«Ink» دنی بویل افتتاحیه جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۶ شد
فیلم «Ink» به کارگردانی دنی بویل، افتتاحکننده هشتادوسومین دوره جشنواره فیلم ونیز خواهد بود. این فیلم قرار است ۳ سپتامبر در آغاز رسمی رویداد به نمایش درآید و همزمان در بخش رقابتی جشنواره نیز حضور داشته باشد؛ انتخابی که میتواند خیال بسیاری را از بابت حضور آثار مهم در ونیز امسال راحت کند.
«Ink» یک فیلم زندگینامهای درباره روپرت مرداک است و جک اوکانل، گای پیرس و کلر فوی نقشهای اصلی آن را بازی میکنند. این پروژه هنوز پخشکننده آمریکایی خود را نهایی نکرده و پیشتر استودیوکانال (Studiocanal) اعلام کرده بود که برای اکران در سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.
فیلمنامه «Ink» را جیمز گراهام بر اساس نمایشنامه خودش نوشته و داستان فیلم بر صعود خیرهکننده امپراتوری رسانهای روپرت مرداک تمرکز دارد. گای پیرس در نقش این غول رسانهای ظاهر میشود. جک اوکانل نیز نقش لری لمب، سردبیر سابق روزنامه «The Sun» را بازی میکند و کلر فوی در نقش یک سردبیر جاهطلب و همکار لری لمب در «The Sun» دیده خواهد شد.
دنی بویل در توصیف این فیلم گفته است: «۱۹۶۹؛ سالی که ما برای اولین بار روی ماه قدم گذاشتیم و همان سالی که روپرت مرداک و لری لمب روزنامهای را راه انداختند که خیلی بیشتر از آن دنیا را تغییر داد. خیلی قبلتر از «فاکس نیوز»، کلیکبیت و «تروثسوشیال»؛ دههها قبل از توییتر، فیسبوک، گوگل و «اونلیفنز»، این دو مرد یک روزنامه تبلوید تازه ساختند که برخلاف همه شانسها، به پرفروشترین روزنامه جهان تبدیل شد. گستاخ، بیپروا و جسور؛ «The Sun» ساختار قدرت را به چالش کشید و دنیای ما را برای عصر مدرن از نو شکل داد. فیلمنامهای از جیمز گراهام بود که حس کردم باید با افتخار آن را بسازم.»
بویل پس از بازخوردهای مثبت «۲۸ Years Later» در تابستان ۲۰۲۵، حالا با «Ink» به فضایی بازگشته که از آن بهعنوان یکی از گزینههای بالقوه فصل جوایز یاد میشود. او در طول بیش از سه دهه فعالیت حرفهای خود فیلمهایی چون «۲۸ Days Later»، «Trainspotting»، «۱۲۷ Hours» و «Slumdog Millionaire» را کارگردانی کرده است.
در کنار این خبر، گزارشها حاکی از آن است که چند عنوان مهم امسال در جشنواره ونیز حضور نخواهند داشت؛ از جمله «Jack of Spades» ساخته جوئل کوئن، «Cliff Booth» از دیوید فینچر، «The Social Network» به کارگردانی آرون سورکین، «Behemoth!» ساخته تونی گیلروی و «Digger» از آلخاندرو گونسالس اینیاریتو. به گفته یک منبع آگاه، این موضوع بخشی از رویکرد تازه استودیوهاست؛ رویکردی که مشابه آن در جشنواره کن هم دیده میشود و بر اساس آن، جشنوارههای اروپایی دیگر مثل گذشته برای فیلمهای آمریکایی مقصدی جذاب به حساب نمیآیند.
این منبع همچنین گفته است: «استودیوها بعد از اولین نمایش فیلم در کن یا ونیز، دیگه نمیتونن نقدها رو کنترل کنن» و به همین دلیل «در جشنوارههای آمریکای شمالی مدیریت فضا خیلی راحتتره.»
