ستارههای هالیوود در اجلاس تأثیر اجتماعی؛ از حمایت از کودکان تا مبارزه با پارکینسون
جان مایر، استفن و آیشا کری و بنیاد مایکل جی. فاکس در رویداد هالیوود ریپورتر بهدلیل فعالیتهای بشردوستانه خود تقدیر شدند
هالیوود برای ساعاتی از فرش قرمز، فروش گیشه و رقابتهای سینمایی فاصله گرفت تا نورافکنها را روی کسانی بیندازد که شهرت و امکانات خود را در خدمت جامعه قرار دادهاند. در اجلاس تأثیر اجتماعی هالیوود ریپورتر، چهرههایی مانند جان مایر، استفن و آیشا کری و مایکل جی. فاکس نه برای موفقیتهای هنری یا ورزشی، بلکه بهدلیل تلاش برای بهبود زندگی سربازان، کودکان، پناهجویان و بیماران مورد تقدیر قرار گرفتند.
این رویداد که با همکاری هالیوود ریپورتر و صندوق تأثیر اجتماعی برگزار شد، به شماره سالانه «بشردوستی» این نشریه ارتباط داشت. شرکت گیلیاد ساینسز ارائهکننده اصلی برنامه بود و برندها و سازمانهایی مانند دلتا ایر لاینز، میسیز، گود۳۶۰، کِر، چریتیباز، پرونی و لا کرما نیز در برگزاری آن مشارکت داشتند.
روایت تکاندهنده سپیده معافی از تولد در اردوگاه پناهجویان
مراسم در سالن تئاتر انجمن کارگردانان آمریکا در لسآنجلس و با سخنان کریگ سیچی، مدیر اجرایی صندوق تأثیر اجتماعی، آغاز شد. پس از او سپیده معافی، بازیگر سریال «The Pitt»، روی صحنه آمد و با روایت تولد خود، فضای انسانی مراسم را شکل داد.
والدین معافی پس از ترک ایران، خود را پیاده به آلمان رساندند و او در اردوگاهی برای پناهجویان در این کشور به دنیا آمد. این بازیگر به لحظهای اشاره کرد که والدینش با درهای بسته اردوگاه روبهرو شدند؛ اما افراد داخل اردوگاه با ساختن زنجیرهای انسانی به آنها کمک کردند وارد شوند و در امنیت بمانند.
معافی این خاطره را با شرایط امروز مقایسه کرد و گفت ایالات متحده اکنون شمار بسیار اندکی از متقاضیان پناهندگی را میپذیرد، درحالیکه پناهجویان و مهاجران اهریمنی جلوه داده میشوند، خانوادهها از یکدیگر جدا میافتند و افراد بیگناه بهجای برخورداری از فرصتی برای التیام آثار آزار و آوارگی، در بازداشتگاهها قرار میگیرند.
او پیام خود را در یک جمله خلاصه کرد: «همدلی چیزی نیست که لازم باشد آن را یاد بگیریم؛ همدلی چیزی است که باید دوباره به یاد بیاوریم.»
سلامت روان و نابرابری در حمایت از سازمانهای سیاهپوست
در ادامه، کارامو براون، بارون دیویس ستاره انبیای، اتین موریس بنیانگذار واکگود لسآنجلس و دکتر دیوید مالبرانش، مدیر اجرایی امور پزشکی جهانی اچآیوی در گیلیاد، در نشستی با عنوان «برابری سیاهپوستان، تعالی سیاهپوستان؛ قدرت هدف» شرکت کردند. محور این گفتوگو سلامت روانی، جسمی و مالی مردان سیاهپوست بود.
براون، چهره شناختهشده برنامه «Queer Eye»، بر ضرورت پذیرش مسئولیت فردی در قبال سلامت روان تأکید کرد. به گفته او، برای کارآمدشدن ساختارهای حمایتی، افراد نیز باید تغییر را از خود آغاز کنند.
