باید یک عاشقانه بسازم!»
او ادامه میدهد:
«در عین حال عاشق عاشقانههای پرشور هم هستم. Mint تلاشی است برای ترکیب چیزهایی که دوست دارم: هیجان و سرگرمی فیلمهای گانگستری، عاشقانههای اغراقآمیز رومکامهای مشکوکی که هر شب تماشا میکنم، و کمی رئالیسم جادویی.»
یکی از ویژگیهای برجسته «Mint»، زبان بصری متفاوت آن است. جرقههایی که در اولین ملاقات شنون و آرون بهطور واقعی از هوا میجهند، یا صحنههایی که بیشتر به رؤیا شباهت دارند تا واقعیت.
ریگان درباره این انتخابها میگوید:
«من عاشق سینما و تلویزیونی هستم که احساس کنی برای مخاطب ساخته شده؛ آثاری که تصویری فکر میکنند. من از دنیای موزیکویدئو آمدهام و آنجا بیشتر با تفسیر بصری ایدهها سر و کار داری تا روایت خطی داستان.»
همانطور که «Scrapper» داستانی جدی را با حس زندگی و شوخطبعی روایت میکرد، «Mint» هم با وجود پرداختن به دنیای جرم و خشونت، از لحن کاملاً تیره فاصله میگیرد.
ریگان تأکید میکند:
«من نمیخواهم داستانهای کاملاً خشن و فرساینده بسازم. عمق و احساس برایم مهم است، اما میخواهم مخاطب از دیدن کارهایم لذت ببرد؛ نه اینکه تلویزیون را خاموش کند و کل شبش خراب شود.»
او اضافه میکند:
«همانطور که در Scrapper، میخواستم طبقه کارگر را طوری نشان بدهم که اجازه داشته باشند شاد باشند و بخندند، نه اینکه همیشه افسرده تصویر شوند.»
انتخاب بن کویل-لارنر — هنرمندی شناختهشده در دنیای موسیقی — برای نقش آرون، یکی از جسورانهترین تصمیمهای ریگان بوده است. این اولین نقش بزرگ بازیگری اوست.
ریگان میگوید:
«بارها اجرای زندهاش را دیده بودم. هر بار انگار اولین بارش است که روی صحنه میرود؛ احساساتش کاملاً در دسترساند.»
او تعریف میکند که پس از یک دیدار اتفاقی در بازار، بلافاصله با تئو باروکلُف تماس گرفته و گفته:
«هیچکس جز بن نمیتواند این نقش را بازی کند.»
به گفته ریگان، کویل-لارنر نهتنها نیازی به حمایت ویژه نداشت، بلکه انرژیبخش گروه بود:
«هر روز برای گروه نان فوکاچیای خانگی میآورد! در واقع او به ما کمک میکرد.»
ریگان تجربه ساخت یک سریال بزرگ را چندان متفاوت از فیلم مستقل نمیداند:
«در عمل، حس ساخت یک فیلم را داشت. فقط در فیلمنامهنویسی فرق میکرد، چون هر قسمت باید شروع و پایان خودش را داشته باشد.»
او با خنده اضافه میکند:
«فقط این تفاوت بود که اینبار میتوانستیم آدمها را واقعاً به پرواز دربیاوریم! در Scrapper نهایتاً باید به یک یک تصویر متحرک ساده قانع میشدیم.»
با اینکه ریگان اهل لندن است، داستان را در اسکاتلند روایت میکند:
«میخواستم بچههای خانواده جنایتکار مثل سلبریتیها باشند؛ انگار کل شهر با آنها طور دیگری رفتار میکند. در لندن این حس جواب نمیداد.»
او همچنین با تحسین از عوامل محلی میگوید:
«گروههای تولید اسکاتلندی جزو بهترینهای دنیا هستند.»
شخصیت شنون، دختر یک رئیس باند، در ظاهر اعتمادبهنفس بالایی دارد اما در درون، تشنه عشق واقعی است. ریگان درباره همکاری با اما لرد میگوید:
«او یکی از شجاعترین بازیگرانی است که دیدهام. میخواستیم شنون گاهی لوس، اشتباهکار و حتی دوستنداشتنی باشد.»
به گفته او، شنون بهدلیل زندگی در یک حباب خانوادگی، درک درستی از جهان بیرون ندارد و همین ناپختگی، منبع اصلی درام شخصیت است.
در آستانه پخش سریال از بیبیسی، ریگان اعتراف میکند که مضطرب است:
«تو میتوانی داستانت را تعریف کنی، اما در نهایت این مخاطب است که تصمیم میگیرد این سریال درباره چیست. برای همین خیلی عصبیام… احتمالاً اینستاگرامم را پاک میکنم!»
و بعد از «Mint»؟
«میخواهم چند ماه فقط سگم را به پیادهروی ببرم. بعدش… خیلی دوست دارم یک فیلم درباره بیگانهها بسازم، فقط هنوز فیلمنامهای برایش وجود ندارد!»
«Mint» نشان میدهد شارلوت ریگان بهدنبال ساخت درامهای قالبی و تکراری نیست. او با ترکیب جنایت، عاشقانه، شوخطبعی و رئالیسم جادویی، جهانی خلق کرده که هم سرگرمکننده است و هم احساسی. اگر «Scrapper» نوید یک استعداد تازه را میداد، «Mint» تأیید میکند که ریگان یکی از صداهای متمایز تلویزیون معاصر بریتانیاست.
