سوکی واترهاوس اگر دخترمان وارد هنر شود، حسابی برایش پارتیبازی میکنم!
سوکی واترهاوس با شوخی و صراحت میگوید اگر دختر دوسالهاش روزی بازیگری یا موسیقی را انتخاب کند، از ارتباطاتش برای هموار کردن مسیر او استفاده خواهد کرد؛ هرچند مادری نگاهش را به کار و زندگی تغییر داده است.
سوکی واترهاوس، خواننده و بازیگر بریتانیایی، درباره آینده احتمالی دخترش با رابرت پتینسون در دنیای سرگرمی، پاسخی بیپرده و بامزه داده است. او در گفتوگویی تازه با نایلون، وقتی با این پرسش روبهرو شد که آیا در سالهای آینده دخترش را به ورود به هالیوود یا صنعت موسیقی تشویق میکند، گفت: «چرا باید منصرفش کنم؟ حسابی برایش پارتیبازی میکنم!» او پس از خندیدن به جمله خودش، اضافه کرد: «اوه نه، چرا این را پیش خودم نگه نداشتم؟»
واترهاوس و پتینسون که نام دختر دوسالهشان را تاکنون به شکل عمومی اعلام نکردهاند، از سال ۲۰۲۴ پدر و مادر شدهاند. اگر این کودک در آینده مسیر هنری را برگزیند، الگوهای کمی هم در خانه نخواهد داشت؛ رابرت پتینسون از مجموعه «Twilight» و «The Batman» تا «Mickey 17» و «Primetime» کارنامهای متنوع در بازیگری ساخته و واترهاوس نیز علاوه بر نقشآفرینی در «Daisy Jones & The Six»، فعالیت موسیقی موفقی دارد و بهتازگی سومین آلبوم استودیوییاش با نام «Loveland» را منتشر کرده است.
با این همه، واترهاوس تاکید میکند مادر شدن اولویتهایش را جابهجا کرده است. به گفته او، زندگیاش پس از تولد دخترش تغییر زیادی کرده و این تغییر، توانایی «نه گفتن» را به او داده است؛ چیزی که پیشتر کمتر تجربهاش میکرد. او توضیح داد: «حالا برایم خوب است که بگویم دلم میخواهد خانه و کنار او باشم.»
این هنرمند یادآوری کرد که در گذشته ممکن بود با پیشنهادی ناگهانی برای سفر کاری به پاریس، حتی اگر قرار بود فردا راهی شود، بیدرنگ موافقت کند. اما حالا، شبهای طولانی استودیو و دوریهای ناشی از کار، باعث شده زمان حضورش در خانه را جدیتر محافظت کند: «وقتی کار تمام میشود، باید بگویی این زمان و این روزها محفوظاند.»
رابرت پتینسون نیز پیشتر در مصاحبهای با ایکان مگزین از تجربه پدر شدن گفته بود که احساس میکند صبورتر شده است. او البته با لحنی متفاوت توضیح داده بود که ماجرا فقط صبر نیست؛ بلکه واقعاً از وقتگذرانی با کودکان لذت میبرد و این موضوع برای خودش هم غافلگیرکننده بوده است.
پتینسون همچنین از تغییر جالب گفتوگوهای روزمرهاش پس از پدر شدن حرف زده بود؛ صحبتهایی درباره مدرسه و مهدکودک که به قول خودش «کاملا معمولی» به نظر میرسند، اما برای او تجربهای تازهاند. او با شوخی گفته بود انگار نیرویی نامرئی او را وادار کرده به سراغ کاپشنهای پفدار پاتاگونیا و شلوارکهای کارگو برود؛ تصویری از پدری که شاید هنوز ستارهای جهانی باشد، اما کمکم با قواعد شیرین زندگی خانوادگی کنار میآید.
شوخی واترهاوس درباره پارتیبازی، بیش از هر چیز نشان میدهد او از واقعیت امتیازهای خانوادگی در صنعت سرگرمی آگاه است و از گفتنش هم نمیترسد. با این حال، حرفهای او و پتینسون درباره محافظت از زمان خانواده، تصویر دیگری هم میسازد: والدینی که در میانه برنامههای پرهجوم حرفهای، میخواهند خانه برای دخترشان نه یک ایستگاه گذرا، بلکه نقطه امن و اصلی زندگی باشد.