اتین موریس نیز از دشواریهای سازمانهایی سخن گفت که مدیریت آنها در اختیار سیاهپوستان است، اما حمایت کافی دریافت نمیکنند. او مدعی شد ۹۱ درصد منابع مالی بدون محدودیت به سازمانهای تحت مدیریت سفیدپوستان اختصاص مییابد؛ آماری که از نگاه او عمق نابرابری موجود در توزیع کمکها را نشان میدهد.
تقدیر از جان مایر برای حمایت از سربازان و کهنهسربازان
نخستین جایزه مهم مراسم به جان مایر رسید. این خواننده و نوازنده بهدلیل فعالیتهای بنیاد «Heart and Armor» عنوان نیکوکار سال را دریافت کرد. این سازمان غیرانتفاعی از پژوهشهای مرتبط با اختلال استرس پس از سانحه، آسیب مغزی و دیگر مشکلات جسمی و روانی سربازان و کهنهسربازان حمایت میکند.
جرد لومیس، افسر ارشد ارتش، جایزه مایر را به او اهدا کرد. مایر سپس همراه با جرارد شوکرون، مدیر اجرایی بنیاد، در گفتوگویی با اجرای جیمی یوکاس درباره ۱۵ سال همکاری برای حمایت از نیروهای نظامی صحبت کرد.
مایر گفت نخستین مواجهه مستقیم او با کهنهسربازان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه و آسیب مغزی، نگاهش را به این مشکلات تغییر داد. از نظر او، تصویر عمومی و رسانهای از این اختلالها اغلب اغراقآمیز و سطحی است، درحالیکه نشانههای واقعی میتوانند بسیار ظریف باشند.
او توضیح داد: «وقتی در چشمهای این سربازان نگاه میکردم، ذرهای ترحمخواهی نمیدیدم. آنها طوری تربیت شدهاند که متکی به خود باشند و مشکلاتشان را حل کنند؛ اما هرکس فقط با ابزارهایی میتواند پیش برود که در اختیار دارد. همانجا فهمیدم باید راهی برای قراردادن ابزارهای مناسب در دسترس آنها وجود داشته باشد.»
مایر افزود اگرچه هرگز به مأموریت نظامی اعزام نشده است، میتواند بفهمد چگونه یک بو، مانند بوی سوخت دیزل، ممکن است خاطرهای دردناک را زنده کند: «همه ما یادآوریهای حسیای داریم که آرزو میکنیم کاش وجود نداشتند.»
استفن و آیشا کری؛ بیش از ۱۰۰ میلیون دلار سرمایهگذاری در اوکلند
استفن و آیشا کری نیز بهدلیل فعالیتهای بنیاد «Eat. Learn. Play.» عنوان نیکوکاران سال را دریافت کردند. این زوج بهدلیل لغو پروازشان در پی طوفانهای ساحل شرقی آمریکا، بهصورت مجازی در مراسم حضور یافتند.
به گزارش فرامدیا، این بنیاد از سال ۲۰۱۹ در اوکلند فعالیت میکند و تاکنون بیش از ۱۰۰ میلیون دلار در این منطقه سرمایهگذاری کرده است. از دیگر دستاوردهای اعلامشده آن میتوان به تأمین ۳۵ میلیون وعده غذایی برای کودکان و خانوادههای درگیر ناامنی غذایی، اختصاص ۲۰ میلیون دلار به برنامههای سوادآموزی و بازسازی ۲۴ زمین بازی مدارس اشاره کرد.
استفن کری در گفتوگو با دبلیو. کامائو بل اعتراف کرد شنیدن این اعداد همزمان دلگرمکننده و ناراحتکننده است: «این آمار نشان میدهد چه کارهایی انجام شده، اما یادآوری میکند که هنوز چه حجم بزرگی از کار باقی مانده است. باید درباره این فعالیتها حرف بزنیم تا فوریت نیازها بهدرستی دیده شود.»
