وین اورت؛ شرور خندان «Chad Powers» که با گاس فرینگ مقایسه میشود
سازندگان «Chad Powers» میگویند تریشیا ییگر، شخصیت بازیشده توسط وین اورت، همان مهره پشتپرده و خطرناکی است که قهرمان داستان را به دردسر میاندازد؛ شخصیتی که حتی مزرعه مرغش هم بیدلیل نیست.

وین اورت که بسیاری او را با نقش شرور ویتنی فراست یا همان مادام ماسک در «Marvel’s Agent Carter» به یاد میآورند، در فصل دوم کمدی «Chad Powers» چهرهای تازه از شرارت را به نمایش گذاشته است. تریشیا ییگر، حامی ثروتمند تیم خیالی ساوث جورجیا کتفیش، در ابتدا شخصیتی بامزه و اغراقشده به نظر میرسد، اما رفتهرفته روشن میشود که پشت لبخندها و جاهطلبیهایش، نقشههایی بسیار حسابشده پنهان است.
مایکل والدرون و گلن پاول، خالقان سریال، برای توصیف جایگاه تریشیا در قصه به مقایسهای غیرمنتظره رسیدهاند: گاس فرینگ در «Breaking Bad». البته ییگر برخلاف شخصیت سرد، کمحرف و هراسانگیز جیانکارلو اسپوزیتو، از شوخطبعی و انرژی کمدی وین اورت بهره میبرد؛ اما در پایان فصل دوم، که هر شش قسمت آن منتشر شده، توانایی او در بازیدادن دیگران و پیشبردن منافع خودش آشکارتر میشود. شباهت جالب دیگر هم این است که مانند گاس فرینگ، کسبوکار مرغداری او ظاهراً پوششی برای فعالیتهایی بسیار مشکوکتر است.
والدرون میگوید اورت در ابتدا به دلیل تواناییهای دراماتیکش انتخاب شد، نه صرفاً استعدادش در کمدی. به گفته او، تست بازیگری اورت بسیار جذاب بود و گروه سازنده مطمئن بود که او میتواند هر موقعیتی را خندهدار کند. با این حال، مهمترین ویژگی بازی او باورپذیری است؛ تریشیا ییگر آنقدر طبیعی ساخته شده که انگار نمونههای واقعیاش در فوتبال دانشگاهی آمریکا کم نیستند.
گلن پاول، که علاوه بر بازی در نقش راس هالیدی/چد پاورز، یکی از خالقان سریال هم هست، میگوید تریشیا را با الهام از «گردانندگان خاموش» دنیای فوتبال دانشگاهی نوشتهاند؛ کسانی که شاید در میدان دیده نشوند، اما مسیر تصمیمها و قدرت را تعیین میکنند. او معتقد است اورت در سریال بینقص عمل کرده و بهسادگی میان دیالوگهای دیوانهوار و لحظههای جدی و تهدیدآمیز جابهجا میشود.
در فصل دوم، چد پاورز با جری، کوارتربک ذخیره تیم با بازی کولتن رایان، درگیر است؛ رقابتی که فقط به جایگاه بازیکن اصلی مربوط نیست و به پذیرفتهشدن هویت چد در تیم گره خورده است. با این همه، از نگاه سازندگان، جری مانع اصلی مسیر او به حساب نمیآید. خطر واقعی تریشیا ییگر است؛ زنی که میتواند سرنوشت تیم و رؤیای قهرمانی ملی را به سود برنامههای خودش تغییر دهد.
والدرون تعریف کرده است که در گفتوگویی با پاول، این پرسش را مطرح کرده بود: «اگر سریال ما “Breaking Bad” است، گاس فرینگش چه کسی است؟» پاسخ، به گفته او، از ابتدا در داستان حضور داشته: تریشیا ییگر. اما این مقایسه تا اواخر تولید فصل دوم با خود وین اورت در میان گذاشته نشد. والدرون در نهایت فقط تصویری از گاس فرینگ در کنار والتر وایت و جسی پینکمن برای او فرستاد و پیام کاملاً روشن بود.
اورت از این ایده استقبال کرده و والدرون را نویسندهای دانسته که از منابع غیرمنتظره الهام میگیرد. او میگوید هرگز خودش تریشیا را در جهان «Breaking Bad» تصور نمیکرد، اما حالا منطق این مقایسه را میبیند؛ شخصیتی که ظاهر اجتماعی و حتی خندهدارش، پوششی برای قدرتطلبی و تهدیدی جدیتر است.
برنامه اولیه سازندگان این است که «Chad Powers» در صورت تمدید برای فصل سوم، در مجموع سه فصل و در طول یک فصل فوتبال دانشگاهی روایت شود. بنابراین سرنوشت تریشیا میتواند در ادامه داستان به نقطهای تعیینکننده برسد؛ هرچند اورت و طرفدارانش احتمالاً ترجیح میدهند پایان او به اندازه سرنوشت گاس فرینگ در «Breaking Bad» انفجاری و خونین نباشد.
اورت که در آتلانتا به دنیا آمده و بزرگ شده، زندگی خانوادگیاش را در همان شهر ادامه میدهد و همراه همسرش، مایکل آلبانیز، نویسنده و شاعر، دو دخترش اشر و جورجیا را بزرگ میکند. دختران او چندان از دیدن مادرشان در نقش آدمهای بد استقبال نمیکنند و به شوخی به او میگویند: «مامان، نه! خیلی ترسناک است!» اما خود اورت اعتراف میکند که بازیکردن نقش شخصیتهای منفی را دوست دارد.
آتلانتا، که به لطف مشوقهای مالیاتی صنعت فیلمسازی جورجیا به یکی از قطبهای تولید آثار تصویری آمریکا تبدیل شده، امکان مهمی برای اورت فراهم کرده است تا در نزدیکی خانوادهاش کار کند. او با وجود هشدارهای قدیمی مدیر برنامهاش درباره ضرورت سفر دائمی بازیگران، تصمیم گرفته بود در شهر خود بماند و منتظر فرصت مناسب باشد. «Chad Powers» یکی از همان فرصتها شد؛ پروژهای که نشان میدهد گاهی خطرناکترین شخصیت یک کمدی فوتبالی، نه در رختکن و زمین مسابقه، بلکه پشت میز یک مرغداری ظاهر میشود.