آیشا کری نیز گفت با وجود افتخار به دستاوردهای بنیاد، بسیاری از روزها احساس خشم میکند: «بهعنوان یک مادر، یک زن در این جامعه و انسانی که زمانی کودک بوده، عصبانیام از اینکه در سال ۲۰۲۶ هنوز کودکان میتوانند با چنین محرومیتهایی روبهرو باشند. گاهی سختترین بخش کار، کنارآمدن با خشمی است که از مجبورشدن به متقاعدکردن مردم برای کمک به وجود میآید. عجیب است که وقتی درباره کودکان صحبت میکنیم، باز هم باید دیگران را برای همراهشدن بسیج کنیم.»
کامائو بل که خود اهل منطقه خلیج سانفرانسیسکو است، فضای جدی گفتوگو را با شوخی کوتاهی تغییر داد و از استفن کری خواست اگر لبران جیمز قرار است به گلدن استیت وریرز ملحق شود، سه بار پلک بزند. کری هم بیدرنگ دستهایش را جلوی دوربین گرفت و پاسخ را در هالهای از ابهام نگه داشت.
جایزه فعالیت بشردوستانه شرکتی برای گیلیاد ساینسز
لاورن کاکس در بخش دیگری از مراسم روی صحنه رفت تا جایزه برتری در فعالیت بشردوستانه شرکتی را به گیلیاد ساینسز اهدا کند. کیلی کین وتان، معاون اجرایی و مشاور حقوقی این شرکت، جایزه را دریافت کرد.
کاکس گفت گیلیاد از برنامههای مهمی مانند آموزش جامع اچآیوی به جوانان و ارائه خدمات تخصصی سلامت روان و تندرستی به زنان مبتلا به اچآیوی حمایت کرده است. او افزود پایاندادن به یک همهگیری تنها با درمان بیماری ممکن نیست و باید همه ابعاد زندگی فرد و موانع اجتماعی و اقتصادی مؤثر بر گسترش بیماری نیز در نظر گرفته شوند.
نگرانی درباره آینده نیروی کار صنعت سرگرمی لسآنجلس
دومین نشست تخصصی مراسم به شبکه حمایتی لسآنجلس و زیرساختهای ضروری صنعت سرگرمی اختصاص داشت. باب بایچر، مدیرعامل صندوق سینما و تلویزیون، کرستن شفر، مدیرعامل سازمان زنان در سینما، ویکتور دومینگز، مدیرعامل وایامسیای لسآنجلس، و اماکیت یانگ، مدیر بازاریابی برند و حامیان مالی جهانی دلتا ایر لاینز، در این گفتوگو شرکت کردند.
این نشست با مدیریت الیسان بلاد از آژانس یوتیای برگزار شد و حاضران درباره راههای بازسازی لسآنجلس پس از همهگیری کرونا، اعتصابهای هالیوود، آتشسوزیها و کاهش فعالیتهای تولیدی صنعت سرگرمی صحبت کردند.
باب بایچر گفت صندوق سینما و تلویزیون طی چند سال گذشته حدود ۲۰ میلیون دلار به کارکنان نیازمند کمک کرده است؛ اما کاهش چشمگیر تولیدات در هالیوود باعث شده بسیاری از نیروها حرفه خود را ترک کنند.
او هشدار داد حتی اگر صنعت سرگرمی با کمک مشوقهای مالیاتی و افزایش تولید دوباره رونق بگیرد، ممکن است با کمبود نیروهای آموزشدیده و باتجربه روبهرو شود: «امیدواریم صنعت با قدرت بازگردد؛ اما نگرانی اصلی این است که آن زمان افراد ماهر کافی برای انجام کارها باقی نمانده باشند.»
بنیاد مایکل جی. فاکس؛ بیش از ۳ میلیارد دلار برای پژوهش درباره پارکینسون
آخرین جایزه مراسم به بنیاد مایکل جی. فاکس تعلق گرفت. هریسون فورد روی صحنه آمد تا عنوان سازمان بشردوستانه سال را به مایکل جی. فاکس و دبورا دبلیو. بروکس، بنیانگذاران این مؤسسه، اهدا کند.
بنیاد مایکل جی. فاکس به یکی از موفقترین سازمانهای غیرانتفاعی متمرکز بر بیماریها در قرن حاضر تبدیل شده است. این بنیاد تاکنون بیش از ۳ میلیارد دلار در تحقیقات مرتبط با پارکینسون سرمایهگذاری کرده و در شکلدادن به مسیر علمی پژوهش درباره این بیماری نقش داشته است.
هریسون فورد در سخنان خود گفت: «سیوپنج سال پیش، مایکل جی. فاکس خبر بسیار بدی دریافت کرد. بیشتر مردم در چنین شرایطی فقط تلاش میکنند آن را تحمل کنند، اما مایکل بلافاصله دستبهکار شد.»
فورد همچنین به ایفای نقش پل رودز، شخصیتی مبتلا به پارکینسون در سریال «Shrinking»، اشاره کرد و گفت این نقش به او کمک کرده است درک بهتری از زندگی با این بیماری پیدا کند. او مایکل جی. فاکس را «سرسختترین خوشبینی که میشناسد» توصیف کرد و گفت فعالیت بنیادش را از نزدیک دیده است. به گفته فورد، این سازمان در مسیر جذب حدود ۷۰۰ میلیون دلار برای پژوهشها تنها در سال جاری قرار دارد.
پس از اهدای جایزه، مایکل جی. فاکس و دبورا بروکس به بیل لارنس، خالق «Shrinking»، پیوستند. لارنس گفت پدر و پدربزرگش هر دو به پارکینسون مبتلا شده بودند و اعلام این تشخیص، خانواده او را در ابتدا فلج کرده بود. آنچه بیش از همه توجهش را جلب کرد، سرعت تغییر مسیر فاکس بود؛ او ابتدا از بازنشستگی سخن گفت، اما خیلی زود بیش از هر فرد دیگری که لارنس میشناخت، کار و فعالیت را آغاز کرد.
فاکس نیز خاطرهای از زمان علنیکردن بیماری خود تعریف کرد. او با مراجعه به اتاقهای گفتوگوی اینترنتی دیده بود بیماران از اعلام تشخیصش خوشحالاند؛ واکنشی که ابتدا برایش عجیب بود. بعد دریافت این شادی از آنجا میآید که مبتلایان به پارکینسون مدتها احساس میکردند صدایی ندارند.
او گفت پارکینسون در گذشته صرفاً بیماری سالمندان تلقی میشد؛ با این نگاه که فرد بیمار را باید کنار گذاشت و فقط منتظر پیشرفت بیماری ماند. به گفته فاکس، واقعیت بسیار متفاوت است و بسیاری از مبتلایان جواناند و همچنان میتوانند در حوزههای سیاسی، اقتصادی، ورزشی و اجتماعی نقشآفرینی کنند.
دبورا بروکس نیز گفت حضور آشکار و صادقانه فاکس در جامعه باعث شد بیماران برای نخستین بار احساس کنند دیده میشوند. از نگاه او، کنارگذاشتن ملاحظات ظاهری و زندگیکردن بدون پنهانکاری، نیروی زیادی به جامعه مبتلایان بخشید.
مایکل جی. فاکس همچنان به آینده امیدوار است و باور دارد میتوان دارویی ساخت که جان انسانها را نجات دهد. بیل لارنس نیز با اشاره به عملکرد بنیاد گفت اطمینان دارد در طول زندگی خود شاهد پایان پارکینسون خواهد بود.
اجلاس تأثیر اجتماعی هالیوود ریپورتر نشان داد ارزش نفوذ چهرههای مشهور فقط با تعداد دنبالکنندگان یا جوایز آنها سنجیده نمیشود. از فراهمکردن غذای کودکان و حمایت از سلامت روان سربازان تا دفاع از پناهجویان و تأمین میلیاردها دلار برای تحقیقات پزشکی، این فعالیتها یادآوری میکنند که شهرت میتواند فراتر از یک امتیاز شخصی، به ابزاری برای دیدهشدن انسانهایی تبدیل شود که سالها بیصدا ماندهاند.
